Βουτιά στις πασχαλινές κρατήσεις

Των Α. ΒΡΑΒΟΡΙΤΟΥ, Π. ΓΕΩΡΓΟΥΔΗ, Μ. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ, Π. ΚΑΛΙΒΟΥΡΗ, Γ. ΛΥΒΙΑΚΗ, Μ. ΝΟΔΑΡΟΥ
Η διεθνής και εγχώρια οικονομική κρίση, το Πάσχα, που ήταν φέτος νωρίτερα σε σχέση με άλλες χρονιές, παρότι το καθολικό συνέπεσε με το ορθόδοξο, και οι τιμές σε κάποιες μονάδες που δεν προσαρμόστηκαν στις νέες συνθήκες ήταν οι βασικοί λόγοι για τους οποίους οι δημοφιλέστεροι πασχαλινοί προορισμοί της χώρας μας δεν γνώρισαν τις «πιένες» άλλων εποχών. Σε πολλές περιοχές, δεκάδες ξενοδοχεία έμειναν κλειστά, άλλα προχώρησαν σε δελεαστικές εκπτώσεις και άλλα αναπροσάρμοσαν τελευταία στιγμή τις τιμές τους για να κερδηθεί το στοίχημα της τουριστικής περιόδου, που ουσιαστικά δεν ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Κέρκυρα, Χαλκιδική, Πάτμος, Μύκονος, Σύρος «μέτρησαν» φέτος πολύ λιγότερους επισκέπτες το εορταστικό τετραήμερο.
ΕΠΤΑΝΗΣΑ
Μειωμένες μέ χρι και κατά 50% σε σχέση με πέρυσι ήταν οι κρατήσεις στα ξενοδοχεία της Ζακύνθου τις ημέρες του Πάσχα. Οπως λένε οι ξενοδόχοι του νησιού, ο κόσμος φέτος ήταν «κουμπωμένος» και επιφυλακτικός, και λόγω της οικονομικής κρίσης οι επισκέπτες δεν ανταποκρίθηκαν στην έκκληση των τοπικών παραγόντων για φτηνές διακοπές. Τα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα της επαρχίας λειτούργησαν σε πολλές περιπτώσεις τμηματικά, ενώ στα ξενοδοχεία της πόλης της Ζακύνθου, που τις προηγούμενες χρονιές είχαν πληρότητα σχεδόν 100%, φέτος αυτή δεν ξεπέρασε το 50%!
«Φέτος το Πάσχα, η Ζάκυνθος δεν θύμιζε σε τίποτα τις προηγούμενες χρονιές. Η πτώση στον τουρισμό ήταν ιδιαίτερα αισθητή», ανέφερε στην «Ε» ο δημοτικός σύμβουλος Ζακύνθου, Στάθης Μπετίνης. Μειωμένες κατά περίπου 20% ήταν φέτος η πληρότητα στα ξενοδοχεία της Κεφαλονιάς, αλλά και η γενικότερη κίνηση σε σχέση με την περυσινή χρονιά. «Φέτος, το Πάσχα ήταν νωρίς και αυτό επηρέασε τον κόσμο. Η Κεφαλονιά δεν ήταν ποτέ τουριστικός προορισμός τις ημέρες του Πάσχα. Ομως, πάντα υπήρχε σχετική κίνηση. Φέτος, τα πράγματα ήταν μειωμένα λόγω της οικονομικής κρίσης και στο νησί μας ήρθε κόσμος που έχει τα σπίτια του εδώ», ανέφερε στην «Ε» ο νομάρχης Κεφαλονιάς Διονύσης Γεωργάτος. Στην Κέρκυρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις, η πτώση στην κίνηση άγγιξε το 35%.
Απόσπασμα από άρθρο της εφημερίδας << Ελευθεροτυπία>>.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΡΑΒΟΜΥΛΟ

Κεφαλονιά: Ραψωδία χρωμάτων και αρωμάτων

Από την εφημερίδα << Έθνος>>.

Χρωματική παλέτα όπου συμμετέχουν όλοι οι τόνοι από το κυανό ώς το πράσινο, ποικιλομορφία γεύσεων και συνηθειών και μια πραγματικά ωραία αντίληψη για τη ζωή. Αυτή είναι η Κεφαλονιά!
Από την πρώτη στιγμή που πατάς το πόδι σου στο νησί, όποια διαδρομή κι αν ακολουθήσεις προς βουνό ή θάλασσα, βυθίζεσαι σε έναν ανεμοστρόβιλο χρωμάτων και αρωμάτων, μέσα από μια παλέτα που θυμίζει Mποτιτσέλι και στην οποία συμμετέχουν όλες οι αποχρώσεις ανάμεσα στο κυανό και το πράσινο. Δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «γαλάζιο», επειδή θέλω να περιγράψω πιστά αυτό που είδα γυρνώντας το νησί. H θάλασσα στην Kεφαλονιά δεν είναι γαλάζια. Eχει ένα μοναδικό τιρκουάζ που αιχμαλωτίζει το βλέμμα, το μεθάει... Oσο για το πράσινο, βρίσκεται παντού. Eλιές, αμπέλια, έλατα, μυρωδικά που ξεμυτίζουν μέσα από τα βράχια αναδίδουν αρώματα που ξυπνούν ακόμα και τις πιο αδρανοποιημένες ανθρώπινες αισθήσεις. Mέσα σε αυτό το φυσικό περιβάλλον κατοικούν οι Kεφαλονίτες, άνθρωποι με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, με μια δική τους αίσθηση του χιούμορ, φιλικοί και ανοιχτοχέρηδες άμα αισθανθούν ότι δεν απειλούνται, κλειδωμένοι και μυστήριοι άμα σε πάρουν από κακό μάτι.

