vlahata samis

Μια αγκαλιά εκπλήξεις (Σπήλαιο Αγγαλάκι, Κεφαλονιά).

2012-02-17T21:48:00.000+02:00

Από την σελίδα facebook του Καλούστ Παραγκαμιάν (Kaloust Paragamian)

370 εκατομμύρια ευρώ (!!) η αμοιβή σε δικηγορικό γραφείο των Αθηνών για να συντάξει τη νέα δανειακή σύμβαση !!

2012-02-17T21:10:00.000+02:00

http://e-parembasis.blogspot.com/2011/07/370.html#.Tz6eZPKnZs8.twitter

Ετοιμάζεται να έρθει στη Βουλή η νέα δανειακή σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και τρόικας. Είναι αυτή για την οποία έγινε πολύς λόγος, όταν ο Βενιζέλος δήλωσε πιέζοντας τον Σαμαρά ότι θα ζητήσει να κυρωθεί με 180 ψήφους, προκειμένου να έχει τη συναίνεσή του. Είναι η δεύτερη δανειακή σύμβαση που θα έρθει προς κύρωση τον Σεπτέμβρη. Η πρώτη ήταν με το περσινό δάνειο της τρόικας.
Πληροφορούμαστε ότι τη σύμβαση την έχει αναλάβει το μεγάλο δικηγορικό γραφείο Ποταμίτης-Βεκρής και συνεργάτες, που όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του, έχει δουλειές σ’ όλη την Νοτιοανατολική Ευρώπη. Πράγματι τις υπηρεσίες που προσφέρει θα τις ζήλευε και η Loyds. Από banking, μέχρι ποινικές και αστικές υποθέσεις, από την ενέργεια και στο Real Estate, ως τη ναυτιλία, αλλά και στην κοινωνική ασφάλεια (!). Τις τελευταίες μέρες εντόνως αναφέρεται ότι η εταιρία αυτή έχει αναλάβει τη σύνταξη της νέας δανειακής σύμβασης με αντίτιμο 370 εκατομμύρια ευρώ. Για να αντιληφθούμε το ύψος της αμοιβής της, το συγκρίναμε με τα 350 εκατ. που θα πάρει το κράτος από την πώληση μεριδίου της ΔΕΗ!
Τα ερωτήματα που εγείρονται, αν αληθεύουν οι πληροφορίες, είναι πολλά:
Δεν θα μπορούσαν δημόσιοι φορείς, όπως το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, η Νομική Υπηρεσία της Βουλής, οι νομικές υπηρεσίες των υπουργείων ή της Τράπεζας της Ελλάδος να αναλάβουν την κατάρτιση της σύμβασης;
Τόσο διαφορετική είναι η δεύτερη σύμβαση από την πρώτη, που χρειάζεται τόσο πολύ χρήμα για να συνταχθεί;
Έγινε δημόσιος διαγωνισμός μεταξύ των μεγάλων δικηγορικών γραφείων για το ποιο θα την αναλάβει;
Η ίδια εταιρία –η οποία έχει πάρει και πολλές άλλες συμβάσεις του Δημοσίου– είχε αναλάβει την πρώτη σύμβαση και με ποιο αντίτιμο;
Σημειώνουμε ότι οι κύριοι Βεκρής και Ποταμίτης μαζί μ’ άλλες 49 προσωπικότητες (επιχειρηματίες, στελέχη επιχειρήσεων, ασφαλιστές και δικηγόρους) υπέγραψαν πρόσφατα έκκληση για «άμεση συγκρότηση κυβέρνησης Έκτακτης Ανάγκης και Εθνικής Ανασυγκρότησης».
Δεν αμφιβάλλουμε καθόλου για τις προσωπικότητες αυτές και το εθνικό έργο που ανέλαβαν. Άλλωστ, η ιστορία από νωρίς τους έταξε στο ρόλο αυτό. Όπως και άλλους του λόμπι του Κολλεγίου Αθηνών, επιχειρηματίες, εφοπλιστές και πολιτικούς όπως ο Γ. Παπανδρέου, ο Γ. Παπακωνσταντίνου, Λιάνης, Δούκας και ο Αντ. Σαμαράς.
Να περιμένουμε εξηγήσεις;

Πηγή: http://www.epohi.gr/

Aποσπάσματα απο την Συνέντευξη του Αδαμάντιου Πεπελάση απο το ΜΟΝΟ #2 – Του Κώστα Καραβίδα

2012-02-17T19:35:00.002+02:00

http://monopressgr.wordpress.com/

Σοβαρότατες καταγγελίες για τους χειρισμούς Παπανδρέου! Για πρώτη φορά ο Πεπελάσης αφήνει σαφείς υπαινιγμούς για αντι-πατριωτική και ιδιοτελή στάση του ΓΑΠ, καταλογίζοντάς του όχι μόνο ψεύδη και αφέλεια, αλλά και ιδιοτέλεια.

«Ο Γιώργος έπρεπε να προσφέρει όσα του ζήτησαν ως αντάλλαγμα για αυτά που έλαβε στη δωροθήκη του προτού καν γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ».

Ο διαπρεπής οικονομολόγος και στενός συνεργάτης και φίλος όλων σχεδόν των πρωθυπουργών της Μεταπολίτευσης καταθέτει εκ βαθέων μια συγκλονιστική συνέντευξη με το βλέμμα στραμμένο στον ιστορικό του μέλλοντος. Η συνέντευξη που παραχώρησε στον Κώστα Καραβίδα είναι σε μεγάλο βαθμό απολογητική, καθότι δεν προέρχεται από έναν αριστερό διανοούμενο αλλά από έναν φιλελεύθερο που βρισκόταν τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά τελικά, από τα δώματα της εξουσίας. Απευθύνοντας βαρύτατους χαρακτηρισμούς στους δυο «μοιραίους» της οικογένειας Παπανδρέου, αποδομεί εκ των έσω το φιλολαϊκό προφίλ του Ανδρέα και τις δήθεν καλές προθέσεις του Γιώργου. Τα ερωτήματα που θέτει είναι σκληρά και προκλητικά και ζητούν απαντήσεις.

«Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν είχε πολιτικό θάρρος. Δεν του καιγότανε καρφάκι για την Ελλάδα (…) Ένας από τους πρωιμότερους λόγους της διάρρηξης των σχέσεων αγάπης και εμπιστοσύνης με τον Ανδρέα ήταν ότι με πίεζε να υπογράψω ένα απαράδεκτο δάνειο με την ΒΟΚΤΑΣ το 1964! Του έλεγα ότι τον προστατεύω και μου απαντούσε εσύ είσαι Διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας για να υπηρετείς τα συμφέροντα της οικογένειας Παπανδρέου».

Για τον εκσυγχρονισμό του Σημίτη επισημαίνει ότι ήταν κατώτερος των προσδοκιών.

«Εγώ του μιλούσα ως οικονομολόγος και ο Σημίτης μου απαντούσε σαν λογιστής».

Για τον Ευάγγελο Βενιζέλο, του οποίου υπήρξε θερμός υποστηρικτής στην εσωκομματική μάχη του 2007, εκφράζει σήμερα την άποψη ότι είναι ανεπαρκής για τη θέση του υπουργού οικονομικών γιατί δεν ξέρει τα θέματα, ενώ για το ενδεχόμενο να κυβερνήσει μια μέρα κι αυτός τη χώρα αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα».

Για τη στάση της κυβέρνησης στις περιβόητες διαπραγματεύσεις ακόμη και ο σώφρων και καθόλου επαναστατικών αντιλήψεων οικονομολόγος υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να παιχτεί από ελληνικής πλευράς το χαρτί της χρεοκοπίας.

«Όταν άρχισε αυτή η οδυνηρή συζήτηση για το ενδεχόμενο να βγούμε από το ευρώ, είχα πει ότι θα ισοδυναμούσε με τη μικρασιατική καταστροφή (…) Τώρα πια λέω ότι καλύτερα να παίξουμε το σενάριο της χρεοκοπίας και να υποστούμε την όποια κύρωση»

Παράλληλα, δίνει μαθήματα δημοκρατικού ήθους και εθνικής υπερηφάνειας όταν περιγράφει την ταπείνωση του έθνους και τους φόβους του για το μέλλον του τόπου.

«Αν ήμουν Κουτρουμάνης θα έδινα ένα χαστούκι στον Τόμσεν».
«Τους Έλληνες φοβάμαι που χάσανε την ψυχή τους και μέσα σε είκοσι χρόνια αλλάξανε αξίες και ιδανικά»

Περισσότερα, στην 9σέλιδη συνέντευξη, στο 2^ο τεύχος του ΜΟΝΟ που κυκλοφορεί σε περίπτερα, κέντρα Τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία.

Τα δύο Μ της οικογένειας Παπανδρέου / από το “βρώμικο ’89″ μέχρι σήμερα

2012-02-17T19:32:00.000+02:00

http://monopressgr.wordpress.com

– Της Βασιλικής Σιούτη, από το ΜΟΝΟ #1

Τα δύο χρόνια που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας, απέδειξε ότι παραμένει σταθερός σε κάποιες αξίες και φιλίες του ιδίου και της οικογένειας του. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας, επανεμφα- νίστηκαν στο πολιτικό σκηνικό δύο ξεχασμένα από τη δεκαετία του ’80 πρόσωπα, που τα ονόματα τους είχαν εμπλακεί σε δύο μεγάλα σκάνδαλα: στην περιβόητη «αγορά του αιώνα» το 1985 και στο «σκάνδαλο του καλαμποκιού» το «βρώμικο» ’89. Πρόκειται για τους Νίκο Μουρκογιάννη και Θεόδωρο (για τους φίλους του και τους κοσμικούς κύκλους, Ντόρη) Μαργέλλο. Ο πρώτος είχε εμπλακεί ως μεσάζοντας στην αγορά των αμερικανικών F16 και ο άλλος στο σκάνδαλο της ελληνοποίησης του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, προκειμένου να εισπράττονται από επιτήδειους ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Σήμερα ο πρώην ελληνοαμερικανός διευθυντής της General Dynamics (η οποία προμήθευσε τη χώρα με τα F16 της αγοράς του αιώνα), Νίκος Μουρκογιάννης, έχει τοποθετηθεί από την κυβέρνηση Παπανδρέου ως πρόεδρος της Λυρικής Σκηνής, ενώ παράλληλα ασκεί μερικές ακόμα πολύ ενδιαφέρουσες επιχειρηματικές δραστηριότητες με πλούσιο παρασκήνιο.

Ο Θεόδωρος Μαργέλλος, που εξακολουθεί να είναι στενός φίλος της οικογένειας, (δεν είναι λίγοι όσοι τον έχουν δει να συντρώγει με τον αδερφό του Γ. Παπανδρέου, αλλά και με τον ίδιο, όπως έχει γραφτεί και στον Τύπο) έχει δημιουργήσει εδώ και δύο χρόνια μία εταιρεία διαχείρισης ιδιωτικών κεφαλαίων στην Ελβετία, στην οποία, μεταξύ άλλων, συμμετέχει και στενός συνεργάτης του Αντρίκου Παπανδρέου.

Θεόδωρος Μαργέλλος

Τότε

Θ. Μαργέλλος: Το όνομά του ξανακούστηκε όταν ο Γ. Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός και διάφοροι τον είδαν να συντρώγει με τον αδερφό του στο Ψυχικό.

Ο Θ. Μαργέλλος είναι από τους επιχειρηματίες που ανήκαν στα περίφημα «νέα τζάκια» του Γ. Παπανδρέου. Μια ομάδα νέων -τότε- επιχειρηματιών, που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ‘80, ως προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου να δημιουργήσει ένα φορέα νέων επιχειρηματιών. Στην ομάδα αυτή, που το 1987 συναντιόταν στο κτήριο της «Ιντεραμέρικαν», το οποίο ανήκε στον Δ. Κοντομηνά -συμμετείχαν επίσης οι επιχειρηματίες Θ.Λαβίδας, που διατηρεί επίσης και σήμερα πολύ στενές σχέσεις με τους Παπανδρέου, ο Χ. Κυριαζής, επικεφαλής της PriceWaterhouse Hellas, με την οποία συνεργάστηκε στενά η κυβέρνηση Παπανδρέου, καθώς και οι Δ. Καλλιτσάντσης, Βαρβάρα Βερνίκου, Ο. Κυριακόπουλος, Κ.Μπουτάρης, Π. Κανελλόπουλος, Δ. Δασκαλόπουλος κ.ά.

Το 1989 το όνομα του Θ. Μαργέλλου ενεπλάκη στο σκάνδαλο της ελληνοποίησης του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, το οποίο κάποιοι «βάφτιζαν» ελληνικό για να παίρνουν τις επιδοτήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών από την τότε ΕΟΚ. Η υπόθεση είχε αποκαλυφθεί από την Κομισιόν, η οποία παρέπεμψε τότε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ζητώντας επιστροφές ύψους 400 εκατομμυρίων δραχμών. Τον Σεπτέμβριο του 1991 βρέθηκε να δικάζεται για την υπόθεση αυτή, επικαλέστηκε όμως ασθένεια, ζητώντας αναβολή. Αναφέρει σχετικά η Ελευθεροτυπία στις 9/10/1990 για το θέμα: «Αναβλήθηκε για τις 28 Ιανουαρίου ’91, από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, η δίκη για την υπόθεση του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, λόγω ασθενείας του κατηγορούμενου Θ.Μαργέλου, πρώην εκπροσώπου της εταιρίας «Γκρανομάρ» (με έδρα τη Γενεύη) που μεσολάβησε για την πώληση του καλαμποκιού».

Είναι γνωστό ότι όταν η Βουλή ασχολήθηκε με το σκάνδαλο του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, παρέπεμψε στο Ειδικό Δικαστήριο το πρώην στέλεχος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ Νίκο Αθανασόπουλο, ο οποίος ήταν και ο μοναδικός που καταδικάσθηκε το 1990 «σε φυλάκιση τριών ετών και έξι μηνών για ηθική αυτουργία σε έκδοση ψευδών βεβαιώσεων, χρήση πλαστού εγγράφου και απλή συνέργεια σε νόθευση βιβλίων απόπλου-κατάπλου λιμεναρχείου Καβάλας» (το 1994, ωστόσο, όταν το ΠΑΣΟΚ ξαναήρθε στην εξουσία, η Βουλή αποφάσισε την άρση των εννόμων συνεπειών της καταδίκης του Νίκου Αθανασόπουλου για την υπόθεση του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού).

