Η 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 1848 ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ.

Μιαν ωραία περιγραφή του γιορτασμού της 25ης Μαρτίου του 1848 στο Αργοστόλι, μας δίνει ο ιστορικός του νησιού μας Μαλάκης. Την οποίαν ούτε καν πήρανε χαμπάρι οι τότε τύραννοι της Κεφαλονιάς Άγγλοι, ούτε όταν την μυριστίκανε τόλμησαν να επέμβουν.
Μυστικά και από μέρες οι πρωτοριζοσπάστες Δημήτρης Δαβής, Γεράσιμος Λιβαδάς, Ηλίας Ζερβός και Ιωσήφ Μομφεράτος είχανε καταστρώσει το πρόγραμμα του γιορτασμού της στο <Δημοτικό Κατάστημα> όπως είχανε βαπτίσει για καμουφλάρισμα το επαναστατικό κέντρο τους.Δώδεκα κορίτσια τ΄Αργοστολιού ύφαιναν από μέρες σημαίες και λάβαρα στο αρχοντικό της Χρυσάνθης Ηλία Ζερβού. Οι υφασματέμποροι δώσανε τ' άσπρα και γαλάζια νήματα και υφάσματα.Το λάδι και τα κεριά για το φωτισμό δώσανε οι κηροπώλες και οι λαδέμποροι. Ξυλεία, γλυκίσματα, κρασιά, τυριά και ότι άλλο χρειάστηκε για το στολισμό του < Δημοτικού Καταστήματος> και για το παλλαϊκό γλέντι που επακολούθησε οι άλλοι καταστηματάρχες τ΄Αργοστολιού. Οι δε χωρικοί με τα γαϊδουράκια τους και τα μουλάρια τους κατέβασαν φορτία από φοινίκια, μυρσίνες και δάφνες. Έτσι να ξημερώνη του Ευαγγελισμού του 1848 το < Δημοτικό Κατάστημα > και από μέσα και απ' έξω βρέθηκε καταστόλιστο να πλέει στα γαλανόλευκα. Ενώ οι χωρικοί που από το σούρουπο κατέβαιναν κατά ομάδες, για να μην κινήσουν τις υποψίες των Άγγλων είχαν πλημυρίσει το < Δημοτικό Κατάστημα > και τους γύρω δρόμους.Οι άγγλοι προ του όγκου της συγκέντρωσης αναγκάσθηκαν να κλείσουν τα μάτια, αλλά και τ' αυτιά σ' όλλες τις καμπάνες τ' Αργοστολιού πυ διαλαλούσαν από τα χαράματα το Εθνικό γεγονός. Ακολούθησε δοξολογία στη Μητρόπολη, στο τέλος της οποίας οι Αργοστολιώτες παπάδες ξεχύθηκαν στους δρόμους με κοφίνια τους άρτους. Μοιράζοντας δε τον Άγιο Άρτο αντί να λένε το καθιερωμένο < Ευλογία Κυρίου και έλεος > ευχόντουσαν μεγαλόφωνα< Ευλογία Κυρίου και Ένωση>. Αυτή η ευχή των παπάδων <Ευλογία Κυρίου και Ένωση > συνεχίστηκε να λέγεται από τους παπάδες στις εκκλησιές της Κεφαλονιάς μέχρι την ημέρα της λευτεριάς και της ένωσης στις 21 /5 του 1864.

Πηγή: Χρήστος Βουνάς. <Κεφαλονίτικες ιστορίες και θρύλοι>.