Tαξιδιάρικος λαός, ανήσυχος, με μια φήμη που φτάνει ώς τα πέρατα του κόσμου. Ενας τέ-τοιος λαός δεν θα μπορούσε να έχει μια ήπια και συνηθισμένη γευστική παράδοση. H κουζίνα της Kεφαλονιάς διατηρείται φρέσκια και ζωντανή, αφού μεταφέρεται από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά και από μάνα σε κόρη σαν επτασφράγιστο μυστικό.
Συνταγές παλιές -ρετσέτες, όπως τις αποκαλούν οι νοικοκυρές του νησιού- περιμένουν σε κάποιο σκοτεινό κατζέλο (συρτάρι) να αποκαλύψουν νόστιμα μυστικά. Tέτοιες ρετσέτες δοκιμάσαμε, μιλήσαμε για το χθες, γευτήκαμε κρασιά, μάντολες, την περίφημη «φέτα» του νησιού, ολόφρεσκα ψάρια και θαλασσινά, φάγαμε όλων των ειδών τις πίτες, μας έψησαν κρέας στην τσερέπα (πήλινη γάστρα), ακούσαμε καντάδες, ιστορίες κεφαλονίτικης τρέλας για την αντιπαλότητα Ληξουρίου - Aργοστολίου και κολυμπήσαμε σε παραλίες θεϊκής εμπνεύσεως.
Mιλήσαμε όμως και για τον σεισμό του 1953, που ισοπέδωσε το νησί και πήρε μαζί του εκατοντάδες χρόνια μιας ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, αισθητικής και πολιτισμού, για τη σφαγή της μεραρχίας Aκουι κατά τη διάρκεια του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για τον Kορέλι με το μαντολίνο του, για τη λατρεία στον Aγιο Γεράσιμο, τα άγρια άλογα του Aίνου αλλά και για την Kουνόπετρα, έξω από το Ληξούρι, που μάλλον βαρέθηκε να κουνιέται...
Mια ρετσέτα θα σας πω...TηρΩντας με θρησκευτική ευλάβεια το ρητό «ρωτώντας πας στην πόλη», ανακάλυψα στο Aργοστόλι μια σύγχρονη έκδοση της εξαιρετικής συλλογής από συνταγές που υπογράφει η κυρία Nιόβη Kαμπίτση. Διαβάζοντας σε μία βραδιά το βιβλίο της «Kεφαλονίτικες Ρετσέτες», ανακάλυψα ότι έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Οι γεύσεις του παρελθόντος αναμφισβήτητα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού και της κουλτούρας του κάθε τόπου.
«Στα κεφαλονίτικα τετράδια μαγειρικής των νοικοκυρών, τον τίτλο κάθε συνταγής συνόδευε το όνομα της σιόρας (κυρίας) που την είχε γράψει, π.χ. "κουλουράκια τση σιόρας Aτζίνας", "Γλυκό τση σιόρας Mαρίκας"», λέει η κυρία Nιόβη και συνεχίζει: «Iδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι οδηγίες αλλά και οι ευχές, με την ημερομηνία που έμπαινε στο τέλος κάθε συνταγής. Συγκεκριμένα, στα κουλούρια της η σιόρα Γεωργία έγραφε "μιας πεντάρας βανίλια από το φαρμακείο" και στο τέλος έλεγε "Kαλή επιτυχία και καλή όρεξη από τη σιόρα Γεωργία, Eν Aργοστολίω 7 Mαΐου 1911"». Ξεφυλλίζοντάς το, εντυπωσιάζομαι από τη χταποδόπιτα, την... αβράκωτη τυρόπιτα, τη σάλτσα λαγού, το χοιρινό με γλυκοπατάτες και κυδώνια τση σιόρας Kάτες, την αμυγδαλόπιτα σοκολατίνα και το σκάμνο (κάτι σαν μούρο) γλυκό του κουταλιού, το οποίο είχε έτοιμο και έτσι το δοκίμασα.
Παραδοσιακές και όμως σύγχρονεςPωτώντας δύο νέες κοπέλες οι οποίες είναι υπεύθυνες στο σπήλαιο Mελισάνη να μου περιγράψουν την κεφαλονίτικη κουζίνα με μία φράση, η Aννα Kάραλη απαντά «πολλή ντομάτα, πολύ λάδι, πολύ σκόρδο» και η Mαρία Bαγγελάτου συμπληρώνει «επίσης, μπορούμε να χωρέσουμε τα πάντα σε μια πίτα». Και συνεχίζει: «Πρέπει να δοκιμάσετε σπανακομπακαλιαρόπιτα, γλυκοκολοκυθομπακαλιαρόπιτα, χταποδόπιτα με ρύζι ? και μην ξεχνάτε ότι απ’ όλες τις πίτες δεν πρέπει να λείπει ποτέ το σάψιχο (μαντζουράνα)».
H κ. Eυτυχία Ποταμιάνου από τις Kαρυές μάς δίνει μια συνταγή με έντονο λαογραφικό ενδιαφέρον, που λέγεται τα «χαρμόσυνα στάρια» ή «πανηγύρι»: Μέσα σε κανίστρα (πλεχτό καλάθι) έβαζαν στάρι, καρύδια, σιμιγδάλι, κανέλα, σουσάμι και ζάχαρη και το κέρναγαν στις γιορτές οι φτωχοί. Ενώ οι πλούσιες κυρίες έφτιαχναν πάστα φλόρα, τη γνωστή τάρτα με τη μαρμελάδα.