ΌΌσο για τον Θ. Μαργέλλο απαλλάχθηκε τελικά για την υπόθεση του καλαμποκιού με βούλευμα. Την ίδια περίοδο (του «βρώμικου ’89») η εφημερίδα Απογευματινή τον ενέπλεκε και με τον Κοσκωτά, υποστηρίζοντας ότι στις 10.9.1986 ο Θ. Μαργέλλος είχε στείλει επιστολή στον τότε υφυπουργό Ν.Γενιάς Γ.Παπανδρέου και του ζητούσε προσωπική κάλυψη γιατί ήταν άνθρωπος της ομάδας του και διότι τα λεφτά των επενδύσεων που θα έκανε θα τα έφερνε μέσω της Τράπεζας του Κοσκωτά, όπως του είχε ζητήσει ο ίδιος. Την ύπαρξη της επιστολής αυτής όμως, είχε διαψεύσει τόσο ο Γ.Παπανδρέου, όσο και ο ίδιος. Από τότε και μέχρι το 2007 το όνομά του είχε ξεχαστεί. Ο ίδιος φέρονταν να ζει κυρίως στην Ελβετία, αν και η παρουσία του στους ελληνικούς κοσμικούς κύκλους ήταν αισθητή. Κάποια στιγμή μάλι- στα δημιούργησε στην Αθήνα και ένα εστιατόριο, το «48» στην οδό Αρματολών και Κλεφτών, πίσω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού, και λέγεται ότι υπήρξε και χρηματοδότης γνωστής Free Press εφημερίδας.

Σήμερα

Το όνομά του ξανακούστηκε όταν ο Γ. Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός και διάφοροι τον είδαν να συντρώγει με τον αδερφό του στο Ψυχικό. Ο Θ. Μαργέλλος πριν από δύο χρόνια (2009) ίδρυσε το επενδυτικό fund IJ Partners, που διαχειρίζεται ιδιωτικά κεφάλαια μαζί με τον πρώην πρόεδρο της Κόστα Ρίκα, Χοσέ Μαρία Φιγκουέρες, ο οποίος συμμετέχει και στη συμβουλευτική επιτροπή της ΜΚΟ του Αντρίκου Παπανδρέου, «i4cense». Το όνομα του πρώην προέδρου της Κόστα Ρίκα, έχει επίσης εμπλακεί σε σκάνδαλο στη χώρα του (υπόθεση δωροδοκίας από την Αλκατέλ), εξαιτίας του οποίου αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του, όταν κατηγορήθηκε για αυτό. Μέχρι πρότινος μάλιστα, ζούσε, στην Ευρώπη, απ’ όπου επέστρεψε στην Κόστα Ρίκα, μόλις τον περασμένο μήνα. (Ο βουλευτής Π. Καμμένος άφηνε σαφή υπονοούμενα την προηγούμενη εβδομάδα, συσχετίζοντας τον με το ταξίδι του Γ. Παπανδρέου ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στην Κόστα Ρίκα, η οποία επελέγη για τις εργασίες του Συμβούλιου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς). Την IJ Partners, μεταξύ άλλων, στελεχώνουν η Μιράντα Ξαφά, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, ο Χάρης Μάκκας, πρώην στέλεχος της Τράπεζας Πειραιώς και της Bank of America και ο Δημήτρης Τσουπίδης, γιος του πρώην προέδρου του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, Παναγιώτη Τσουπίδη, που εργαζόταν στην JP Morgan.

Πριν από λίγους μήνες ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Πάνος Καμμένος κατηγόρησε τον ίδιο και την IJ Partners ότι στοιχημάτισαν στην πτώχευση της Ελλάδας αγοράζοντας CDS από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, έχοντας την πληροφόρηση (προφανώς λόγω της σχέσης με τον πρωθυπουργό και τα αδέρφια του) ότι η Ελλάδα θα προσφύγει στο ΔΝΤ και η τιμή των CDS θα ανέβει. Είναι αλήθεια ότι όσοι είχαν εγκαίρως την πληροφορία αυτή θα μπορούσαν να είχαν πλουτίσει, αξιοποιώντας την. Ο Θ. Μαργέλλος όμως, το αρνείται, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος έχει ζητήσει να απαγορευτούν τα CDS που εκδίδονται μόνο για κερδοσκοπικό σκοπό (τα λεγόμενα «γυμνά» CDS). Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν κρύβει την ανησυχία του, πάντως, για την εμπλοκή του ονόματός του αλλά και των αδερφών του στην υπόθεση αυτή. Το εξομολογήθηκε και στις πρόσφατες συνεδριάσεις του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, εκπλήσσοντας τους πάντες, καθώς δεν υπήρξε κάποια σχετική συζήτηση με το θέμα. Και φυσικά το χαρακτήρισε ως «πόλεμο των συμφερόντων» εναντίον του.
Πριν από λίγο καιρό αίσθηση έκανε κι ένα σχόλιο στην εφημερίδα Το ΒΗΜΑ, το οποίο από πολλούς δεν θεωρείται άσχετο με τον φίλο του Γ.Παπανδρέου: «Είναι φυσικά μια φάρσα – αυτό συμβαίνει όταν με σάπια καλαμπόκια μαγειρεύεις σε ιδιωτικά αεροπλάνα και χάνεις την επαφή με την πραγματικότητα. Τέλος πάντων…». Η συνέχεια ενδεχομένως να δοθεί από τη δικαιοσύνη, στην οποία έχουν καταφύγει όλες οι ενδιαφερόμενες πλευρές.

Νίκος Μουρκογιάννης

Τότε

Ο Ν. Μουρκογιάννης το 1991 βρέθηκε ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης για «ηθική αυτουργία σε απιστία» σχετικά με το σκάνδαλο της αγοράς του αιώνα, για το οποίο όμως δεν τιμωρήθηκε ποτέ κανείς. Σήμερα Ο Νίκος Μουρκογιάννης επέστρεψε στην Ελλάδα, με την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου πριν από δύο χρόνια για να αναλάβει πρόεδρος της Λυρικής Σκηνής, με απόφαση του Παύλου Γερουλάνου.

Οι παλαιοί συμφοιτητές του από τη Νομική Σχολή Αθηνών, στην οποία φοίτησε στα χρόνια της χούντας, τον θυμούνται ως αντικομμουνιστή, πράγμα για το οποίο και ο ίδιος επαίρεται, προτιμώντας όμως για τον εαυτό του τον χαρακτηρισμό «αντισοβιετικός» που θεωρεί ακριβέστερο. ΌΌπως έχει δηλώσει, ο εξυπνότερος άνθρωπος που έχει γνωρίσει είναι ο Ρόναλντ Ρέιγκαν και δηλώνει περήφανος που έχει συμβάλλει στον «πόλεμο» των ΗΠΑ εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. «Είχα από μικρός πειστεί ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ανθρωπότητα ήταν η Σοβιετική ΈΈνωση. Υπήρξα μαχητής του Ψυχρού Πολέμου» έχει πει σε συνέντευξή του στην Καθημερινή. Έχει εργαστεί για πολλά χρόνια στην Αμερική, μεταξύ άλλων και ως διευθυντικό στέλεχος της εταιρείας εξοπλισμών, General Dynamics, η οποία προμήθευσε την Ελλάδα με αεροσκάφη F16 το 1985. Για την προμήθεια των αμερικανικών F16 (μέρος της «αγοράς του αιώνα») στην Ελλάδα με τη μεσολάβησή του, δήλωνε (στην ίδια εφημερίδα): «νιώθω ότι έβαλα ένα λιθαράκι στην ενίσχυση της εθνικής άμυνας και στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης».

Δεν έχουν όλοι όμως την ίδια γνώμη για την αγορά αυτή, η οποία στοίχισε πανάκριβα στην Ελλάδα φουσκώνοντας από τότε το χρέος της και έφτασε να διερευνάται από τη δικαιοσύνη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ μέχρι τότε οι αγορές εξοπλιστικών με τις ΗΠΑ γινόταν state to state, αυτή ήταν η πρώτη φορά που έγιναν state to company. Δηλαδή, αντί η ελληνική κυβέρνηση να προμηθευτεί τα F16 από την αμερικανική κυβέρνηση, όπως συνήθιζε και της στοίχιζαν φθηνότερα, τα προμηθεύτηκε απευθείας από την General Dynamics με τη διαμεσολάβηση του Νίκου Μουρκογιάννη που ήταν διευθυντικό στέλεχος της. Η δικαιολογία για να στηριχθεί η απόφαση αυτή στην Ελλάδα, σύμφωνα με άνθρωπο κλειδί –στέλεχος του υπουργείου Εθνικής Άμυνας τότε- ήταν ότι «η εταιρεία θα μας έδινε καλύτερη τεχνική υποστήριξη από ότι η Αμερικανική Αεροπορία, σε περίπτωση εμπάργκο των ΗΠΑ προς την Ελλάδα». Και συμπληρώνει: «Λες και υπήρχε περίπτωση εάν οι ΗΠΑ έκαναν εμπάργκο στην Ελλάδα, μία αμερικανική εταιρεία εξοπλιστικών να το σπάσει». Οι τιμές state to company, όμως, ήταν ακριβότερες από τις τιμές state to state. Για τις state to state αγορές «υπήρχε ελληνοαμερικανική συμφωνία η οποία καθόριζε ότι κάθε στρατιωτικός εξοπλισμός που πήγαινε στην Ελλάδα θα αγοραζόταν στην ίδια τιμή που ίσχυε και για τον αμερικανικό στρατό», λέει το πρώην στέλεχος του ΥΕΘΑ και επισημαίνει ότι «όλα τα υπόλοιπα F16 αγοράστηκαν με την μέθοδο αυτή» (state to state). Ο ίδιος άνθρωπος εξηγεί ότι από την «αγορά του αιώνα» καθιερώθηκαν τα λεγόμενα «αντισταθμιστικά οφέλη» ως ένα ακόμα επιχείρημα για την αποφυγή διακρατικής συμφωνίας και υπογραφή συμβάσεων απευθείας με τις εταιρείες. «Ελάχιστο ποσοστό όμως πραγματοποιήθηκε και ουδείς ενδιαφέρθηκε να απαιτήσει την ικανοποίησή τους.

Η αγορά του αιώνα υπήρξε η απαρχή της μεγάλης απάτης των αντισταθμιστικών που ζημίωσε αφάνταστα τη χώρα, και δημιούργησε μία νέα γενιά νεόπλουτων (σ.σ με τα «αντισταθμιστικά οφέλη» κάθε συμφωνίας συνήθως δικαιολογείται ένα πανάκριβο τίμημα. Στη συνέχεια όμως, αυτά είτε αναλαμβάνονται από «οικείους», είτε δεν υλοποιούνται ποτέ). Χαρακτηριστικό είναι και το απόσπασμα από το βιβλίο του στρατηγού Κωνσταντίνου Φράγκου (που υπηρέτησε δίπλα στον πρώην υπουργό ΆΆμυνας Γιάννη Χαραλαμπόπουλο) «Αμύνεσθαι περί πάρτης» (εκδόσεις Γκοβόστη, Αθήνα, 2008): «Αν και όλα τα συντριπτικά στοιχεία και οι παράμετροι υπεδείκνυαν προμήθεια ενός τύπου και δια- κρατικές συμφωνίες για την αγορά, ο Μεγάλος Αντιφατικός (δανείζομαι τον επιτυχή χαρακτηρισμό από τη γραφίδα του Γιάννη Τριάντη) –σ.σ. εννοεί τον Ανδρέα Παπανδρέου- επέβαλλε την διτυπία και τις εμπορικές συμβάσεις με πολύ ασθενή και ευάλωτη τεκμηρίωση, επιτρέποντας έτσι, ιστορίες με σημεία και τέρατα».

Ο Ν. Μουρκογιάννης το 1991 βρέθηκε ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης για «ηθική αυτουργία σε απιστία» σχετικά με το σκάνδαλο της αγοράς του αιώνα και ειδικά το τίμημα των F-16, για το οποίο όμως δεν τιμωρήθηκε ποτέ κανείς.

Σήμερα

Ο Νίκος Μουρκογιάννης επέστρεψε στην Ελλάδα, με την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου πριν από δύο χρόνια για να αναλάβει πρόεδρος της Λυρικής Σκηνής, με απόφαση του Παύλου Γερουλάνου. Ταυτόχρονα με τις υποχρεώσεις του στη Λυρική, στις 31 Αυγούστου, ανακοίνωσε μέσω της προσωπικής του ιστοσελίδας (http://www.nikosonline.com/) ότι αναλαμβάνει καθήκοντα διευθυντή Στρατηγικών Ανασυγκροτήσεων της γερμανικής εταιρείας Roland Berger Strategy Consultants GmbH, με έδρα το Βερολίνο και την Αθήνα. Η Roland Berger είναι η εταιρία που παρέχει υπηρεσίες στη γερμανική κυβέρνηση και απασχόλησε έντονα την επικαιρότητα πριν από μερικούς μήνες με το περιβόητο σχέδιο «Εύρηκα», που είχε δημοσιευθεί στα ΜΜΕ και το οποίο προέβλεπε τη
συγκέντρωση και την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού Δημοσίου, τα οποία θα εκχωρούνταν με αντάλλαγμα τη μείωση του χρέους. Στο ενδιάμεσο, ο Νίκος Μουρκογιάννης πρόλαβε να γίνει για ένα μικρό διάστημα και διευθύνων σύμβουλος στην Alapis, που δημιούργησε ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, ο οποίος και εμπλέκεται άμεσα στο σκάνδαλο της Proton Bank.

Εντωμεταξύ η Roland Berger ανέλαβε ήδη κρατικές δουλειές, με πρώτη τα καθήκοντα τεχνικού συμβούλου για τα κρατικά λαχεία και το Ξυστό, στο πλαίσιο του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων. ΌΌσο για το σχέδιο «Εύρηκα» κάθε άλλο παρά έχει εγκαταλειφθεί. Παρ’ ότι επισήμως δεν λέγεται τίποτα, εξακολουθεί να συζητείται εντόνως στο παρασκήνιο. Τον περασμένο Νοέμβριο πραγματοποιήθηκε το «Banking Money Conference 2011» με θέμα «Ελληνικό τραπεζικό σύστημα: Αναζητώντας την έξοδο από το μάτι του κυκλώνα» όπου παρουσιάστηκε εκτενώς το πρόγραμμα «Eureca», από τον εμπνευστή του, Markus Krall, Senior Partner της Roland Berger.

