Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Κώστας Ευαγγελάτος: “ΣΦΟΥΜΑΤΟ ΚΑΙ ΞΙΦΟΣ”



ΠΟΙΗΣΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ “Συλλογές”.

Κυκλοφόρησε νέο ποιητικό βιβλίο του Κώστα Ευαγγελάτου με τίτλο “Σφουμάτο Και Ξίφος”. Η συλλογή περιλαμβάνει ποιήματα του εμπνευσμένα απο τη θέαση και μελέτη έργων των μεγάλων δημιουργών Leonardo da Vinci και Αρτεμισίας Τζεντιλέσκι. Ο δρ. ιστορίας της λογοτεχνίας Ηλίας Τουμασάτος αναφέρει σε αναλυτικό του κείμενο με τίτλο Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ που περιλαμβάνεται στην έκδοση:


euaggel;atos1Το «σφουμάτο» (sfumato < fumare=καπνίζω) είναι μια ζωγραφική τεχνική της Αναγέννησης, στην οποία η επιδεξιότητα της πινελιάς του καλλιτέχνη κάνει τον πίνακα ζωγραφικής να μοιάζει σαν να καλύπτεται από ένα γκρι πέπλο, που απαλύνει τα πιο φωτεινά χρώματα και φωτίζει τα πιο σκοτεινά. Οι απαλές αποχρώσεις της σκιάς ελαττώνουν τις χρωματικές αντιθέσεις και δίνουν την αίσθηση της αρμονίας. Ο Leonardo Da Vinci χρησιμοποιεί κατά κόρον την τεχνική αυτή, και ως εκ τούτου ο σιωπηλός διάλογος του Ευαγγελάτου με την περίφημη «Αγία Άννα» του, που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι, είναι το πρώτο ποίημα της ενότητας. («La Sainte Anne”). Αξίζει κανείς να διαβάζει τα ποίηματα αυτά κοιτώντας (είναι τόσο απλό σήμερα, στην εποχή του διαδικτύου) το αριστούργημα του Da Vinci, αλλά έχοντας κατά νου και τον τρόπον τινα «προπομπό» του, που βρίσκεται στην National Gallery του Λονδίνου.

Ο Ευαγγελάτος συνεχίζει την πορεία του στα μουσεία του Παρισιού και τον ιδιότυπο «συγκινημένο διάλογο» με τους καλλιτέχνες. Επόμενος σταθμός μετά τον Λούβρο το Μουσείο Μαγιόλ, και αυτή τη φορά, απέναντί του βρίσκονται τα έργα μιας γυναίκας, της Artemisia Gentileschi (159 3-περ.1656), σπουδαία Ιταλίδα ζωγράφο της εποχής του μπαρόκ, της περιόδου που διαδέχθηκε την Αναγέννηση χρονολογικά αλλά και αισθητικά, και που «απάντησε» στην αρμονία και την ισορροπία της Αναγεννησιακής τέχνης με την εκζήτηση και την έξαρση του συναισθήματος. Σε μια εποχή που ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τις γυναίκες να αναδειχθούν σε οποιονδήποτε τομέα της δημόσιας ζωής, η Gentileschi ήταν η πρώτη γυναίκα που κατόρθωσε να γίνει μέλος της Ακαδημίας Τεχνών της Φλωρεντίας. Η ζωή της, ωστόσο, σημαδεύτηκε από το βιασμό της, στην τρυφερή ηλικία των 18 χρόνων, από τον επίσης καλλιτέχνη Agostino Tassi (157 8-1644), τον οποίο ο πατέρας της Orazio είχε προσλάβει για να την διδάξει ζωγραφική. Ο βιασμός της Artemisia στην αρχή αποσιωπήθηκε, όταν όμως ο Agostino αρνήθηκε να την παντρευτεί ξεκίνησε δικαστική διαδικασία εναντίον του, στη διάρκεια της οποίας η νεαρή κοπέλα έπρεπε να υποστεί επιπλέον την εξευτελιστική διαδικασία να αποδείξει ότι ήταν παρθένα πριν τον βιασμό.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