Mια συνταγή που έρχεται από τα παλιά χρόνια είναι το «τουμάτσι», όπως προσθέτει ο κ. Xρήστος Ποταμιάνος. Πρόκειται για ταλιατέλες βρασμένες στο γάλα. H συνταγή ονομάστηκε έτσι από την έκφραση «too much», που έλεγαν τότε οι Aγγλοι οι οποίοι δυσανασχετούσαν όταν οι νοικοκυρές τούς παραγέμιζαν το πιάτο τους!
Eντύπωση μου έκανε το κοφίσι, ένα παστό ψάρι από το οποίο φτιάχνεται η κοφισόπιτα, την οποία λατρεύουν όλοι στην Kεφαλονιά. Oφείλω να ομολογήσω ότι δεν ενθουσιάστηκα από την όψη (μια και μου θύμισε απολίθωμα), στοιχίζει 40 ευρώ το κιλό και δεν είναι και ιδιαίτερα νόστιμο, αλλά το επιτάσσει η παράδοση.
Eνα άλλο καυτό θέμα είναι η συνταγή της περίφημης κρεατόπιτας. Eπισκέφθηκα, λοιπόν, το KAΠH Aργοστολίου και αναζήτησα την αυθεντική συνταγή. Mε έκπληξη διαπίστωσα ότι όλες οι συμπαθέστατες κυρίες είχαν από μία: Mε τράγιο κρέας, με αρνί, με ντομάτα ή χωρίς, με χορταρικά... («Απαράδεκτο» έλεγαν για το καθετί οι υπόλοιπες). Οπως και να ’χει, κακή κρεατόπιτα δεν έφαγα στο νησί. Στα Mατζαβινάτα, από τη μεριά του Ληξουρίου, σ’ ένα παραδοσιακό καφενείο με το όνομα «Παλιόφουρνος», ο κ. Iωαννάτος έλιαζε ντομάτες από το μποστάνι του μέσα σε μεγάλες σκάφες και τις έκανε πελτέ. Aφού μου εξήγησε τη χρονοβόρα διαδικασία των 7-8 ημερών που απαιτούνται, μου έδωσε ένα μεγάλο βάζο για το σπίτι.
H κ. Bιτσεντζάτου από τα Zόλα θυμήθηκε το πιτοπούλι, ένα πλακουτσωτό ψωμί που έψηναν στη χόβολη κάτω από τις στάχτες τα παλιά χρόνια. Tέλος, η Aννυ Σκιαδαρέση από τα Γριζάτα (λίγο έξω από τη Σάμη), αφού μας τόνισε ότι η αλιάδα (η περίφημη κεφαλονίτικη σκορδαλιά) φτιάχνεται μόνο με πατάτα, σκόρδο, λεμόνι και ελαιόλαδο, μας πήγε στο Λαογραφικό Mουσείο που έχει επιμεληθεί στα Zερβάτα, το οποίο φιλοξενεί σκεύη και οικιακές συσκευές παλαιών, ξεχασμένων εποχών: Ψυγεία πάγου, πινιάτες (κατσαρόλες που έμπαιναν πάνω στην πυροστιά), σίδερα με κάρβουνα, μαρμάρινη καφκιά (το γουδί της αλιάδας) και τόσα άλλα. 3
Οινική ταυτότητα και ποιοτική οινοποίησηOι Kεφαλονίτες παραγωγοί βρίσκονται σε μια φάση επαναπροσδιορισμού της οινικής ταυτότητας του νησιού.
Εκτός από τις κλασικές ετικέτες της ρομπόλας, ξεχώρισα το κρασί «Oργίων» του Σκλάβου, αλλά και το κτήμα Γιαννικώστα Mεταξά. O κύριος Mεταξάς μου είπε χαρακτηριστικά ότι πρέπει να αντιμετωπισθεί με θεσμικό πλαίσιο το «αδέσποτο χύμα κρασί» που το ονομάζουν αυθαίρετα ρομπόλα, για να αρχίσουν και οι ξένοι «να μας παίρνουν στα σοβαρά» και ο κύριος Σκλάβος τόνισε: «H πίστη μου στην ποιοτική οινοποίηση χωρίς εκπτώσεις και με υπομονή είναι αυτό που σε βάθος χρόνου έκανε το ?Oργίων? ένα κλασικό κρασί.
Θα προσπαθήσουμε μέσω ενός δικτύου των οινοποιών του νησιού στο πλαίσιο ?των δρόμων του κρασιού? να ενισχύσουμε τον οινοτουρισμό, ο οποίος σε άμεση συνάρτηση με την ντόπια γαστρονομία θα ωφελήσει τον τόπο μας».
Mάντολες
H «Bοσκοπούλα», το πρότυπο εργαστήριο ζαχαροπλαστικής του κ. Kαππάτου, βρίσκεται στην Πεσσάδα, νότια του Aργοστολίου. «Tο όνομα ?Bοσκοπούλα? το έδωσε ο προ-προ-πάππος μου όταν ξεκίνησε το 1910 πουλώντας ρυζόγαλο.
Eμείς φτιάξαμε τις μάντολες με μέλι, λεμόνι και βούτυρο. Tα περισσότερα γλυκά μας έχουν βάση το αμύγδαλο.
Oι σύγχρονοι Iταλοί είναι οι καλύτεροι σ’ αυτό το είδος γλυκού, γι’ αυτό και έμεινα έναν χρόνο περίπου στο Verjano για να τελειοποιήσω την τεχνική μου», μας λέει ο κ. Kαππάτος, που ονειρεύεται να φτιάξει σύντομα το palazzo di mandola!
Φέτα
Ο πρόεδρος των τυροκόμων της Kεφαλονιάς, κ. Κουλουμπής, μιλάει με πάθος για την κεφαλονίτικη φέτα και παράλληλα εκφράζει το παράπονό του για το γεγονός ότι πολιτικά λάθη οδήγησαν στη μη πιστοποίησή της στα προϊόντα Π.O.Π. «Περιμένουμε να αποκατασταθεί αυτή η αδικία. Oι Kεφαλονίτες τυροκόμοι βρίσκονται παντού σε όλη την Eλλάδα και είναι οι πρώτοι που δημιούργησαν συνδικάτο κατά τον προηγούμενο αιώνα».
ΗΛΙΑΣ ΣΚΟΥΛΑΣ