Το συγκεκριμένο συνέδριο πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής ΈΈνωσης Τραπεζών (E.E.T.), της ΈΈνωσης Εισηγμένων Εταιρειών (ΕΝ.ΕΙΣ.ΕΤ) και της ΈΈνωσης Θεσμικών Επενδυτών (Ε.Θ.Ε). και με την υποστήριξη των: Silver Sponsor: Εθνική Τράπεζα, Corporate Participation: Attica Bank, Academic Partner: ALBA Graduate Business School, Communication Partner: V+O Communication, Supporter: Innews, Communication Sponsor: ΣΚΑΪ, ΣΚΑΪ 100,3, Κέρδος, Χρήμα, Insurance world, Insuranceworld.gr, Ασφαλίζομαι, euro2day.gr, palo.gr.

Οι εικονογραφήσεις που συνοδεύουν το άρθρο είναι του Μανόλο (Μανώλης Ζουλάκης)

ΣΥΛ. ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛ. ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ: "Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε!"

2012-02-17T14:21:00.000+02:00

http://kefaloniapress.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=27150&Itemid=38

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε……

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που οι δικές σας αξίες και ο τρόπος διαχείρισης του Κράτους από την παράταξη που εκπροσωπείτε επέβαλαν έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής και ξεπούλησαν όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτής της χώρας, αλλά και τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν. ΚΑΤΑΡΓΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΑΡΞΗ και δημιουργήσατε σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους και ενεργούς πολίτες προσφέροντας ευκαιρίες αντί Δικαιώματα.

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που η συνείδησή σας είναι υπεύθυνη για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που Θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που με τις υπογραφές σας «και ήσυχη την συνείδησή σας» πλέον πατρίδα μας δεν είναι η τήρηση του Συντάγματος αλλά σι εντολές των χυδαίων τοκογλύφων, ο εκβιασμός, η τρομοκρατία, η καταστολή, ο παραλογισμός και η ανικανότης. Και η ντροπή.

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που με την σιωπή σας προφανώς συμφωνήσατε με τους χυδαίους που μας κατασυκοφάντησαν ότι είμαστε διεφθαρμένοι και τεμπέληδες, και ότι μαζί τους τα «φάγαμε»

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που με τις υπογραφές σας « και ήσυχη την συνείδησή σας» νομιμοποιήσατε τη ληστεία εναντίον όλων μας ζητώντας μας να πληρώσουμε τα χαράτσια που μας επέβαλαν και Θα μας επιβάλουν γνωρίζοντας ότι δεν Πρόκειται Περί κάποιας θυσίας για να σωθεί η πατρίδα αλλά Πρόκειται για το τίμημα της προδοσίας -την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο.

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που με τις υπογραφές σας «και ήσυχη την συνείδησή σας» επιτρέπετε στους αχρείους τοκογλύφους να βουτάνε το υστέρημα του συνταξιούχου και να αφήνουν τον φοροφυγά να πλουτίζει ακόμα περισσότερο.

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που με τις υπογραφές σας «και ήσυχη την συνείδησή σας» μας χρεοκοπήσατε, γιατί χρεοκοπημένος ονομάζεται ο εργαζόμενος που καλείται να συντηρήσει την οικογένειά του με 460 ευρώ το μήνα. Αλήθεια, κύριε, πότε δοκιμάσατε να συντηρήσετε την οικογένειά σας με 460 ευρώ το μήνα;
Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που με τις υπογραφές σας «και ήσυχη την συνείδησή σας» μετατρέψατε την χώρα μας σε «ευρωπαϊκό» σαντζάκι, (Γερμανικό «γκάου»), ώστε νόμος να είναι η ανομία και να μας σφάζει όποτε γουστάρει ο αγάς.

Ευχαριστούμε κ. μοσχόπουλε που όταν σε πολύ λίγο καιρό από τώρα το Τέταρτο ΡάΙχ στα πλαίσια των Νέων Μέτρων θα αποφασίσει πια τις ομαδικές εκτελέσεις αυτών που πλέον δεν θα έχουν πια καθόλου χρήματα για να αρπάξουν σι τοκογλύφοι -οπότε δεν θα τους χρειάζονται κιόλας- και ζητήσουν ξανά την υπογραφή σας θα είμαστε σίγουροι πια για την στάση σας και για την συνείδησή σας. θα κοιμηθεί ήσυχη όπως και τώρα.

Και μιας και αναφερθήκατε στην Ιστορία να σας πούμε ότι μας αποδείξατε περίτρανα ότι επαναλαμβάνεται:

Στα απομνημονεύματα του, ο Τσολάκογλου γράφει :

«Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος : ‘Η ν’ αφήσω να συνεχισθή ο αγών
και να γίνη ολοκαύτωμα, ή υπείκων εις τας παρακλήσεις όλων των ηγητόρων του
στρατού ν’ αναλάβω την πρωτοβουλίαν της συνθηκολογήσεως... “Τολμήσας” δεν
υπελόγισα ευθύνας... Μέχρι σήμερον δεν μετενόησα δια το τόλμημά μου. Τουναντίον αισθάνομαι υπερηφάνειαν.»

Γ. Κ. Σ. Τσολάκογλου, *Απομνημονεύματα* εκδ. Ακρόπολις, Αθήναι 1959, 250

(0 Γεώργιος Τσολάκογλου του Κωνσταντίνου ήταν Έλληνας στρατιωτικός και
πολιτικός, διορισμένος πρωθυπουργός κατά την περίοδο κατοχής της Χώρας
1941-1942 από τις δυνάμεις του Άξονα.)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ & ΙΘΑΚΗΣ

Σύλληψη αλλοδαπών για παράνομη παραμονή

2012-02-17T14:15:00.000+02:00

Την 16-02-2012/11:00 συνελήφθησαν στα Σαρλάτα Κεφαλονιάς, από  
αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας Αργοστολίου Κεφαλληνίας, δύο  
υπήκοοι Πακιστάν, ηλικίας 16 και 28 ετών,  για παράνομη είσοδο στη Χώρα

ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ Η ΑΝΑΣΑ ΣΕ ΦΙΕΣΤΕΣ και ΜΟΝΟΛΟΓΟΥΣ!

2012-02-17T14:13:00.002+02:00

ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ κ. ΣΠΥΡΟΥ
Η παράταξη μας δηλώνει ότι δεν θα παραστεί στις εκδηλώσεις ¨απολογισμού¨ που πραγματοποιεί αύριο Σάββατο 18/02/2012 ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων κ. Σπύρου.
    Πρώτον γιατί, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Π.Σ., δεν θα υπάρξει τοποθέτηση των Περιφερειακών Συμβούλων επί του απολογισμού του Περιφερειάρχη,
    Δεύτερον γιατί μέσω κοινοτικών κονδυλίων μετατρέπει την όλη εκδήλωση σε ¨φιέστα πανάκριβη¨ ενώ θα έπρεπε να είναι μία εκδήλωση προβληματισμού, διαλόγου και συμμετοχής.
Είναι φανερό ότι ο Περιφερειάρχης επιχειρεί να κρύψει την γύμνια και την ανυπαρξία της ετήσιας δράσης του με επιδοτούμενες ακριβοπληρωμένες φιέστες και εμποδίζοντας τον αντίλογο.
Η ΑΝ.Α.Σ.Α. δεν θα τις νομιμοποιήσει με την παρουσία της.

Αργοστόλι 17/02/2012            Θεόδωρος Γαλιατσάτος
                                                               Περιφερειακός σύμβουλος
                                                                     Επικεφαλής της ΑΝ.Α.Σ.Α

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ.

2012-02-17T14:11:00.000+02:00

Δέκα Θέσεις της ΔΗΜΑΡ για την ενίσχυση της έρευνας

2012-02-17T14:08:00.000+02:00

Δέκα μέτρα ενίσχυσης της έρευνας κατέθεσε, ο Δημήτρης Χατζησωκράτης εκ μέρους της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ στην Ημερίδα με θέμα: «Το Ελληνικό ερευνητικό σύστημα ως δημιουργός νέας γνώσης και μοχλός ανάπτυξης», που διοργάνωσαν από κοινού η ΠΟΣΔΕΠ, η ΟΣΕΠ-ΤΕΙ και η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών.
Το πλήρες κείμενο με τα 10 μέτρα έχει ως εξής:
«Η μεταρρύθμιση στο χώρο της έρευνας
Η ενίσχυση του ερευνητικού πνεύματος αποτελεί κεντρική επιλογή του κόμματος μας. Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια εκρηκτική παραγωγή νέας γνώσης και ανάπτυξη τεχνολογιών σε πολλούς τομείς παράλληλα (επιστήμες ζωής, πληροφορική, ηλεκτρονική, νέα υλικά, επικοινωνίες). Ανάπτυξη η οποία δημιουργεί νέες δυνατότητες αλλά θέτει και νέα, σύνθετα κοινωνικά ζητήματα (βιοηθική, περιβάλλον, αναδιανομή πόρων, καταμερισμός εργασίας) τα οποία επανατοποθετούν τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες ως βασικούς συντελεστές κατανόησης των σύγχρονων κοινωνιών και διαμόρφωσης πολιτικών.
Το κόμμα μας πιστεύει ότι η έρευνα και καινοτομία είναι βασικοί τομείς στους οποίους θα πρέπει να επενδύσουμε ως στρατηγική επιλογή εξόδου από την σημερινή κρίση.
Στις κοινωνίες μας ο δημόσιος τομέας αναλαμβάνει την κύρια ευθύνη μετάδοσης της συσσωρευμένης γνώσης,, διαμέσου του εκπαιδευτικού συστήματος, καθώς της διεύρυνσης των γνωστικών οριζόντων με κύριο μηχανισμό το δημόσιο ερευνητικό σύστημα. Η καινοτομία αποτελεί τη βάση παραγωγής νέων προϊόντων, υπηρεσιών και μεθόδων στον ιδιωτικό τομέα.
Οι δύο κύριοι πυλώνες του δημόσιου ερευνητικού συστήματος είναι τα ΑΕΙ (πανεπιστήμια και ΤΕΙ) και ο, υπό την Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, ερευνητικός ιστός. Ο ιδιωτικός ερευνητικός τομέας αποτελείται από τα ερευνητικά τμήματα των ιδιωτικών επιχειρήσεων και μικρό αριθμὀ ιδιωτικών κοινωφελών ιδρυμάτων.
Δεν θα ήταν υπερβολή αν διατυπώναμε την άποψη ότι το ελληνικό ερευνητικό σύστημα υφίσταται και έχει διακριτή παρουσία στον παγκόσμιο ερευνητικό χάρτη κυρίως λόγω των πόρων που έχουν εισρεύσει στη χώρα μας μέσω των ανταγωνιστικών και διαρθρωτικών ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Στο δημόσιο ερευνητικό σύστημα υπάρχουν αρκετές εστίες αριστείας και στον παραγωγικό τομέα αντίστοιχες εστίες καινοτομίας. Ο βαθμός ενσωμάτωσης όμως της καινοτομίας στην παραγωγή νέων βιομηχανικών προϊόντων είναι χαμηλός με αποτέλεσμα στη χώρα μας να κυριαρχεί ο τομέας της παροχής υπηρεσιών. Δεδομένου ότι την τελευταία δεκαετία δεν υπήρξε ουσιαστική προσπάθεια διαμόρφωσης εθνικού στρατηγικού σχεδίου έρευνας και ανάπτυξης, σήμερα είναι επιτακτικός ο συντονισμός σε εθνικό επίπεδο, η ανάδειξη των εστιών αριστείας και καινοτομίας και η διάχυση του ερευνητικού πνεύματος ως συστατικού στοιχείου του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Η εθνική στρατηγική όπως την αντιλαμβάνεται ο δικός μας πολιτικός χώρος κωδικοποιείται ως “ενιαίος χώρος εκπαίδευσης και έρευνας” και σχηματικά περιλαμβάνει το ακόλουθο τρίπτυχο:
•    Ένα οικουμενικό πρότυπο παιδείας, που συνθέτει αρμονικά τη μεταβίβαση της εκάστοτε συσσωρευμένης γνώσης στις νέες γενιές με τη διεύρυνση των οριζόντων της γνώσης, μέσω της συνεχούς αναζήτησης, της αμφισβήτησης, της πειραματικής διαδικασίας και του έλλογου συνειρμού.
•    Την οριζόντια διαμόρφωση ενός ενιαίου ερευνητικού χώρου που θα ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση και τη συνέργεια μεταξύ ΑΕΙ, Ερευνητικών Κέντρων (ΕΚ) και του κοινωνικού και παραγωγικού ιστού.
•    Ειδικότερα για το τριτοβάθμιο σύστημα εκπαίδευσης και το αντίστοιχο της έρευνας, τη διαμόρφωση δύο λειτουργικά ισοτίμων και συμπληρωματικών συστημάτων, που το κάθε ένα διατηρεί τα δικά του, αυτόνομα χαρακτηριστικά

