Ό,τι έχει αξία, μόλις ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής του και πεθάνει,
δεν αφήνεται να χαθεί, αλλά συντηρείται και εκτίθεται.
Ένα αρχαίο αγγείο
– τεκμήριο ενός τρόπου ζωής και μιας τέχνης που έχει σβήσει –
μπαίνει στο μουσείο,
ένας αρχαίος ναός γίνεται ο ίδιος μουσείο,
ένας σημαντικός επιστήμονας γίνεται άγαλμα.
Όχι μόνο αντικείμενα, κτίρια και άνθρωποι,
αλλά και χωριά, τοπία, συναισθήματα...