«Οι πόνοι της Παναγιάς» ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ.

«Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί; Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική; Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ' άδικο φωνάξεις Ξέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή, που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις. --- Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ, να σκύβω την ανάσα σου ν' ακώ, πουλάκι μου ζεστό να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι, κ' υστέρα απ' το παράθυρο με καρδιοχτύπι να κοιτώ που θα πηγαίνεις στο σκολιό με πλάκα και κοντύλι... --- Κι αν κάποτε τα φρένα σου μ' αλήθεια, φως της αστραπής, χτυπήσει ο Κύρης τ' ουρανού, παιδάκι μου να μη την πεις! Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν! Δεν είν' αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής. Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν!»

Πώς «αποκρούει» επί 15 αιώνες τον Εγκέλαδο η Αγία Σοφία

Αποκαλύφθηκε ότι τα υλικά με τα οποία χτίστηκε ο μεγαλοπρεπής ναός αντέχουν σε σεισμούς μεγέθους 7 ρίχτερ.

ΝΙΚΟΣ ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ

Επειτα από τόσους, μεγάλους σε μέγεθος και ισχυρούς σε ένταση, σεισμούς που σημειώθηκαν στην Τουρκία, πώς αλήθεια άντεξε η εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη; Υπήρχαν και τότε αντισεισμικές κατασκευές ή απλώς χρησιμοποιήθηκαν αντισεισμικά οικοδομικά υλικά τα οποία έφεραν οι Βυζαντινοί από την Ανατολή; Αυτός ο γρίφος λύθηκε επιστημονικά όταν αποκαλύφθηκε ότι τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για να κτιστεί ο μεγαλοπρεπής ναός μπορούν να αντέξουν σεισμό μεγέθους 7 ρίχτερ. Η σύνθεση και η ιδιοσυστασία του υλικού που επιστρατεύτηκε μπορούσε να αντέξει σε τέτοιου μεγέθους σεισμούς, δήλωσε εκπρόσωπος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, σύμφωνα με την ειδική έκδοση του Τεχνικού Επιμελητηρίου με θέμα «Η ελληνική συμβολή στη συντήρηση της Αγίας Σοφίας». Η έρευνα για τα υλικά με τα οποία χτίστηκε η Αγία Σοφία διήρκεσε δεκαέξι χρόνια. Φαίνεται πως τελικά οι επιστήμονες έλυσαν το «μυστικό» της, ανακαλύπτοντας ότι τα ειδικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την οικοδόμησή της την έσωσανκαι εξακολουθούν να τη σώζουν, εδώ και δεκαπέντε αιώνες- από καταστρεπτικούς σεισμούς. Οπως αποκαλύπτει η εφημερίδα «Πολίτης» της Λευκωσίας, η επιστημονική αυτή εργασία έγινε από κοινού από το ΕΜΠ, το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και το Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου. Στηρίζεται δε στη συμφωνία Ελλάδας- Τουρκίας του 2000 με θέμα τη συντήρηση ελληνοχριστιανικών μνημείων στην Τουρκία και οθωμανικών στην Ελλάδα. Οπως αποκαλύφθηκε από την επιστημονική έρευνα, το υλικό υποδομής που χρησιμοποιήθηκε στον θόλο της Αγίας Σοφίας είναι κατά 97% παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιήθηκε στα ιστορικά κτίρια της Ρόδου και περιέχει ένα συστατικό που αντέχει στη φωτιά και εξελίχθηκε στην Ανατολή. Αυτό το οικοδομικό υλικό, ένα είδος πυρίμαχου τούβλου, είναι όμως δώδεκα φορές πιο ελαφρύ από το κανονικό τούβλο και αντέχει στην ένταση που προκαλεί ο σεισμός. Αποκαλύφθηκε επίσης ότι η λάσπη που χρησιμοποιήθηκε αποτελείτο από ημιαποκρυσταλλοποιημένο υλικό το οποίο έχει την ιδιότητα να απορροφά την ενέργεια του σεισμού: «Πριν ακόμη και από τον σεισμό του 1999, είχαμε βεβαιωθεί ότι η σύνθεση και η ιδιοσυστασία του υλικού που χρησιμοποιήθηκε μπορούσε να αντέξει σε έναν μεγάλο σεισμό» βεβαίωσε η καθηγήτρια του ΕΜΠ κυρία Τόνια Μωροπούλου, η οποία συμμετείχε στην επιστημονική έρευνα. Η παρουσίαση της έρευνας έγινε στην Κωνσταντινούπολη, παρουσία και του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος δήλωσε ότι «η Αγία Σοφία έχει συμβάλει σημαντικά ώστε η Κωνσταντινούπολη να γίνει πολιτιστική πρωτεύουσα. Η Κωνσταντινούπολη δεν είναι πολιτιστική πρωτεύουσα μόνο για το 2010,αλλά θα παραμείνει αιωνίως πολιτιστική πρωτεύουσα». Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=322508&dt=27/03/2010#ixzz0jXY8wiDW

Τσιφλικάδες και κολίγοι

Κολίγοι στη Λαζαρίνα Καρδίτσας στο τσιφλίκι του Χρηστάκη Ζωγράφου.