Επιτρέψτε μου τώρα να καταθέσω 10 Θέσεις για την ενίσχυση της έρευνας, που έχουμε επεξεργαστεί ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Ανοικτές πάντα σε μια ευρύτερη συζήτηση:
1.    Η συνολική εθνική ερευνητική προσπάθεια στην οποία εμπλέκονται τα δημόσια ερευνητικά εργαστήρια, τα εργαστήρια των μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς και αυτά των μικρομεσαίων, θα πρέπει να αποτελεί το αντικείμενο συντονισμού των εμπλεκομένων υπουργείων υπό την αιγίδα μιας τελικής εποπτείας την οποία θα ασκεί το νέο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Τεχνολογίας. Οι θρησκευτικές υποθέσεις μεταφέρονται στο Υπουργείο Πολιτισμού.
2.    Ουσιαστική και ριζική αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού. Η αναδιάρθρωση αυτή σε πρώτη φάση θα πρέπει να στοχεύει στο σύνολο των Ερευνητικών Κέντρων και φορέων από όλα τα Υπουργεία με στόχο την κατάργηση των αλληλοεπικαλύψεων και τον συντονισμό του συστήματος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την εποπτεία όλων των ερευνητικών φορέων και δραστηριοτήτων από τη ΓΓΕΤ, με ενιαίο νομοθετικό – θεσμικό πλαίσιο. Σημαντικό ζήτημα αποτελεί και η αναδιάρθρωση του ιστού των ΑΕΙ. Η πολιτική αυτή στοχεύει σε οικονομία και αποτελεσματικότητα κλίμακας, λειτουργική ενοποίηση, συντονισμό του συνόλου του δημόσιου επιστημονικού δυναμικού της χώρας, και στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ερευνητικών μονάδων.
3.    Εκκινώντας από την αρχή ότι η ανάδειξη της αριστείας προϋποθέτει την δημοκρατική οργάνωση της εσωτερικής ζωής των Ερευνητικών Κέντρων και των ΑΕΙ, είμαστε υπέρ της ενίσχυση της αυτονομίας των Ερευνητικών Κέντρων και την καθοριστική συμμετοχή του ερευνητικού δυναμικού στα όργανα διοίκησης. Το σημερινό μοντέλο διοίκησης των ινστιτούτων χαρακτηρίζεται από ισχυρά στοιχεία συγκεντρωτισμού τα οποία θα πρέπει να παραχωρήσουν τη θέση τους σε πιο δημοκρατικές μορφές οργάνωσης.
4.    Συμπληρωματικό στοιχείο της αυτονομίας αποτελούν οι εξωτερικοί μηχανισμοί αξιολόγησης, αποτίμησης επιδόσεων και λογοδοσίας προς τον Έλληνα και Ευρωπαίο πολίτη που καταβάλει το τίμημα. Ο ερευνητικός ιστός της ΓΓΕΤ έχει υπερ-εικοσαετή παράδοση εξωτερικών αξιολογήσεων από διεθνής επιτροπές κριτών. Τα δεδομένα όμως των αξιολογήσεων ουδέποτε αξιοποιήθηκαν από την πολιτεία ως στοιχεία άντλησης συμπερασμάτων για τη διαμόρφωση ερευνητικής πολιτικής και την δυναμική αναδιάταξη δυνάμεων ώστε να ανταποκρίνονται στην ανάπτυξη των επιστημών. Είμαστε υπέρ της συστηματικής εξωτερικής αξιολόγησης ΑΕΙ και ΕΚ από ενιαία αρχή ώστε να μεγιστοποιηθεί ο εθνικός συντονισμός.
5.    Πολλαπλασιασμός των διαύλων αλληλεπίδρασης μεταξύ ΑΕΙ και ΕΚ ώστε η κινητικότητα να μην περιορίζεται σε ένα μικρό αριθμό πρωτοβάθμιων καθηγητών, που επιθυμούν να ασκήσουν καθήκοντα Δ/ντων, Ινστιτούτων αλλά να πολλαπλασιάζει τα συνεργατικά σχήματα (μεταπτυχιακά, κοινά ερευνητικά προγράμματα, αξιοποίηση υποδομών κ.λ.π.) κυρίως στις νεώτερες βαθμίδες. Θεσμική και μισθολογική κατοχύρωση του ερευνητή των δημόσιων ερευνητικών κέντρων που εποπτεύονται από το ΥΠΔΒΜΘ, ως δημόσιου λειτουργού.
6.    Διαμόρφωση μητρώου ερευνητικών υποδομών των δημόσιων ερευνητικών εργαστηρίων και αντίστοιχου μητρώου των καινοτομικών επιχειρήσεων. Ενθάρρυνση των πρωτόκολλων συνεργασίας κατά τρόπο που θα εξασφαλίζεται το αμοιβαίο όφελος.
7.    Δέσμευση για σαφές εθνικό πρόγραμμα έρευνας το οποίο θα περιλαμβάνει τακτική προκήρυξη προγραμμάτων για :
-    ελεύθερη έρευνα για τη διεύρυνση των γνωστικών ορίων
-    στοχευμένη έρευνα για την ενἰσχυση της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία
-    έρευνα στους τομείς της οικονομίας, των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών με στόχο της επίλυση κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων και τη διαμόρφωση πολιτικών
8.    Σταδιακή αύξηση της Ακαθάριστης Εθνικής Εγχώριας Δαπάνης (ΑΕΕΔ) για έρευαν ώστε σταδιακά να μεταβούμε από τη σημερινή κατάσταση (~0.57% του ΑΕΠ) προς τον μέσο κοινοτικό όρο (1.84% ΑΕΠ). Η προσπάθεια αυτή αφορά τόσο τον δημόσιο τομέα όσο και τον ιδιωτικό.
9.    Ενίσχυση του θεσμού των τεχνολογικών πάρκων και ενθάρρυνση δημιουργίας spin off εταιρειών. Στον τομέα αυτό απαιτούνται διορθωτικές κινήσεις ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα κατάχρησης δημόσιου πλούτου. Η πολιτεία οφείλει να ενισχύσει το καινοτόμο πνεύμα με την παραχώρηση διευκολύνσεων προς ομάδες νέων ερευνητών, για περίοδο 4-5 έτη, με παραχώρηση κυψελίδων στα τεχνολογικά πάρκα, επιδότηση του κόστους προσωπικού, φορολογικές ελαφρύνσεις, διευκόλυνση πρόσβασης σε υποδομές κ.λ.π.
10.    Συμβολή στην ενίσχυση του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου εκπαίδευσης και έρευνας και αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού για την έρευνα. Ενίσχυση της εξωστρέφειας του ερευνητικού συστήματος και των στοιχείων καινοτομίας στις επιχειρήσεις.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι σε πείσμα των καιρών η χώρα μας ζει περίοδο ερευνητικής άνοιξη. Παρά την χρόνια απουσία δημόσιου ενδιαφέροντος και συγκροτημένης ερευνητικής πολιτικής η ερευνητική κοινότητα στα ΑΕΙ , τα ΕΚ και τις επιχειρήσεις, διαμέσου της αξιοποίησης κυρίως των ευρωπαϊκών πόρων, έχει να επιδείξει σημαντικές εστίες αριστείας και καινοτομίας. Εμείς το γνωρίζουμε αυτό.
Ο ερευνητικός χώρος είναι ένας από αυτούς που θα πρέπει άμεσα να αξιοποιηθεί στην σημερινή αναγκαία αναγεννητική προσπάθεια που πρέπει να αναληφθεί από τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις.»

16 / 02 / 2012

H Bild τα βάζει με Κ.Κ.Ε - ΣΥΡΙΖΑ και Παπούλια

2012-02-16T21:17:00.000+02:00

Περίεργο έως και κίτρινο δημοσίευμα της Bild. Βλέπει κίνδυνο κινήματος στην Ελλάδα και κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές και ημιεγκληματίες

Στέλιος Μπαμιατζής.

Η Bild επικαλείται μέλη της γερμανικής βουλής τα οποία εμφανίζει να ανησυχούν για την πιθανότητα να υπάρξει κίνημα - στρατιωτική επέμβαση στην Ελλάδα.
Ωστόσο βλέπει άλλους υπαίτιους από πίσω.

Λαμβάνοντας ως αφορμή, ουσιαστικά προσπαθεί να δημιουργήσει θέμα εκ του μηδενός, ο δημοσιογράφος υποστηρίζει πως μία φράση του Κ. Παπούλια, άναψε τις φωτιές.
Ποιά ήταν αυτή;
Η προεδρική αποστροφή πως οι πολιτικοί πρέπει να παραδειγματίζονται από τους στρατιωτικούς.
Η οργιώδης όμως φαντασία, ίσως και κάτι παραπάνω, του Γερμανού δεν σταματά εδώ.
Υπενθυμίζει πως ο κ. Παπούλιας βρισκόταν κατά τη διάρκεια της χούντας στην εξορία στη Γερμανία.
Είναι λοιπόν απορίας άξιο πως ο γράφων το ρεπορτάζ στην Bild, φτάνει να λέει ότι ο κ. Παπούλιας έστειλε μήνυμα πατριωτισμού και εθνικής υπερηφάνειας και προς τους στρατηγούς.
Ο φίλος των αναρχικών Τσίπρας και οι εξτρεμιστές κομμουνιστές
Σε άλλο του ρεπορτάζ ο ίδιος δημοσιογράφος, αφού επισημαίνει την τεράστια πτώση του ΠΑΣΟΚ μετά αναλύεται στους γνωστούς "εχθρούς" του κράτους και της τάξης, δηλαδή τους κομμουνιστές, όλη την Αριστερά πλην της ΔΗΜΑΡ.
Κατονομάζει τον Αλέξη Τσίπρα ως ηγέτη της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο οποίος ανοιχτά συμπαθεί τους βίαιους αναρχικούς και μάλιστα αναφέρει πως και ο ίδιος είναι μέλος ομάδας.
Αντιπαραθέτει το Φώτη Κουβέλη ως πιο δημοκρατική Αριστερά, ενώ απομονώνει φράση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία λέει στο τέλος πως στην Ελλάδα ετοιμάζεται νέο ολοκαύτωμα.
Φυσικά ούτε η κ. Παπαρήγα μπορούσε να γλιτώσει.
Γίνονται πιο εξτρεμιστές συνεχώς, υποστηρίζει για τους κομμουνιστές ο Γερμανός δημοσιογράφος. Αναφέρεται στο περιστατικό με τα χαρτιά που εκτόξευσε ο κ. Μαυρίκος στη Βουλή την Κυριακή, κατά την αντιπαράθεση με τον Ε. Βενιζέλο.
Για να καταλήξει με μία δήλωση της γγ του ΚΚΕ, Α. Παπαρήγα, με την οποία επιτίθεται στη Γερμανία.
Στον αντίποδα, το κόμμα της ακραιφνούς λαϊκής δεξιάς, ο ΛΑΟΣ, όπως και η Χρυσή Αυγή αναφέρονται αλλά όχι με ανάλογη βαρύτητα.
Για το τέλος μένει ο Κ. Παπούλιας πάλι, για τον οποίον υπενθυμίζει πως επιτέθηκε στον κ. Σόϊμπλε και τη Φινλανδία αλλά και την Ολλανδία, βάζοντας ως μεσότιτλο τη φράση, "ποιός είναι ο κ. Παπούλιας".

Η Λαϊκή Βία, ο Foucault και η Επέλαση των Βαρβάρων

2012-02-16T20:47:00.000+02:00

http://alkisgounaris.com/?p=1427

Posted in [03] Politics and Ecology

Άρθρο του Άλκη Γούναρη,

με αφορμή τα γεγονότα της 12ης Φεβρουαρίου 2012

και την καταστροφή ιστορικών κτηρίων, κινηματογράφων, βιβλιοπωλείων

και καταστημάτων στο κέντρο της Αθήνας.

Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο Κουτί της Πανδώρας στις 14/02/12.

____________________________________________________________________________

«…Για να μπορέσουν να αναπτυχθούν δεσμοί [με το πλατύτερο μαζικό κίνημα] πρέπει οι ενέργειές μας να είναι κατανοητές και να προκαλούν την συμπάθεια των πλατιών λαϊκών στρωμάτων… Κι ακόμα παραπέρα [επιτυγχάνοντας] δυσφορία, τότε όχι μόνο σύνδεση δεν θα επιτευχθεί αλλά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να πετύχει το καθεστώς, αυτό που δεν μπόρεσε μέχρι τώρα να πετύχει και που θα ήθελε πολύ, δηλαδή μια κάποια λαϊκή συναίνεση ενάντια στη λαϊκή βία. Κι αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που πρέπει να εγκαταλειφθούν το γρηγορότερο αυτές οι ενέργειες…

…Γίνεται όμως ολοκάθαρο γιατί διαλέγονται αυτές οι ενέργειες: όχι για πολιτικούς λόγους όπως λέγεται στα κείμενα [των προκηρύξεων] αλλά για καθαρά πρακτικούς λόγους, για λόγους ευκολίας. Κι έτσι αντί ν’ αναπτυχθούμε οργανωτικά για να μπορέσουμε να κάνουμε τις σωστές πολιτικά ενέργειες που δεν μπορούμε να κάνουμε σήμερα, κάνουμε το αντίθετο: διαλέγουμε ενέργειες βολικές κι εύκολες, χωρίς να εξετάζουμε αν είναι σωστές πολιτικά κι επινοούμε διάφορες φράσεις: ό,τι δεν μπορούμε ν’ απαλλοτριώνουμε θα το καταστρέφουμε. Βαφτίζουμε και τα προϊόντα άχρηστα, για ψεύτικες ανάγκες χωρίς να βλέπουμε ότι κολυμπάμε στην πλήρη αυθαιρεσία κι ότι καταλήγουμε στα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκουμε…

… Όχι μόνο δεν κάνουμε τίποτα, όχι μόνο δεν προσπαθούμε να κάνουμε, αλλά πάμε και καίμε τα [καταστήματα και τα] σούπερ μάρκετ ή τον τουρισμό και λέμε με φανφαρονισμό ότι «προωθούμε τη λαϊκή βία». Είναι συνάμα ηλίθιο και γελοίο. Είναι σα να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Ηλίθιο γιατί δεν «προωθούμε» αλλά ζημιώνουμε την υπόθεση της λαϊκής βίας όπως είπαμε και γελοίο γιατί προσπαθούμε να κρύψουμε την πολιτικοϊδεολογική οργανωτική, υλική- επιχειρησιακή μας αδυναμία και ανεπάρκεια που όλος ο λαός βλέπει κατάφατσα, αφού δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε τίποτα μπρος σ’ αυτό το επιταχτικό αίτημα, με άλλες λαθεμένες ενέργειες. Κι αυτή η αδυναμία, δεν είναι δυνατό να κρυφτεί με κανένα πυροτέχνημα, καμιά ενέργεια δήθεν “αυτόνομη” ή κοινωνικού περιεχομένου…»

____________________________________________________________________________

Τα παραπάνω μοιάζουν με αποσπάσματα από επίκαιρο σχόλιο κάποιου μετριοπαθούς αριστερού, που καταδικάζει τις πρόσφατες καταστροφές της 12ης Φεβρουαρίου 2012, αλλά έχει γραφτεί πριν από 31 χρόνια, τον Μάιο του 1981 από τον συντάκτη της προκήρυξης της Επαναστατικής (Τρομοκρατικής) Οργάνωσης 17 Νοέμβρη με τίτλο: «Γιατί είμαστε υπέρ της λαϊκής βίας αλλά αντίθετοι στους εμπρησμούς των πολυκαταστημάτων Μινιόν –Κατράτζου», που απεστάλη τότε σε αθηναϊκές εφημερίδες.

