πίνακας: Γουίλιαμ -Αντόλφ Μπουγκερώ: “Οι τύψεις του Ορέστη”, 1862.

24grammata.com

γράφει ο Μανώλης Δημελλάς
Εδώ στην χώρα του ποτέ, του σχεδόν πάντα, είναι που ψάχνουμε ξανά το υπαίθριο σφαγείο.
Εφιάλτες οριακών, κρατάνε κουδούνια παρασύροντας το κοπάδι στο τελευταίο, τελευταίο σύνορο.
Αν τύχει και ξεμακρύνεις άγρια ζώα, έτοιμα, χορτασμένα τρέλα,
θα σε κάνουν μια χαψιά.

Στο φόβο πάνω γράφει το όνομα του με καμάρι, ξεσπαθώνει, ήρθε η στιγμή να μας ξεσκίσει, να χαστουκίσει κάθε ανάσα, να στραγγίξει την πλαστή μας ελευθερία.

Αυγή θλιβερή η αποψινή, άρρωστοι χρυσοί πρωταγωνιστές μα πιο ανόητοι στέκουν οι μαρμαρωμένοι πολίτες του παραμυθιού.
Στην χώρα του ποτέ, του σχεδόν πάντα, γυρνώ και το άλλο μάγουλο μα θα κρατώ πιστόλι.