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας από τους Οθωμανούς, το 1881, τα τσιφλίκια των Οθωμανών πέρασαν στα χέρια Ελλήνων τσιφλικάδων. Αυτοί ήταν, κυρίως, από τα Ιόνια νησιά, πλούσιοι γιατροί, δικηγόροι κ.ά., οι περισσότεροι από τους οποίους ούτε καν ήξεραν πού βρίσκονταν τα τσιφλίκια τους, τα οποία και «κυβερνούσαν» οι επιστάτες.
Μια κατηγορία τσιφλικάδων ήταν από τους Ελληνες της διασποράς (Ρωσία, Ρουμανία, Τουρκία κ.ά.). Πολλοί απ' αυτούς - Ζαρίφης, Ζάππας, Ζωγράφος, Σκυλίτσης, Στεφάνοβικ, Καραπάνος, Μπαλτατζής κ.ά. - ήταν άνθρωποι του κεφαλαίου που ασχολούνταν με χρηματικές και τραπεζικές δραστηριότητες.
Υπήρχαν και οι τσιφλικάδες «εκ περιστάσεως» - νομάρχες, δικαστικοί, διοικητικοί υπάλληλοι, βουλευτές, υπουργοί κ.ά. - που έγιναν τα «νέα τζάκια», καθώς και μερικοί που ήταν πριν κολίγοι και οι οποίοι ήταν οι πιο στυγνοί εκμεταλλευτές των κολίγων.
Στα τσιφλίκια τους - το καθένα ήταν από 10.000 έως 100.000 στρέμματα - δούλευαν οι κολίγοι. Ηταν ακτήμονες που καλλιεργούσαν τα κτήματα και έδιναν μέρος της σοδειάς - τη λεγόμενη μορτή - στους τσιφλικάδες, ενώ πλήρωναν και φόρο στο κράτος (το λεγόμενο «φόρο αροτριώντων», που επέβαλε η κυβέρνηση Τρικούπη).
Δεμένοι με τα τσιφλίκια ήταν και οι λεγόμενοι προλετάριοι της υπαίθρου - παρακεντέδες και κουλουκτσήδες - που ήταν ακτήμονες χωρικοί, οι οποίοι χρησιμοποιούνται και από τους τσιφλικάδες, αλλά και από τους κολίγους, είτε ως εργάτες γης, είτε ως βοσκοί ή και για άλλες δουλειές. Μερικοί γίνονταν αγροφύλακες, τεχνίτες, αγωγιάτες - αυτοί πληρώνονταν από τους κολίγους και τους τσιφλικάδες - αλλά στην πλειοψηφία τους ήταν εξαθλιωμένο αγροτικό προλεταριάτο που αμειβόταν σε είδος (στάρι, παπούτσια κλπ.) και ήταν σε χειρότερη μοίρα ακόμα και από τους κολίγους.
Σαν τα ζώα
Οι κολίγοι δούλευαν μέσα σε ασφυκτικά σκληρές συνθήκες. Οργωναν με ξύλινο αλέτρι που το τραβούσε το βόδι, θέριζαν με το δρεπάνι, αλώνιζαν με το δοκάνι, μετέφεραν τη σοδειά με τη βοϊδάμαξα.
Οι ίδιοι οι τσιφλικάδες και οι επιστάτες τους φέρονταν στους κολίγους τους σαν να ήταν ζώα. Τους υποχρέωναν να εργάζονται από ήλιο σε ήλιο, ακόμα και τις Κυριακές. Δεν τους επέτρεπαν να φιλοξενούν ανθρώπους στα σπίτια (καλύβες) που έμειναν, να κυκλοφορούν στους δρόμους μετά τη δύση του ηλίου, ακόμα και να παντρεύονται.
Επιπλέον, το αφεντικό είχε το δικαίωμα να ξεπαρθενεύει τα ανύπαντρα κορίτσια, να κοιμάται την πρώτη νύχτα του γάμου με τη νύφη - το λεγόμενο «δικαίωμα της πρώτης νύχτας» - να έχει τις παντρεμένες γυναίκες στη διάθεσή του για να συγυρίζουνε το κονάκι του και να του κάνουν το κέφι.
Εκτός από τη σκληρή δουλειά και τους συνεχείς βάρβαρους κατατρεγμούς από τους τσιφλικάδες, οι κολίγοι είχαν να αντιμετωπίζουν και τις ασθένειες - ιδιαίτερα την ελονοσία - που τους θέριζαν.
Πολύ μεγάλο πρόβλημα ήταν οι εξώσεις και απειλές εξώσεων από τα κτήματα των τσιφλικάδων, οι οποίες απέκτησαν και επίσημο χαρακτήρα, το 1899, με το νόμο της κυβέρνησης Θεοτόκη περί «εξώσεων δυστροπούντων ενοικιαστών».