Τι δεν έχουν καταλάβει από τότε μέχρι σήμερα αυτοί που συνεχίζουν να εφαρμόζουν χουλιγκανικές πρακτικές εξ’ ονόματος μιας λαϊκής εξέγερσης; Προφανώς δεν έχουν καταλάβει μια σειρά από αυτονόητες παραδοχές αλλά και κάποια επιχειρήματα που προαπαιτούν μια στοιχειώδη νοημοσύνη.
Τα αυτονόητα είναι λίγο πολύ αυτά που περιγράφει με νηφαλιότητα ο συντάκτης της συγκεκριμένης προκήρυξης. Ότι δηλαδή:

1. Οι πράξεις λαϊκής βίας πρέπει να έχουν ευρεία λαϊκή αποδοχή διότι αλλιώς επιτυγχάνεται το αντίθετο αποτέλεσμα κατασκευάζοντας μεγαλύτερη συναίνεση για μεγαλύτερη καταστολή.

2. Η καταστροφή εύκολων στόχων (όπως τα σινεμά, οι καφετέριες, τα βιβλιοπωλεία, τα καταστήματα) φανερώνει ανικανότητα, προχειρότητα, τζάμπα μαγκιά και αυθαιρεσία, αλλά προπάντων…

3. Φανερώνει ιδεολογικό και πολιτικό έλλειμμα, ανεπάρκεια οργανωτική και επιχειρησιακή και έλλειψη σοβαρότητας.

4. Το κριτήριο για την επιτυχία ή την αποτυχία μιας λαϊκής επαναστατικής πράξης θα πρέπει να είναι ο πολιτικός αντίκτυπος της πράξης αυτής στα πλατιά στρώματα του λαού και όχι ο απολογισμός των υλικών ζημιών που θα προκληθούν ακόμα κι αν αυτές είναι σωστά στοχευμένες.

5. Οι στόχοι των πράξεων λαϊκής βίας θα πρέπει να είναι καθολικά αποδεκτοί από τα λαϊκά στρώματα και να μην χρειάζονται επεξηγήσεις για την αναγκαιότητα επίτευξής τους ούτε φυσικά να εγείρουν αμφιβολίες.

6. Τα κυριότερα θύματα τέτοιων καταστροφικών ενεργειών είναι πρωτίστως οι εργαζόμενοι στα καταστήματα αυτά καθώς και οι μικρομεσαίοι καταστηματάρχες που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στην οικονομική κρίση.

Δεν θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω κατά της βίας και υπέρ μιας ειρηνικής διαμαρτυρίας, διότι θεωρώ ότι κάθε μορφή άσκησης εξουσίας όπως και κάθε μορφή διαμαρτυρίας, ανυπακοής και αντίστασης, εμπεριέχει εγγενώς την μια ή την άλλη μορφή βίας. Βία δεν είναι μόνο το να σπας στο ξύλο κάποιον ή το να σπας μια τζαμαρία. Εκτός από την σωματική βία, υπάρχει και η συναισθηματική βία -ο εκφοβισμός- η ψυχολογική βία -η ανασφάλεια της επιβίωσης- η ηθική βία της σύγκρουσης ή της παραβίασης των αρχών μας αλλά και άλλες μορφές βίας όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός, η απομόνωση, ο ρατσισμός, ο εκβιασμός και τα εκβιαστικά διλήμματα, οι απειλές, η οικονομική εκμετάλλευση και η κατάχρηση της πλεονεκτικής θέσης, ο εξαναγκασμός κλπ κλπ. Η ίδια η καταπολέμηση της βίας είναι μια πράξη που προϋποθέτει σύγκρουση και συνεπώς βία. Ακόμα και οι θεωρίες «μη βίας» -τύπου Ghandi- επιτυγχάνουν την αποκήρυξη της σωματικής βίας, αλλά οι τεχνικές εφαρμογής τους περιλαμβάνουν ανυπακοή και δράσεις «μη συνεργασίας» που αντιτίθενται και συγκρούονται έμμεσα με την άλλη πλευρά. Η βία είναι κάτι που υπάρχει στη φύση και βρίσκεται διάχυτη στην κοινωνική δομή και στην καθημερινότητα και δεν υπάρχει λόγος να την αρνούμαστε εξωραΐζοντας την πραγματικότητα. Η αποδοκιμασία της βίας που εμπεριέχεται στην ίδια την έννοια της βίας (ως μια δύναμη που κατευθύνεται ενάντια σε κάτι ή συγκρούεται με κάτι) κρύβει μια κανονιστική διάσταση η οποία είναι παρασκευαστή και όχι αυταπόδεικτη. Πρόκειται δηλαδή για μια έννοια που φορτίζεται με αρνητικό αξιολογικό πρόσημο χάριν μιας επιθυμητής ηθικής στάσης η οποία όχι μόνο δεν μπορεί να καθολικοποιηθεί αλλά είναι εν πολλοίς και αυθαίρετη.
Εκείνο που θα προσπαθήσω να εξηγήσω περιληπτικά δεν είναι η ηθική διάσταση αλλά το ανόητο της συγκεκριμένης μορφής βίας –της βίας που στρέφεται κατά πολιτισμικών και κοινωνικών συμβόλων (μαζικής κουλτούρας και καταναλωτισμού, όπως τα ονομάζουν)- διότι εκτός από τους παραπάνω «εμπειρικούς» λόγους στρέφεται και κατά της λογικής, υποπίπτοντας σε νοητικό σφάλμα.
Το σφάλμα ξεκινάει από την ιδέα της «κατοχής» της εξουσίας και αναδεικνύεται πρωτίστως από τον Foucault. Κατ’ αυτήν την έννοια, η εξουσία δεν είναι κάποιο προνόμιο που κατέχεται αλλά αποτελεί ένα πλέγμα σχέσεων στο οποίο όλοι συνυπάρχουμε. Αυτό σημαίνει ότι η εξουσία δεν επιβάλλεται έξωθεν και άνωθεν, από την βουλή, από την ευρωπαϊκή ένωση ή από τις αγορές, προς μια συγκροτημένη λαϊκή τάξη, αλλά συνυπάρχει, την διαπερνάει και την αποδιαρθρώνει, διαχέεται μέσα της και γίνεται συστατικό στοιχείο ενός πλέγματος σχέσεων που συνεχώς «εξυφαίνεται». Για τον Foucault λοιπόν η εξουσία είναι ακριβώς αυτό το πλέγμα των δυναμικών σχέσεων που αλληλεπιδρούν, διέπονται από σκοπούς και στόχους, αλλά δεν έχουν συγκεκριμένο υποκείμενο από το οποίο πηγάζουν. Αυτό γίνεται περισσότερο κατανοητό όταν μπορέσουμε να απαλλαγούμε από την μαρξιστική αντίληψη του κράτους ως εξουσιαστικού υποκειμένου, όπως συμβαίνει στα ολοκληρωτικά καθεστώτα του τύπου «το κράτος είμαι εγώ», και να σκεφτούμε το κράτος ως μια δικτυόμορφη οργάνωση χωρίς κεντρικό πυρήνα, όπου στην άσκηση της εξουσίας εμπλέκονται όλες οι σχέσεις των μελών της κοινωνίας, ως σχέσεις εξουσιαστών – εξουσιαζόμενων.
Σε ένα τέτοιο πλέγμα σχέσεων, η εξουσία δεν είναι συγκεντρωμένη σε ένα ή σε μερικά πρόσωπα, ούτε εκφράζεται από ένα ή μερικά σύμβολα. Ο ίδιος ο εξουσιαζόμενος σε μια σχέση, είναι εξουσιαστής σε μια άλλη και η ίδια η αντίσταση ή η βία επικυρώνει την πράξη που την προκαλεί. Ο εμπρηστής εν προκειμένω ενός συμβόλου -πχ. ενός κτηρίου- γίνεται ο ίδιος εξουσιαστής του συμβόλου αυτού. Καταστρέφοντάς το δεν στρέφεται κατά του Κράτους ή της αστικής τάξης, απλώς ασκεί από την πλευρά του κι εξίσου αυθαίρετα και καταχρηστικά μια εξουσία μέσα στο ίδιο πλέγμα των σχέσεων στο οποίο ανήκει. Στην πραγματικότητα συντηρεί και υποκλίνεται στο ίδιο σύστημα αξιών το οποίο θέλησε να καταπολεμήσει.
Η αντίληψη του Κράτους ως εξουσιαστικού υποκειμένου, και του κτηρίου ως συμβόλου, λοιπόν, δεν είναι παρά λογικό σφάλμα, που οφείλεται σε αυτήν ακριβώς την σύγχυση μεταξύ [α] της εξουσίας ως προνόμιο που κάποιος κατέχει και [β] της εξουσίας ως πλέγμα σχέσεων στο οποίο όλοι ανήκουμε. Η εξουσία είναι διάχυτη μέσα στην κοινωνία και φτάνει μέχρι την ιδιωτική και συναισθηματική ζωή όλων μας μέσω ενός μηχανισμού έξεων.
Ο κινηματογράφος, το βιβλιοπωλείο, το κατάστημα δεν αποτελούν σύμβολα μιας εξουσιαστικής μηχανής ή μιας αστικής τάξης αλλά είναι χώροι που οι άνθρωποι, ο πολιτισμός, οι σχέσεις «εξυφαίνονται». Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να δράσουμε δημιουργικά και να αλλάξουμε αυτήν την ίδια την διαδικασία πλέξης των σχέσεων και τους συσχετισμούς της. Αλλιώς, πράξεις σαν τις χθεσινές, χωρίς κανένα απολύτως νόημα, α-νόητες, διανοητικά εσφαλμένες και πρακτικά ατελέσφορες, αντί να αλλάξουν, ενισχύουν τους συσχετισμούς εξουσίας και καθίστανται το ίδιο αποτελεσματικές όσο και οι συγκρούσεις στα ποδοσφαιρικά γήπεδα.

Ποντίκι » ΕΛΛΑΔΑ » ΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΚΙΝΗΜΑΤΑ

2012-02-16T20:35:00.000+02:00

http://topontiki.gr/article/30355

Μνημόνιο και στις διαδηλώσεις!

Της Βάλιας Μπαζού
Η πρεμούρα της κυβέρνησης Παπαδήμου, μιας κυβέρνησης ειδικού σκοπού, να θέσει τώρα το θέμα της διαχείρισης των διαδηλώσεων(sic) και να ψηφίσει τώρα νέο εκτελεστικό νόμο, δεν νομίζω ότι θα έχει καλά ξεμπερδέματα.
Και είναι λίγο περίεργο εν μέσω της θύελλας των νέων μνημονιακών μέτρων, που έχουν οδηγήσει στα κάγκελα τους πολίτες, να μην αντιλαμβάνονται ότι φλερτάρουν με τα χειρότερα.
Και είναι λίγο περίεργο να θεωρούν ότι ΤΩΡΑ είναι η κατάλληλη στιγμή για να βάλουν στον εξαγριωμένο πολίτη και κανόνες στον τρόπο που θα διαδηλώνει…
Και είναι και λίγο σημειολογικά ατυχές να επικαλούνται ΤΩΡΑ ότι πρέπει να αλλάξει ο χουντικός –πλην ανενεργός- εκτελεστικός νόμος του 1971 για το savoir vivre των καθολικώς διαμαρτυρομένων.
Και είναι λίγο περίεργο να μην γνωρίζουν ότι το πιο σημαντικό σε μια πολιτική απόφαση είναι ο πολιτικός χρόνος στον οποίο λαμβάνεται.

Οι πρόθυμοι
Ο Θεόδωρος Πάγκαλος στη χθεσινή διυπουργική – και όχι μόνον- σύσκεψη, τους το είπε με ένα τρόπο καταθέτοντας τον προβληματισμό του ότι «το θέμα αυτό εκφεύγει των σκοπών της συγκεκριμένης κυβέρνησης», όμως, οι πρόθυμοι επιμένουν…
Και στους πρόθυμους συγκαταλέγονται, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, πολλοί … από τον υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη Εμμ. Όθωνα, μέχρι τον δήμαρχο Αθηναίων Γιώργο Καμίνη που έχει συστήσει εδώ και μήνες και ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή. Συγκαταλέγεται και το ΛΑΟΣ που από τον περασμένο Μάρτιο έχει καταθέσει και πρόταση νόμου…
Ο Γιώργος Καμίνης είναι σταθερός στις απόψεις που είχε διατυπώσει και ως Συνήγορος του Πολίτη και ως υποψήφιος δήμαρχος. Μόνο που προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις προβάλλει ως προτεραιότητα να γίνουμε ΤΩΡΑ Εγγλέζοι… Γιατί το όραμα του δημάρχου είναι οι διαδηλώσεις να είναι σταθερές- κατά προτίμηση οι πολίτες να μην μετακινούνται- και με άρωμα Λονδίνου!
Ιδού τι είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό… «Είναι αντιδημοκράτες οι Άγγλοι που έχουν το Χάιντ Παρκ; Υπάρχουν και οι σταθερές διαδηλώσεις. Η πλατεία Συντάγματος, η πλατεία Κλαυθμώνος μπορεί να γίνουν Χάιντ Παρκ...»
Το "μνημόνιο"
Το σχέδιο που έχουν επεξεργαστεί προβλέπει την ψήφιση εκτελεστικού νόμου σε εφαρμογή του άρθρου 11 του Συντάγματος, εκτελεστικός νόμος που απαγορεύει κατά την κρίση της αστυνομίας μια συγκέντρωση ή μια διαδήλωση και παράλληλα θα προβλέπει ότι ανάλογα με τον όγκο της συγκέντρωσης, ανάλογα με τον αριθμό των συμμετεχόντων σε μια πορεία θα γίνεται και η κατάληψη λωρίδων κυκλοφορίας ή πεζοδρομίου.
Εν ολίγοις ζητούν την ψήφιση εκτελεστικού νόμου για την πρόβλεψη της παράγραφος 2 του άρθρου 11 του Συντάγματος που ορίζει «Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, εάν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοικονομικής ζωής, όπως ο νόμος ορίζει». Και αυτόν τον εκτελεστικό νόμο θέλουν ΤΩΡΑ να συντάξουν και να ψηφίσουν.
Υ.Γ
Στις 8 Μαρτίου του 2011 το ΛΑΟΣ είχε καταθέσει την πρότασή του με τίτλο «Άσκηση δικαιώματος συνέρχεσθαι σε υπαίθριες συναθροίσεις, εξορθολογισμός πλαισίου διαδηλώσεων και πορειών στα αστικά κέντρα» όπου μεταξύ άλλων προτείνει :
«Μόνο εάν οι συναθροίσεις είναι εξαιρετικά ογκώδεις και τουλάχιστον άνω των δέκα χιλιάδων ατόμων μπορεί με αιτιολογημένη απόφασή της η αστυνομική αρχή να επιτρέψει χρήση μέρους των λεωφόρων και οδών του αστικού κέντρου. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει πάντοτε ένα τμήμα της λεωφόρου ή οδού να παραμένει ανοικτό, ώστε να δύνανται οι πολίτες και οι συγκοινωνίες να κυκλοφορούν απρόσκοπτα και στα δύο ρεύματα της λεωφόρου ή της οδού».

