Πολιτική απόφαση ο ξαφνικός θάνατος της Thomas Cook

Η επιλογή της άμεσης εκκαθάρισης της Thomas Cook, αντί των ηπιότερων λύσεων, αμφισβητείται με όρους απλής οικονομικής λογικής

Γιάννης Κιμπουρόπουλος

H Thomas Cook διέθετε μέχρι πριν από μερικούς μήνες άυλα περιουσιακά στοιχεία σχεδόν 2 δισ. λιρών, που αντιστοιχούσαν στο 40% του ενεργητικού της. Μόνο η αξία των αεροσκαφών που διαθέτει και των ανταλλακτικών είναι 533 εκατ. λίρες, ενώ σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, διαθέτει ρευστότητα 668 εκατ. λίρες και αξιώσεις από τους πελάτες της, πληρωτέες μέχρι το τέλος του χρόνου, 956 εκατ. λίρες.
Ο «ξαφνικός θάνατος» που επελέγη για την Thomas Cook, αντί της ολικής ή μερικής διάσωσης ή της ένταξης σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές (κάτι ανάλογο με την υπαγωγή στο άρθρο 99 του ελληνικού πτωχευτικού δικαίου), ήταν πρώτα απ’ όλα μια πολιτική απόφαση.


Το κατέστησε σαφές τόσο ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, που επικαλέστηκε τον «ηθικό κίνδυνο» που θα προκαλούσε μια διάσωση, όσο και η υπουργός Επιχειρήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, Αντρεα Λίντσομ, που έκανε λόγο για «χαμένη υπόθεση» και για «σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων».

Η Λίντσομ περιορίστηκε να υποσχεθεί ότι η αρμόδια υπηρεσία αφερεγγυότητας θα επισπεύσει τον έλεγχο για το αν υπήρξαν παρατυπίες στις ενέργειες των στελεχών της Thomas Cook (δηλαδή, αν μεθόδευσαν δόλια πτώχευση), αλλά από το ύφος και τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι ο έλεγχος αυτός θα είναι μάλλον τυπικού χαρακτήρα.

Με δεδομένη τη στάση της κυβέρνησης Τζόνσον, των πιστωτών και του βασικού μετόχου (της κινεζικής Fosun), η διοίκηση της Thomas Cook, τα στελέχη της οποίας επικρίνονται για παχυλά μπόνους άνω των 20 εκατ. λιρών τα τελευταία χρόνια, εμφάνισε ως μονόδρομο τον «ξαφνικό θάνατο», δηλαδή την άμεση ρευστοποίηση των περιουσιακών της στοιχείων, που προκαλεί ντόμινο παρενεργειών σε εκατοντάδες χιλιάδες παραθεριστές, σε χιλιάδες τουριστικές επιχειρήσεις που είναι εξαρτημένες από τα συμβόλαια με την Thomas Cook και σε χιλιάδες εργαζόμενους: 22.000 άμεσα απασχολούμενους στην Thomas Cook και στις θυγατρικές της στη Βρετανία και άλλες χώρες, και σε πολλαπλάσιο αριθμό εργαζομένων σε συνεργαζόμενες τουριστικές επιχειρήσεις.

Η επιλογή του «ξαφνικού θανάτου» από την ηγεσία της Thomas Cook και την κυβέρνηση ενδέχεται να αναδειχθεί σε μείζον σκάνδαλο. Διότι η επιλογή της άμεσης εκκαθάρισης, αντί των ηπιότερων λύσεων, αμφισβητείται με όρους απλής οικονομικής λογικής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Thomas Cook δεν είχε σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα.

Γιατί η διοίκηση της Thomas Cook δεν ακολούθησε μια διαδικασία ήπιας χρεοκοπίας που θα της επέτρεπε να διατηρήσει την εταιρική της δραστηριότητα, έστω και εν μέρει; Μια τέτοια εναλλακτική θα έδινε τη δυνατότητα στους πιστωτές της εταιρείας να ανταλλάξουν χρέος με μετοχές της για να περιορίσουν τις ζημιές τους, ενώ πελάτες και εργαζόμενοι θα μπορούσαν να προστατευτούν μέσω κρατικών κονδυλίων, προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από τις επιχειρήσεις εν είδει αποθεματικού ασφαλείας και φυσικά από τα προγράμματα ασφάλισης ταξιδιών.

Πέραν αυτού, η εταιρεία είχε τεράστια περιουσιακά στοιχεία που φαίνεται να βγήκαν τελείως από την εξίσωση της διάσωσης.

Σύμφωνα με τον ισολογισμό του περασμένου Μαρτίου, που αποκάλυψε ζημιές εξαμήνου ύψους 1,5 δισ. στερλινών, αλλά και την έκθεση της Ernst & Young τον περασμένο Μάιο όπου η (πασίγνωστη και στην Ελλάδα) ελεγκτική πολυεθνική διατύπωνε αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα της εταιρείας, η Thomas Cook διέθετε μέχρι πριν από μερικούς μήνες άυλα περιουσιακά στοιχεία σχεδόν 2 δισ. λιρών, που αντιστοιχούσαν στο 40% του ενεργητικού της.

Μόνο η αξία των αεροσκαφών που διαθέτει και των ανταλλακτικών είναι 533 εκατ. λίρες, ενώ σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, διαθέτει ρευστότητα 668 εκατ. λίρες και αξιώσεις από τους πελάτες της, πληρωτέες μέχρι το τέλος του χρόνου, 956 εκατ. λίρες.

Ακόμη και το στοιχείο που εμφανίστηκε ως σημείο καμπής, οι ζημιές 1,5 δισ. στο προηγούμενο εξάμηνο, αποκρύπτει την εποχική διακύμανση των ταμειακών εισπράξεων του τουριστικού κολοσσού, που απογειώνονται το διάστημα Απριλίου-Σεπτεμβρίου και πέφτουν την περίοδο Οκτωβρίου-Μαρτίου.

Αν αυτή περίπου ήταν η ακριβής εικόνα μέχρι τον περασμένο Ιούνιο, είναι τουλάχιστον περίεργο να ισχυριστεί κανείς ότι μέσα σε τρεις μήνες η κατάσταση επιδεινώθηκε τόσο δραματικά ώστε το ξεπούλημα της εταιρείας για ψίχουλα να είναι μονόδρομος.

Δεν είναι τυχαίο ότι για τις σημαντικότερες θυγατρικές του βρετανικού ομίλου σε άλλες χώρες, ιδιαίτερα για την αεροπορική Condor στη Γερμανία, αλλά και για τις σκανδικαβικές, έχουν ήδη δρομολογηθεί διαδικασίες διάσωσης και με παρεμβάσεις των κυβερνήσεων. Που σημαίνει ότι μόνο για πέταμα δεν ήταν.
πηγή