Χαρακτηριστική είναι η επιστολή - αναφορά προς τον βασιλιά Γεώργιο που έστειλαν 54 οικογένειες από τα Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων στην οποία αναφέρουν: «Είναι 17 χρόνια που ακούσαμε πως ο τόπος εδώ έγινε ελληνικός και πως εγίναμεν υπήκοοι της μεγαλειότητός σου. Ημείς, όμως, τίποτε από αυτό δεν είδαμε ακόμα. Είδαμεν μονάχα πως έφυγαν οι πασάδες και οι Τούρκοι, αλλά τώρα είμαστε σκλάβοι εις τους μπέηδες και σε άλλα αφεντικά που μας τυραννούν πολύ περισσότερο τώρα παρά όταν είχαμε τους πασάδες».
Με την απειλή της έξωσης πολλοί πολιτικοί έπαιρναν την ψήφο των κολίγων.
«Οι εκλογές τότε - γράφει ο Λάζαρος Αρσενίου - με σφαιρίδια και ξεχωριστή για κάθε ψηφοφόρο κάλπη, ήταν ολοφάνερες. Ο ψηφοφόρος αδυνατούσε να κρύψει τι ψηφίζει. Οι τσιφλικάδες ανέθεταν στους επιστάτες τους και άλλους μπράβους να οδηγήσουν αγεληδόν τους κολίγους και με την απειλή της έξωσης επέβαλαν να ψηφίζουν φανερά όποιον εκείνοι ήθελαν».
Ομως, δεν ήταν όλοι οι πολιτικοί «δουλικά υποχείρια» των τσιφλικάδων και των κυβερνήσεων.
Την τσιφλικάδικη τυραννία σε βάρος των κολίγων - και ιδιαιτέρως του τσιφλικά του Ζάρκου Χ. Ζωγράφου - είχε πολλές φορές καταγγείλει και στηλιτεύσει μέσα στη Βουλή, ο βουλευτής Τρικάλων Ταρμπάζης.
Ο τότε πρωθυπουργός Χ. Τρικούπης, για να του κλείσει το στόμα, του πρόσφερε τη θέση του υποδιοικητή της Εθνικής Τράπεζας. Ο Ταρμπάζης αρνήθηκε την πρωθυπουργική προσφορά και στην περήφανη απάντησή του προς τον Τρικούπη, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Χρήστου Βραχνιάρη «Κιλελέρ 1910 - Τρίκαλα 1925», ανέφερε: «Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Ζωγράφος είναι ένας τύραννος με την κυριολεκτική έννοια του όρου... Είναι ένας ληστής... Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ διά την προσφοράν, αλλά δεν δέχομαι. Αγωνίζομαι για την αποκατάσταση των ακτημόνων καλλιεργητών γης της Θεσσαλίας. Δεσμευόμενος μέσα στον αγώνα δεν το κάνω με την υστεροβουλία να αποκτήσω πλούτη, ή ανώτερες θέσεις.
Οχι, με προσβάλλετε... Ο αγώνας μου είναι αγώνας δικαιοσύνης και ισότητας των πολιτών. Εμείς οι Θεσσαλοί υποφέραμε πολύ από τους Μπέηδες και τους Τούρκους πασάδες, αλλ' ακόμη περισσότερο από τους Ελληνες γαιοκτήμονες, όπως, π.χ, ο κ. Ζωγράφος. Οι συμπατριώται μου είναι δούλοι εις ελευθέραν επικράτειαν. Πρέπει, λοιπόν, να γίνουν ελεύθεροι. Αυτό είναι το επιτακτικόν καθήκον δι' εμέ και διά τους άλλους συναδέλφους μου. Η φωνή της συνειδήσεώς μου με καλεί να μην εγκαταλείψω τους σκλάβους χωρικούς»...
Οι κυβερνήσεις στο πλευρό των τσιφλικάδων
Βεβαίως, οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς ήταν πάντα και όλες στο πλευρό των τσιφλικάδων και αρνούνταν να ικανοποιήσουν το αίτημα των κολίγων να ψηφιστεί γενικός νόμος περί απαλλοτριώσεων.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Ε. Βενιζέλος, μιλώντας στη Βουλή, σημείωνε μεν ότι «δεν υπάρχει συνταγματικό κώλυμα κατά της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης των θεσσαλικών τσιφλικιών προς αποκατάστασιν των ακτημόνων γεωργών ως μικροϊδιοκτήτες», αλλά όταν διαμαρτυρήθηκε ο Τούρκος πρεσβευτής του απάντησε: «Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε για τις δηλώσεις μου εις την βουλή. Διά να γίνει απαλλοτρίωσης και διανομή κτημάτων χρειάζεται νόμος ειδικός. Τον νόμον τούτον θα αποφύγει η κυβέρνησις να ψηφίσει...».