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Η ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ PSI - ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ - ΜΕΤΡΑ!

2012-02-16T20:30:00.000+02:00

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ - ΓΑΠ - ΣΑΜΑΡΑ!

Στην πρωτοφανή ενέργεια να ακυρώσουν την προ ημερησίας διάταξης συζήτηση που είχε ζητήσει εδώ και 1 μήνα ο ΣΥΡΙΖΑ, για το PSI, τη νέα δανειακή σύμβαση και τα νέα μνημονιακά μέτρα, προχώρησαν ο "δοτός" πρωθυπουργός και οι ΓΑΠ - Σαμαράς.

Ο πρόεδρος της Βουλής Φ. Πετσάλνικος μετέφερε στη διάσκεψη των προέδρων το αίτημα του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου να μην γίνει η συζήτηση πριν το Eurogroup, με το πρόσχημα πως οι σχετικές διαπραγματεύσεις βίσκονται σε εξέλιξη. Ο γραμματέας της ΚΟ της ΝΔ, Κώστας Τασούλας δήλωσε σύμφωνος με το αίτημα του κ. Παπαδήμου καθώς, όπως είπε, οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε κρίσιμη φάση. Σύμφωνος δήλωσε, σύμφωνα με πληροφορίες, και το ΛΑΟΣ.

Το ΚΚΕ, μέσω του Σπύρου Χαλβατζή, δήλωσε την αντίθεσή του με την αναβολή της αυριανής συζήτησης, σημειώνοντας ότι η πρόταση κάθε κόμματος πρέπει να γίνεται σεβαστή.

Είναι προφανές πως η συγκυβέρνηση και τα στηρίγματά της, θεωρούν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες ως "πρόβλημα" και όχι ως θεσμική υποχρέωση, προκαλώντας την παρακάτω σκληρή απάντηση του προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα.

"Ο πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί που την Κυριακή το βράδυ έβαλαν υποθήκη το μέλλον του ελληνικού λαού στο όνομα της στήριξης της χώρας, τρεις μέρες μετά κρύβονται, φυγομαχούν και διεκδικούν να διαπραγματεύονται πίσω από τις πλάτες του ελληνικού λαού.

Η πρωτοφανής απόφασή τους να ακυρώσουν την προγραμματισμένη για αύριο προ ημερησίας συζήτησης στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών, που εδώ και ένα μήνα έχει ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, συνιστά ξεκάθαρη προσβολή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Μετά την αποδοχή των εκφοβισμών, των προσβολών και των απαιτήσεων να μπει στο γύψο η λαϊκή βούληση και η δημοκρατία στην Ελλάδα, ας κλείσουν και το κοινοβούλιο μέχρι να αποφασίσει ο κ. Σόιμπλε για το μέλλον του ελληνικού λαού.
Καλώ έστω και την τελευταία στιγμή,

Τον Πρόεδρο της Βουλής να προστατέψει την κοινοβουλευτική διαδικασία.

Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να τοποθετηθεί για αυτή τη μεθόδευση.

Τους πολιτικούς αρχηγούς να μην δώσουν αντιπαροχή στον κ. Σόιμπλε την ήδη τραυματισμένη δημοκρατία."

ΙΔΡΥΣΗ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

2012-02-16T20:28:00.000+02:00

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6639:kommata-antimnimoniaka&catid=54:anpolitiki&Itemid=284
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Η καρατόμηση 43 συν 9 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για χάρη του νέου Μνημονίου δεν στάθηκε ικανή να κορέσει τη δίψα για «πολιτικό αίμα» Ελλήνων του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ούτε οι δηλώσεις νομιμοφροσύνης και υποταγής του Αντώνη Σαμαρά και του Γιώργου Παπανδρέου αποδείχθηκαν επαρκείς για να ικανοποιήσουν τη σαδιστική επιθυμία του Σόιμπλε να ταπεινώσει σε βαθμό πλήρους εξευτελισμού τους Ελληνες πολιτικούς ηγέτες που στηρίζουν το νέο Μνημόνιο. Το Βερολίνο συμπεριφέρεται σαν σε σκουλήκια στους εδώ πολιτικούς συμμάχους του. Το γεγονός ότι μέχρι στιγμής οι ηγέτες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ αποδείχθηκαν ανίκανοι να διαπραγματευθούν και να κερδίσουν κάτι, αύξησε την αλαζονεία των Γερμανών. Δεν τους εξευμένισε. Τους οδήγησε να επιβάλλουν διαρκώς επαχθέστερους όρους, βέβαιοι όντες εκ των προτέρων ότι οι όροι αυτοί θα γίνουν αποδεκτοί. Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε δεν αισθάνονται ότι είναι εταίροι, σύμμαχοι ή φίλοι της Ελλάδας. Αισθάνονται ότι είναι νικητές που υπαγορεύουν όρους στους ηττημένους Ελληνες. Οι Γερμανοί, άλλωστε, λατρεύουν τη δύναμη και την επίδειξη ισχύος.

Ας μην υποκρινόμαστε, όμως, ότι αυτό μας εκπλήσσει. Ούτε αυτή η περιφρονητική συμπεριφορά προς αδύναμες χώρες είναι αποκλειστικά γερμανική. Κάθε άλλο. Αυτός είναι ο κανόνας στις διεθνείς σχέσεις. Δεν μας εντυπωσιάζει καθόλου αυτό.

Αυτό που δεν συνειδητοποιεί, όμως, επαρκώς το Βερολίνο είναι πως οι ασφυκτικές πιέσεις που ασκεί στους Ελληνες υποτελείς του βρίσκονται κοντά, ίσως πολύ κοντά στο σημείο θραύσης των πολιτικών συμμάχων των Γερμανών στην Ελλάδα.

Σε ό,τι αφορά στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, το κορυφαίο και καθοριστικό σημείο σήμερα, μέσα σε αυτό το πνεύμα κοινωνικής αναταραχής και καθολικής αντίθεσης του ελληνικού λαού προς το νέο Μνημόνιο, είναι το αν οι δεκάδες διαγραφέντες βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θα σχηματίσουν αντιμνημονιακά κόμματα στον κεντροδεξιό και τον κεντροαριστερό χώρο.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, η αντίθεση μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί διαπερνά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Η διαγραφή των αντιμνημονιακών βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αφήνει αντικειμενικά πολιτικά ακάλυπτους τους ψηφοφόρους της ΝΔ και τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που είναι κατά του νέου Μνημονίου και οι οποίοι βεβαίως είναι η συντριπτική πλειοψηφία και στα δύο κυβερνητικά κόμματα.

Για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση δηλαδή υπάρχει ένα αβυσσαλέο πολιτικό κενό εκπροσώπησης μεγάλης μερίδας του ελληνικού πληθυσμού! Αν, λοιπόν, οι διαγραφέντες βουλευτές, μαζί φυσικά με άλλα στελέχη, συγκροτήσουν δύο διακριτούς κομματικούς αντιμνημονιακούς πόλους, έναν που να κινείται στον χώρο της ΝΔ και έναν στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, καθαρά αντιμνημονιακούς όμως, υπάρχει ήδη έτοιμο το πολιτικό υπόστρωμα της κοινωνίας για να τους υποδεχθεί.

Αν όντως συσπειρώσουν όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις των αντίστοιχων χώρων και δεν αποτελέσουν κάποιες παρέες πολιτευτών, η είσοδός τους στη Βουλή (ενδεχομένως και με εντυπωσιακά ποσοστά για νεοπαγή κόμματα σε περίπτωση που επιλέξουν και κατάλληλους ηγέτες) είναι εκ των προτέρων διασφαλισμένη - ακριβώς επειδή καλύπτουν εξόφθαλμο πολιτικό κενό.

Σε μια τέτοια περίπτωση καθίσταται σχεδόν αδύνατο για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ που θα απομείνουν να συγκεντρώσουν από κοινού 100 έδρες και πάνω ώστε με τις 50 έδρες μπόνους της ΝΔ να αποκτήσουν κοινοβουλευτική αυτοδυναμία. Οι απίθανοι συνδυασμοί που θα επιχειρηθούν σε μια τέτοια περίπτωση για να προκύψει κυβερνητική πλειοψηφία, θα υπερβούν κατά πολύ τους χειρότερους εφιάλτες των Γερμανών πολιτικών, ενώ η επανάληψη των εκλογών μπορεί να βγάλει ακόμη χειρότερα για τα μνημονιακά κόμματα αποτελέσματα, καθώς θα έχει πια αποτυπωθεί και στις κάλπες και όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις η πρωτοφανής αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Αν υπάρξουν φυσικά τέτοια αντιμνημονιακά κόμματα στους αντίστοιχους χώρους. Αν ευοδωθούν δηλαδή οι κινήσεις που ήδη γίνονται...

Κ. ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ
«Δεν ανέχομαι λοιδορίες Σόιμπλε»

ΕΣΠΑΣΕ τη σιωπή του στο θέμα των δεινών, προσβολών και ταπεινώσεων που υφίσταται η Ελλάδα από την ΕΕ και πρωτίστως από τη Γερμανία, προκειμένου να της χορηγηθεί από τους υποτιθέμενους εταίρους η συμφωνηθείσα οικονομική βοήθεια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας: «Δεν ανέχομαι να λοιδορείται η πατρίδα μου από τον κύριο Σόιμπλε», διακήρυξε ο Κάρολος Παπούλιας. Πρόκειται για μια δήλωση που δικαίως κυριάρχησε χθες σε όλα τα τηλεοπτικά δελτία, καθώς ήταν κυριολεκτικά η πρώτη φορά που ακούστηκε επίκριση της γερμανικής στάσης απέναντι στη χώρα μας από τα χείλη της ανώτατης πολιτειακής ή πολιτικής ηγεσίας, καθώς οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ουδέποτε τόλμησαν κάτι ανάλογο.

*Δημοσιεύτηκε στο ΕΘΝΟΣ την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

ΚΕΔΗΚΕ - ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ‏

2012-02-16T18:44:00.002+02:00

Η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Κεφαλλονιάς ανακοινώνει ότι το Παιχνίδι του «Κρυμμένου Θησαυρού» , διεξάγεται σε τρείς φάσεις :
Α) Το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 11.00 π.μ. στο Δημοτικό Θέατρο Αργοστολίου ,
Β) Την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 10.30 π.μ. στην Κεντρική Πλατεία Αργοστολίου και
Γ) Το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου, ώρα 6.00 μ.μ. στην Κεντρική Πλατεία και πριν τη… «μετά μουσικής» βραδινή εμφάνιση του Βασιλιά Καρνάβαλου, όπου τελειώνει για φέτος το Παιχνίδι του «Κρυμμένου Θησαυρού».

                                                                                                ΓΙΑ ΤΗΝ Κ.Ε.ΔΗ.ΚΕ.
                                                                                                      Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
                                                                                          ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗΣ

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΕ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟ ΜΕΡΟΣ Α.mp4

2012-02-16T09:18:00.000+02:00

Βίντεο από την τιμητική βραδιά στο μαέστρο Διονύση Αποστολάτο που διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Κεφαλλονιτών Αργυρούπολης και Νοτιών προαστίων.
Η βραδιά έγινε την Κυριακή 5/2/2012 στην αίθουσα «Μίκης Θεοδωράκης» και πλαισιώθηκε από την μικτή χορωδία Μαρκοπούλου -- Μεσογαίας και την νεανική χορωδία μαντόλινατα Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών. Μαέστρος ο Παναγής Μπαρμπάτης.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΝΟΥΜΕΡΟ(για νούμερα)

2012-02-16T08:32:00.000+02:00

Ο Στάθης στον eniko

Προσπαθώ να καταλάβω τον κ. Καρατζαφέρη: λέει τώρα όχι στο ναι που έλεγε
ή ναι στο όχι που δεν είπε.
Στηρίζει ή σφυρίζει;

έλα, πες μας τώρα που γυρίζει!... μπα, εις μάτην προσπαθώ να καταλάβω,
καταλαβαίνω όμως πολύ καλά (θα τολμούσα να πω καλύτερα κι απ’ τον κ. Μανώλη Καψή)
τους φίλους μας τους Γερμανούς της κυβέρνησης Μέρκελ.
Δεν είναι αλήθεια ότι μας κάνουν καψώνι.
Απλώς ίσως να μην εμπιστεύονται πλέον ούτε τον κ. Παπαδήμο.
Ακριβώς όπως δεν τον εμπιστευόμεθα κι εμείς - «οι Γερμανοί, είναι φίλοι μας» και για αυτό καταλαβαίνουν αμέσως τα βαθύτερα των αισθημάτων μας.
Άλλωστε, τι πιο εύκολο, απ’ το να μας αλλάξουν Γκαουλάιτερ; Μας ρώτησε κανείς και πριν απ’ όλους οι φίλοι μας οι Γερμανοί, αν θέλουμε τον κ. Παπαδήμο εντολοδόχο πρωθυπουργό; Όχι! Ήξεραν τι θέλουμε χωρίς να μας ρωτήσουν.
Το ίδιο και τώρα!
Ούτε τηλεδιασκέψεις χρειάζονται, ούτε Γιουρογκρούπ - θα μας δίνουν τη δόση μας κάθε φορά για να μην πάθουμε σύνδρομο στέρησης

και βλέπουμε. Όχι εμείς! Η κυρία Μέρκελ! Εχει κι αυτή την άνεση του κ. Καρατζαφέρη, άλλα να λέει σήμερα, άλλα να ζητάει αύριο, άλλα να θυμάται ότι δεν ζήτησε χθες και να ζητάει κι άλλα μεθαύριο. Με βούλα

και υπογραφή (του κ. Σαμαρά). Την οποίαν αυτή τη στιγμή εξετάζει οδοντίατρος,
όπως οι ζωέμποροι τους γαϊδάρους στα δόντια, όχι για να δει αν είναι γνήσια, άλλα έτσι για να μας κάνουν πλάκα

για να γίνει ο εξευτελισμός μας τέλειος.
Όπως καταλαβαίνετε, η ψυχή μου γέμει θλίψεως έως θανάτου - ούτε πλάκα δεν μπορώ να κάνω (αν μου την επιτρέπει κι αυτήν το αγγλικό δίκαιο). Όμως
μια κουβέντα ακόμα -εξάλλου κι αύριο μέρα είναι- καμιά κοινωνία δεν μπορεί να ζει με το Μήλιο δίλημμα: είτε υποταχθείτε, θα καταστραφείτε - είτε αντισταθείτε, θα καταστραφείτε.
Καμιά κοινωνία δεν μπορεί να ζει με το σπαθί του Δαμοκλή πάνω απ’ το κεφάλι της. Εκτός κι αν το

αρπάξει στο χέρι της
και κόψει τον Γόρδιο Δεσμό...

Χρ.Βερναρδάκης Vprc: Το ΛΑΟΣ δεν έχει πια χρησιμότητα για το πολιτικό σύστημα και ο Αντώνης Σαμαράς σημείωσε το μεγαλύτερο αυτογκόλ στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού.

2012-02-16T07:15:00.000+02:00

http://ventetta.blogspot.com/2012/02/vprc.html#more

Οι ανατροπές στον κοινοβουλευτικό χάρτη κατά τη ψηφοφορία για το δεύτερο Μνημόνιο επισφράγισαν την αποδόμηση του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Οι επόμενες εκλογές θα αποτελέσουν τη μετάβαση αλλά όχι την τελική διαμόρφωση του νέου κομματικού σκηνικού. Η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν μπορεί να «αντέξει». Το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται σε ένα μικρό και νεοφιλελεύθερο κόμμα με ηγέτη τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο ΛΑΟΣ δεν έχει πια χρησιμότητα για το πολιτικό σύστημα. Η Αριστερά καλείται να κεφαλαιοποιήσει την ενίσχυση των ποσοστών αποδοχής της. Ο Αντώνης Σαμαράς σημείωσε το μεγαλύτερο αυτογκόλ στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού. Η καταγραφή της νέας πολιτικής πραγματικότητας με τη «ματιά» του πολιτικού αναλυτή και επιστημονικού σύμβουλου της Vprc Χριστόφορου Βερναρδάκη.......

Ήταν αναμενόμενες σε αυτό το βαθμό οι απώλειες για τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των «3» κατά την προχθεσινή ψηφοφορία;

Οι απώλειες αποτέλεσαν κάθε άλλο παρά έκπληξη. Ενδεχομένως να ήταν και μικρότερες από το αναμενόμενο, δεδομένου του πολιτικού και κοινωνικού κλίματος το εισπράττει κανείς το τελευταίο διάστημα. Μάλιστα, είναι βέβαιο ότι πάρα πολλοί από όσους ψήφισαν αυτό το νομοθέτημα, υπό άλλες συνθήκες θα το καταψήφιζαν, καθώς πρόκειται για ένα προϊόν εκβιασμού, είτε πολιτικού, είτε ψυχολογικού, είτε προσωπικού, χωρίς νομιμοποιητική βάση. Κυριολεκτικά, κάθε μέρα που περνάει επισφραγίζεται η αποδόμηση κατά πρώτο λόγο του δικομματισμού και κατά δεύτερο λόγο του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος.

Είναι πολλοί όσοι μιλούν για «τέλος εποχής».

Αναμφίβολα. Τη διαιρετική τομή αποτέλεσε το Μνημόνιο του 2010. Από εκεί και έπειτα άρχισε μία καινούρια εποχή η οποία είναι, βεβαίως, «αργόσυρτη». Θα μεσολαβήσουν πολλά στάδια προτού μορφοποιηθεί η νέα μεταπολίτευση, η οποία δεν θα έρθει ακαριαία, όπως έγινε το 1974.

Συνεπάγεται η αποστασιοποίηση βουλευτών από τις κεντρικές επιλογές των κομμάτων τους τη δημιουργία νέων πολιτικών πόλων;

Αυτό είναι πολύ πιθανό. Ήδη, είχε σημειωθεί ένας ιδιαίτερος κατακερματισμός, ο οποίος μένει να φανεί αν στόχευε στη δημιουργία νέων πολιτικών μορφωμάτων. Άλλωστε, οι επόμενες εκλογές θα είναι μεταβατικές. Δεν πρόκειται να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο και το κομματικό σκηνικό στις επόμενες εκλογές, ιδίως αν αυτές διεξαχθούν τον Απρίλιο. Η επικείμενη κομματική καταγραφή θα έχει πολλά προσωρινά στοιχεία. Πιθανότατα, τα όποια νέα μορφώματα «θα μπουν στο παιχνίδι» σε δεύτερο στάδιο. Σε αυτό το πλαίσιο, οι βουλευτές της ΝΔ έχουν εν πάση περιπτώσει μια συνέπεια, καθώς το κόμμα τους δεν είχε ψηφίσει το πρώτο Μνημόνιο και είχε αντιταχθεί σε αυτή την πολιτική. Εκείνοι οι οποίοι θα δυσκολευτούν να πείσουν είναι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι είχαν στηρίξει όλη την πολιτική του Μνημονίου. Για παράδειγμα, δεν είναι τόσο εύκολο για το Χάρη Καστανίδη, να διαχειριστεί το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν έως και την τελευταία στιγμή υπέρμαχος του πολιτικού εκβιασμού του δημοψηφίσματος.

Οι ανατροπές στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ πώς επηρεάζουν τις εσωκομματικές διεργασίες;

Θεωρώ ότι το ΠΑΣΟΚ «βγαίνει» ως ένα μικρό κόμμα. Κατά τη γνώμη μου, δεν νομίζω ότι υφίσταται επί της ουσίας εσωκομματικό ζήτημα στο ΠΑΣΟΚ. Φαίνεται πως έχει συμφωνηθεί -έξω από τις κομματικές διαδικασίες- ο επόμενος αρχηγός να είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, γεγονός που σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνει πια την υιοθέτηση μίας νεοφιλελεύθερης, κεντροδεξιάς, πολιτικής γραμμής. Δεδομένης πλέον και της αποχώρησης -και συμβολικά και πρακτικά- όλου του λεγόμενου παλαιού κοινωνικού ΠΑΣΟΚ, έχω την αίσθηση ότι το κόμμα μόνο κατ’ όνομα θα είναι ΠΑΣΟΚ. Στην πραγματικότητα, με αυτά τα δεδομένα, και χωρίς κοινωνικά ερείσματα, πρόκειται για ένα νέο ΚΟΔΗΣΟ* (μάλιστα, με αντίστοιχα εκλογικά ποσοστά).

Ο ΛΑΟΣ; Οδηγήθηκε η ηγεσία του από τις δημοσκοπήσεις;

Αυτό είναι βέβαιο. Τρόμαξε από τη συρρίκνωση των ποσοστών του. Βεβαίως, είναι πια αργά και για εκείνον, καθώς πλέον δεν υπάρχει χρόνος να ωριμάσουν οι όποιες πολιτικές επιλογές, οι οποίες υπό τις σημερινές συνθήκες είναι «μιας χρήσης». Λογικά, ο Μάκης Βορίδης θα προσχωρήσει στη ΝΔ, ήδη υπάρχει κενό στην άκρα δεξιά η οποία ενισχύεται (εκτιμώ ότι η Χρυσή Αυγή θα βρεθεί στη Βουλή και μάλιστα με πολλούς βουλευτές), και γενικότερα θεωρώ πως η πορεία του κόμματος είναι αντίστροφη. Ο ΛΑΟΣ έχασε την πολιτική του χρησιμότητα. Πέρα από το γεγονός ότι επιδεικνύει χαρακτηριστική ασυνέπεια, έχει πάψει να είναι χρήσιμο, όπως ήταν εν πάση περιπτώσει για αυτό το παραπαίον πολιτικό σύστημα έως και τη συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Τι καταδεικνύουν οι τάσεις για την Αριστερά; Εντοπίζει σε εκείνη η κοινή γνώμη μία εναλλακτική πρόταση ή τη χρησιμοποιεί κυρίως ως μέσο διαμαρτυρίας;

Ισχύουν και τα δύο. Πάντως, δεν υπάρχει πόλος διαμαρτυρίας χωρίς κανένα πολιτικό φορτίο. Το πρόβλημα για την Αριστερά είναι αν μπορεί να κεφαλαιοποιήσει αυτή τη μεγάλη ενίσχυση των ποσοστών της. Διότι τα αριστερά κόμματα θα έχουν αυξήσει σημαντικά τις δυνάμεις τους στην επόμενη Βουλή, γεγονός το οποίο περιπλέκει ακόμη περισσότερο το πολιτικό σκηνικό. Δεδομένης και της διάλυσης του ΠΑΣΟΚ, του ιστορικού κόμματος της Αριστεράς στη μεταπολίτευση, είναι σήμερα ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα.

Πόσο μπορεί να «αντέξει» η κυβέρνηση Παπαδήμου μετά και τις τελευταίες κοινοβουλευτικές απώλειες;

Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να «αντέξει», παρά μόνο με ένα είδος πραξικοπήματος, δηλαδή περιορισμένης άρσης συνταγματικών διατάξεων. Δεν υπάρχει καμία πολιτική νομιμοποίηση, ακόμη και από κοινοβουλευτική άποψη (οι έδρες μειώθηκαν στις 199). Το ζήτημα είναι ότι κάθε αστική πολιτική αυτού του τύπου είχε πάντοτε ορισμένα ερείσματα, ορισμένες οργανικές συμμαχίες μέσα στο κράτος (δικαστικοί, ανώτερη γραφειοκρατία κλπ). Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει κανένα τέτοιο στήριγμα και είναι προφανές ότι θα υπάρξει τεράστιο πρόβλημα και στην υλοποίηση αυτών των μέτρων. Δεν υπάρχει ο συνεκτικός πόλος ο οποίος θα μπορούσε να υλοποιήσει αυτή την πολιτική.

Σε κάθε περίπτωση, ο Αντώνης Σαμαράς διαμηνύει ότι θα επιβάλει τη διεξαγωγή εκλογών.

Προφανώς, δεν θα το κάνει, ή εν πάση περιπτώσει θα το κάνει κατόπιν συμφωνίας. Η συγκεκριμένη παράμετρος αποτελεί το μεγάλο ερωτηματικό, καθώς η ΝΔ δεν έχει διασφαλίσει την άμεση διεξαγωγή των εκλογών. Ακόμη και αν δεν τις έχει «πουλήσει», θα πρέπει να τις επιβάλει μέσα από σύγκρουση. Ωστόσο, θα συγκρουστεί άραγε για το θέμα των εκλογών, ενώ δεν συγκρούστηκε για όλα τα υπόλοιπα; Στο μεταξύ, η πολιτική επιλογή Σαμαρά για εκλογές έχει απονομιμοποιηθεί, με την έννοια πως όταν μία κυβέρνηση Παπαδήμου, με αρχικό άθροισμα περίπου 260 βουλευτών, καταφέρνει σήμερα να «περάσει» από το Κοινοβούλιο μία κορυφαία πολιτική επιλογή με απώλειες περίπου 70 βουλευτών (αν συνυπολογίσει κανείς και όσους δεν ψήφισαν τα κατ’ άρθρον) και βάλλεται και είναι αποσταθεροποιημένη, πόσο μάλλον μια κυβέρνηση Σαμαρά η οποία ακόμη και πλειοψηφία να πετύχει, αυτή θα είναι οριακή της τάξης των 150 εδρών. Θα τεθεί, λοιπόν, στον πρόεδρο της ΝΔ ένα πολύ απλό ερώτημα: «Γιατί ζητάς εκλογές για να υλοποιήσεις αυτή την πολιτική στην οποία έχεις συναινέσει, όταν καλά καλά δεν μπορεί να την εφαρμόσει ο Παπαδήμος με 199 βουλευτές; Νομίζω ότι ο Αντώνης Σαμαράς έχει σημειώσει το μεγαλύτερο αυτογκόλ στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού.

* Το ΚΟΔΗΣΟ ιδρύθηκε στις αρχές του 1979 από στελέχη κυρίως προερχόμενα από τη διάσπαση της ΕΔΗΚ που είχε προηγηθεί το 1978, με πρώτο πρόεδρο τον Γιάγκο Πεσμαζόγλου. Δεδομένου ότι κάποια από αυτά τα στελέχη είχαν ήδη εκλεγεί βουλευτές στις εκλογές του 1977, το νεοσυσταθέν κόμμα είχε αυτομάτως και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
http://tvxs.gr

Ξηλωμένες ζωές

2012-02-15T22:39:00.000+02:00

του Γιάννη Παντελάκη Την περασμένη Δευτέρα κάποιες δεκάδες άνθρωποι, αυτοοργανώθηκαν λέει και μαζεύτηκαν έξω από το πυρπολημένο Αττικόν. Εκεί άναψαν μερικά κεριά δημιουργώντας όπως γράφει στο protagon και η Βένια (Γεωργακοπούλου) μια συμβολική αλυσίδα προκειμένου "να διαμαρτυρηθούν βουβά για το ξήλωμα της ζωής τους". Το κάλεσμα συμπληρωνόταν από τις φράσεις "Όχι άλλη βία κατά της πόλης μας. Να αποδοθούν ευθύνες». Το γεγονός, το κάλυψαν σχεδόν όλα τα κανάλια, τα ραδιόφωνα και οι εφημερίδες, ενώ κάποιοι προβεβλημένοι (σκηνοθέτες, συγγραφείς, δημοσιογράφοι) από τους συγκεντρωθέντες έκαναν και δηλώσεις γεμάτες θυμό, συγκινησιακή φόρτιση και περίσσια δραματοποίηση. Και ένα μικρό γεγονός, έγινε πολύ μεγαλύτερο λόγω της δημοσιότητας που πήρε. Και λόγω των διάσημων πρωταγωνιστών του....