Ο δε Χ. Τρικούπης έλεγε «δεν υπάρχει αγροτικό, αλλά δικαστικό ζήτημα» και για να δικαιολογήσει την άρνησή του για την απαλλοτρίωση, ισχυριζόταν ότι αν γίνει αυτό, «εκδιώξομεν εξ Ελλάδος τα χρήματα των Ελλήνων του εξωτερικού».
Πρόδρομοι του Κιλελέρ
Και πριν την εξέγερση των κολίγων το 1910 υπήρχαν αγώνες.
Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, το φθινόπωρο του 1881, στα χωριά Σκάλαινα (Ρίζωμα) και Βάνια (Πλάτανος) των Τρικάλων, οι κολίγοι ξεσηκώνονται και καταλαμβάνουν κτήματα.
Από το φθινόπωρο του 1881 μέχρι το 1883 οι κολίγοι στο Ζάρκο Τρικάλων ήταν σε συνεχή δράση, αντιδρώντας στις εξώσεις και για να καταστείλει τις αντιδράσεις ο τσιφλικάς Ζωγράφος έβαλε τους ανθρώπους του να σκοτώσουν πολλούς Ζαρκινούς. Ανάμεσά τους τον Απ. Μαργαρίτη (1878), το γιο του Ν. Γκριζανίτη (1879), τη χήρα του Σπανού (1880), τον Ν. Αγνάντο (1883).
Το 1895 ξεσηκώνονται κατά των εξώσεων κολίγοι του Παλαμά και της Καρδιτσομαγούλας.
Το 1904 ο «Θεσσαλικός Γεωργικός Σύνδεσμος» οργανώνει συλλαλητήρια στη Λάρισα.
Το 1905 κολίγοι από τον Πυργετό Λάρισας ξυλοκόπησαν αγροφύλακα και την ίδια εποχή κολίγοι από το Λασποχώρι (Ομόλιο) τραυμάτισαν το διευθυντή του τσιφλικιού του κληρονόμου του Χαλκιόπουλου και δυο φύλακες. Επεισόδια έγιναν, επίσης, στα χωριά Χατζηλαζάρ (Ξηροκρήνη), Γκαρζί (Αρμένιο), Χατζήμισι (Στεφανοβίκειο).
Το 1906 έρχεται από την Κεφαλονιά στον Πυργετό της Λάρισας ο Μαρίνος Αντύπας για να αναλάβει επικεφαλής στα κτήματα του θείου του, του τσιφλικά Σκιαδαρέση. Αμέσως αρχίζει δράση, γυρνώντας τα χωριά της Θεσσαλίας και καλώντας τους κολίγους να ξεσηκωθούν κατά των τσιφλικάδων και να τους πάρουν τα κτήματα και οργανώνει τους πρώτους «αγροτικούς συνδέσμους». Οι τσιφλικάδες αντιδρούν και στις 9 Μάρτη του 1907 ο Ιωάν. Κυριακός, επιστάτης του τσιφλικά Αρ. Μεταξά, δολοφονεί τον Αντύπα. Οι κολίγοι τον μεταφέρουν νεκρό στα χέρια τους σε μια μεγάλη απόσταση, από τον Πυργετό στα Τέμπη, η σορός του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα και ενταφιάστηκε στο Ομόλιο.
Στις 22 Φλεβάρη του 1910 η «Πανθεσσαλική Επιτροπή» και το «Κοινό των Θεσσαλών» οργανώνουν συλλαλητήρια σ' όλη τη Θεσσαλία (Τρίκαλα, Καρδίτσα, Φάρσαλα, Τύρναβος, Αγιά). Το μεγαλύτερο είναι αυτό της Καρδίτσας, όπου συμμετείχαν πάνω από 12.000 αγρότες, αλλά και εργαζόμενοι. Εκεί πέφτει και ο πρώτος νεκρός κολίγος. Είναι ο Χρ. Σάλτας από το χωριό Ανώγειο, τον οποίο σκότωσε έφιππος χωροφύλακας.
Πέντε μόλις μέρες πριν το Κιλελέρ, την 1(14) Μάρτη, 400 κολίγοι από τα Ορφανά Καρδίτσας, οπλισμένοι με γκράδες, σταμάτησαν το τρένο, λίγο παραπέρα από το σταθμό, δηλώνοντας πως αν δε γίνει απαλλοτρίωση, θα καταστρέψουν τη γραμμή.
Η ίδρυση και η λειτουργία αγροτικών συλλόγων βοηθάει πολύ στην οργάνωση και το συντονισμό του αγώνα των κολίγων.
Το 1904 ιδρύθηκε ο «Θεσσαλικός Γεωργικός Σύλλογος» στη Λάρισα, το 1906 ο «Γεωργικός Σύνδεσμος» στα Τρίκαλα, το 1907 ο «Πανθεσσαλικός Σύλλογος», «Κοινό των Θεσσαλών», το 1908 η «Ενωσις των πληρεξουσίων της Κοινότητας Κοσκινά», το 1909 ο «Γεωργικός Πεδινός Σύνδεσμος» στην Καρδίτσα, που έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο.
Παύλος ΡΙΖΑΡΓΙΩΤΗΣ.
Από τον χτεσινό << Ριζοσπάστη >>.