Κάθε κίνηση, είναι σεβαστή. Απ' όπου και αν προέρχεται, όποιο σκοπό και αν έχει, όποιες αντιρρήσεις και αν έχουν κάποιοι γι' αυτό. Με αυτόν τον σεβασμό λοιπόν στα "υπόψη", σκέφτομαι και εγώ να προκαλέσω ένα δεύτερο γεγονός, να δημιουργήσω μια δεύτερη συμβολική αλυσίδα για το "ξήλωμα της ζωής μας". Δεν έχω σκεφτεί ακόμα τον χώρο τον οποίο μπορώ να κυκλώσω. Και πρέπει να βρω κι άλλους. Αλυσίδα μόνος μου πώς θα φτιάξω; Ο τόπος για το χάπενινγκ τώρα. Ίσως ένα παγκάκι της πλατείας Κλαυθμώνος; Ένα υπόστεγο της Πανεπιστημίου; Δεν θα ήταν άσχημη ιδέα και ένα παρκάκι, σαν κι αυτό μπροστά στον Ευαγγελισμό, έχω δει πολλούς άστεγους τυλιγμένους σε βρώμικες κουβέρτες εκεί. Το ίδιο σύνθημα θα κυριαρχεί, μόνο που θ' απευθύνεται σε τρίτο πρόσωπο "το ξήλωμα της ζωής τους".

Εγώ και πολλοί ακόμα -ανάμεσα τους και οι θρηνούντες για το Αττικόν- έχουμε σπίτια, έχουμε θέρμανση, έχουμε λίγα έστω χρήματα, έχουμε κάποια μίζερη έστω δουλειά. Δεν ξηλώθηκε ακόμα τουλάχιστον ολόκληρη η ζωή μας. Δεν συμβαίνει το ίδιο μ' εκείνον τον μεσήλικα της Πανεπιστημίου που απλά καθόταν ένα παγωμένο πρωινό στα σκαλιά μιας εισόδου του Άττικα, όχι του Αττικόν. Χωρίς διάθεση για ζητιανιά, με μάτια κουρασμένα και μ' ένα μπόγο από ρούχα πλάι του. Μίλησα για λίγο μαζί του και όταν κατάλαβε πως δεν είχα διάθεση ενός γερακιού της δημοσιογραφίας, ανοίχτηκε. Είχε δουλειά, είχε σπιτι, είχε οικογένεια, είχε ζωή. Έχασε την δουλειά, έχασε το σπίτι, έχασε την οικογένεια, έχασε την ζωή.

Υπάρχουν, τώρα που το σκέφτομαι, πολλές ιδέες για πρωτοβουλίες τέτοιες. Πρωτοβουλίες για "ξηλωμένες ζωές". Ένας Πακιστανός με βρώμικα χνώτα από αυτούς που μας καθαρίζουν τα παρμπρίζ. Ένας εργάτης της Χαλυβουργικής απλήρωτος για μήνες. Ένας μόνιμα άνεργος της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης. Ένας ηλικιωμένος που καραδοκεί σε μια λαϊκή αγορά, μόλις τελειώσει η διαδικασία και αρχίσουν να μαζεύουν οι πωλητές την πραμάτεια τους για να ορμήξει στα πεταμένα πορτοκάλια. Μια εργάτρια στο Πέραμα που ευγνωμονεί γιατί ακόμα παίρνει 350 ευρώ για 12 ωρες δουλειάς σε μια μικρή βιοτεχνία. Ένας πιτσιρικάς στην Στουρνάρη, ακουμπισμένος στον τοίχο του επιβλητικού κτιρίου του Πολυτεχνείου που προσπαθεί με δυσκολία να εντοπίσει καμμιά φλέβα στο χέρι του.

Ιδέες υπάρχουν, ποιός αμφιβάλλει γι' αυτό. Χιλιάδες ίσως. Όσες και οι "ξηλωμένες ζωές". Αλλά βρε αδελφέ, πρέπει να τις ιεραρχήσουμε πρώτα. Δεν προλαβαίνουμε να τις υλοποιήσουμε όλες. Μία, μία. Να προηγηθούν αυτές για το "Αττικόν" ή να κοιτάξουμε τίποτα άλλο πριν; Μήπως να ξεκινήσουμε μ' εκείνο το παιδάκι που λιποθύμησε στο σχολείο γιατί δεν είχε φάει; Επειδή δεν είχε φαγητό στο σπίτι και δυο ευρώ χαρτζηλίκι. Λέμε τώρα. Λαϊκισμός ε; Καλά, να ξεκινήσουμε με το Αττικόν, λοιπόν. Και βλέπουμε. Μπορεί να χαθούν μερικές ζωές ενδιάμεσα, αλλά εντάξει. Κάθε κοινωνία, ιεραρχεί τις ανάγκες της. Και οι "ξηλωμένες ζωές", πρέπει να πάρουν την σειρά τους κι αυτές. Σαν τις ουρές των συσσιτίων...

Υ.Γ. Το ένα (θλίψη για το Αττικόν και τα πυρπολημένα κτίρια) δεν αναιρεί το άλλο. Αρκεί να υπάρχουν και τα δυο στις ανησυχίες μας... STEVENIKO

Στις 18 Φεβρουαρίου, είμαστε όλοι Έλληνες!

2012-02-15T22:36:00.000+02:00

Παγκόσμια διαδήλωση υπέρ του ελληνικού λαού οργανώνεται τις τελευταίες ώρες στο ίντερνετ. Με κεντρικό σύνθημα το «Είμαστε όλοι Έλληνες», ακτιβιστές από όλη την Ευρώπη συνεννοούνται ώστε το Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου να υπάρξουν κινητοποιήσεις υπέρ της Ελλάδας.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Σάββατο 18 Φλεβάρη, μέρα διεθνούς κινητοποίησης

Είμαστε όλοι Έλληνες

Όταν επιτίθενται σε ένα λαό, επιτίθενται σε όλους τους λαούς

Στις 10 Φλεβάρη η μη εκλεγμένη κυβέρνηση της Ελλάδας υιοθέτησε ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας, τερατώδες και καταστροφικό, το οποίο υιοθετήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο (199 βουλευτές υπέρ, 101 κατά) στις 12 Φλεβάρη.

Με αυτό το νέο σχέδιο λιτότητας ο ελάχιστος μισθός μειώνεται κατά 22% και παγώνει για τρία χρόνια, οι συλλογικές συμβάσεις απλά καταργούνται, προβλέπονται 15.000 απολύσεις στο δημόσιο τομέα ενώ 150.000 θέσεις θα καταστραφούν μέσω μη ανανέωσης.....

Ο Ελληνικός λαός ξεσηκώνεται με κουράγιο ενάντια σε αυτή την πολιτική της κοινωνικής τρομοκράτησης. Εν μέσω εκκωφαντικής σιωπής των μίντια, οι διαδηλώσεις πολλαπλασιάζονται καθώς και οι γενικές απεργίες, παρ όλη την βίαια καταστολή.

Οι Έλληνες έχουν ανάγκη από διεθνή αλληλεγγύη, στην οποία και καλούν.

Να απαντήσουμε σε αυτό το κάλεσμα! Είμαστε όλοι Έλληνες!

Η κινητοποίησή τους βρίσκει χτυπάει στον τοίχο μιας ευρωπαϊκής και διεθνούς δικτατορίας, αυτής των χρηματιστηριακών αγορών και της τρόικας (ΕΕ, Ευρωπαϊκή Τράπεζα, ΔΝΤ) που επέβαλλαν στον Ελληνικό λαό τα μέτρα λιτότητας καθώς και μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση.

Οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, και συγκεκριμένα η Γαλλική κυβέρνηση, είναι συμμέτοχες σε αυτή τη δικτατορία και εφαρμόζουν και σε άλλες χώρες πολιτικές που ακολουθούν την ίδια κατεύθυνση. Η Ελλάδα δεν είναι γι’ αυτούς παρά ένα εργαστήριο πριν τη γενίκευση. Η κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμα με το εγχείρημα της νέας Ευρωπαϊκής Συνθήκης, που υποχρεώνει την εισαγωγή του «χρυσού κανόνα» στα συντάγματά μας.

Εμείς επίσης, όπως και οι Έλληνες, αρνούμαστε να θυσιάσουμε το λαό στο βωμό του χρήματος.

Να ξαναπάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Αφήστε τον PC σας, ελάτε στην κινητοποίηση!» tsantiri

Share22

Αναρτήθηκε από OSTRIA στις 2/15/2012 05:45:00 μμ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΔΕΥΕΡΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΟΚΟΥ -ΜΟΝΟ-

2012-02-15T22:08:00.000+02:00

Το δεύτερο τεύχος του ανεξάρτητου πολιτικού περιοδικού ΜΟΝΟ βρίσκεται σήμερα Τρίτη 14 Φεβρουαρίου σε περίπτερα, κέντρα τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα.

Διαβάστε στο 2ο τεύχος του ΜΟΝΟ:

ΜΜΕ: Η ακτινογραφία μιας φούσκας

Σας άρεσε η κάλυψη των γεγονότων του Συντάγματος στις 12 Φεβρουαρίου; Ούτε και εμάς. Απολαμβάνετε τα Δελτία Ειδήσεων και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων; Πιστεύετε όσα γράφουν; Ο Χρήστος Ιωάννου αναλύει πως τα ΜΜΕ έφτασαν από κερδοφόρες επιχειρήσεις και ελεγκτές της εξουσίας, να είναι χρεοκοπημένα οικονομικά και ηθικά. Ακόμα ο Τάσος Τσακίρογλου μιλά με την Anne-Ceclie Robert από την Le Monde Diplomatique και μας καταθέτει τη γνώμη του για το Πώς να αντισταθούμε στην παρακμή των ΜΜΕ.

Αδαμάντιος Πεπελάσης: Μια συνέντευξη στον Κώστα Καραβίδα που θα συζητηθεί: “Ο Γιώργος Παπανδρέου είπε πολλά ψέματα”

«Αν φοβόμαστε τη χρεοκοπία είναι περίπου σαν να έχει γίνει. Έτσι λοιπόν εγώ λέω τώρα καλύτερα να παίξουμε αυτό το σενάριο και να υποστούμε την όποια κύρωση».

«Ο Γ. Παπανδρέου, για κάποιους λόγους που υποπτευόμαστε μερικοί από μας, έπρεπε να προσφέρει αυτά που του είχαν ζητήσει ως αντάλλαγμα για όσα είχε λάβει στη δωροθήκη του προτού καν γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ».

«Εγώ δεν μιλώ “καρατζαφέρεια” διάλεκτο, αλλά δεν επιτρέπω σε κανέναν Παπανδρέου ή Παπαδήμο να λέει είμαι εδώ για να σώσω την πατρίδα μου. Είναι υποκρισία αισχίστου είδους».

«Ο Ανδρέας τελικά είχε προσδεθεί στην ιστορία ότι δίνει λεφτά στους μη προνομιούχους και τους βάζει στην εξουσία. Και αυτή θα πουν οι υποστηρικτές του ήταν η μεγάλη του προσφορά. Αλλά έγινε τόσο άτσαλα και χυδαία που ακυρώνεται. Η ιστορία θα καταγράψει τελικά τη ζημιογόνο συμπεριφορά του».

Νέο Μνημόνιο / Μια προγραμματισμένη ανθρωπιστική καταστροφή Των Γιάννη Κιμπουρόπουλου - Τάσου Τσακίρογλου

ΠΑΣΟΚ: Από τη διάλυση στη διάχυση Της Βασιλικής Σιούτη

Σκεφτήκατε πώς από την επερχόμενη διάλυση του ΠΑΣΟΚ υπάρχει η πιθανότητα να δημιουργηθούν τελικά πολλά ΠΑΣΟΚ; Η Βασιλική Σιούτη το εξηγεί.

Κάντο όπως ο Γιώργος Καρατζαφέρης, του Τάσου Τσακίρογλου

Μια ανάλυση για την συγκοινωνούντα δοχεία ΛΑΟΣ και Χρυσής Αυγής

Ευρωκρατία: Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος

Χέρμαν Βαν Ρομπάι, Όλι Ρεν, Πόουλ Τόμσεν. Τρία πρόσωπα που μας απασχολούν καθημερινά τα δύο τελευταία χρόνια. Από πού έρχονται, και ποιος είναι ρόλος τους στη διαμόρφωση της νέας Ευρώπης; Γράφει ο Αδάμ Γιαννίκος.

Μονο…κόμματα – Πολιτικό δεκαπενθήμερο

Μια γρήγορη και διεισδυτική ματιά στα γεγονότα από τον Δολερό.

Ανεμομαζώματα-ανεμοσκορπίσματα στον τραπεζικό κλάδο, του Χρήστου Ιωάννου

Η μεγάλη κατηφόρα προς τον νέο αυταρχισμό Του Σπύρου Παπαδόπουλου (Βυτίο)

Η φάλαινα και το λαυράκι, του Βίκτωρα Τσιλώνη

Μια άκρως φανταστική ιστορία με μικρές δόσεις αλήθειας, για την παραπλάνηση της κοινωνίας μέσω της υπόθεσης της Μαφίας των 53 στη Θεσσαλονίκη.

Όταν το σημείο G κρεμάστηκε στα περίπτερα: η άποψη της Επιστήμης Μπινάζη για τα lifestyle περιοδικά και τους εκδότες τους, αλλά και την πραγματική ευθύνη μας για την επικράτησή τους.

02 Φεβρουαρίου 2012. Πορτ Σαΐντ. Αίγυπτος Αιματηρή σύγκρουση μεταξύ αντιπάλων οπαδών ή ακόμα ένα επεισόδιο της Αιγυπτιακής εξέγερσης; Γράφουν οι HUMBA!

Η χαμένη ευκαιρία για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου Του Τάσου Πετρόπουλου (δικηγόρου-εργατολόγου)

Ψηφία: Η μυρωδιά του χαρτιού, από τον Μιχάλη Καλαμαρά. Μια συζήτηση για το χαρτί και την ψηφιακή ανάγνωση.

MIDEM 2012: Αποστολή στις Κάννες, με τον Μάρκο Φράγκο που μας ενημερώνει για τα τελευταία νέα στη συνάντηση μουσικής και τεχνολογίας.

Κινηματογράφος: Ο χαμένος αμερικανικός παράδεισος, Το εκτενές σχόλιο του Λευτέρη Αδαμίδη για την ταινία Paradise Lost 3: Purgatory αλλά και δυο λόγια για τον Άι Γουέι Γουέι.

Περί μονολόγων ο λόγος: Ανταπόκριση από τα Αραβικά Εμιράτα, της Ειρήνης Μουντράκη που ταξίδεψε στο 5^ο Διεθνές Φεστιβάλ Μονοδράματος.

Τα βραβεία λεί́πουν σε ταξί́δι για δουλειές.../Η ηρωοποί́ηση της ά́ρνησης

Οι Βασίλης Ρούβαλης και Κώστας Καραβίδας καταθέτουν τις απόψεις τους για τα βραβεία και την ηρωοποίηση της άρνησης του Ντίνου Χριστιανόπουλου.