kefaloniapress.gr - Η άγνωστη Κεφαλονιά !

kefaloniapress.gr - Η άγνωστη Κεφαλονιά !

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ: ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕΤΑΠ ΣΤΗ ΣΑΜΗ.

<Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου>> ήταν αφιερωμένη η χτεσινή εκδήλωση της ΚΕΤΑΠ Σάμης, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου - Λυκείου της πόλης. Την εκδήλωση άνοιξαν οι Σ. Παπαδάτος και Ι. Δόριζα, δάσκαλοι στο << Θεατρικό Εργαστήρι>> του Δήμου. Κεντρικός ομιλητής της βραδιάς, ο Αγγελοδιονύσης Δεμπόνος. Στην 0μιλία του αναφέρθηκε στο << Θέατρο στη Κεφαλονιά κατά τον 19ο αιώνα>>. Τον κ. Δεμπόνο βράβευσε για την προσφορά του στη λαογραφία της Κεφαλονιάς, ο πρόεδρος της ΚΕΤΑΠ Σάμης, κ. Γεράσιμος Στανίτσας, παραδίνοντας του, αντίγραφο νομίσματος της Αρχαίας Σάμης. Η βραδιά έκλεισε με το θεατρικό μονόπρακτο του Γ. Σκούρτη << Ο Άνεργος>> από το << Θεατρικό Εργαστήρι>> του Δήμου Σάμης. Τους ρόλους απέδωσαν, ο Βαγγέλης Χρηστάτος και η Ιωάννα Βρεττού. Στην εκδήλωση παρευρέθησαν ο αντινομάρχης Θεόδωρος Γαλιατσάτος, ο πρόεδρος της ΤΕΔΚΙ και δήμαρχος Πυλαρέων Μάρκος Κοτσιλίνης, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Σάμης Παναγής Δρακουλόγκωνας, ο πρόεδρος της ΚΕΤΑΠ Σάμης Γεράσιμος Στανίτσας, η πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Αγίας Ευφημίας << Το Φανάρι>> Ρούλα Γονατά Μουστάκη, ο φιλόλογος και ερευνητής Πέτρος Πετράτος και αρκετοί κάτοικοι από τη Σάμη και την περιοχή Πυλάρου.
Στην πρώτη σειρά, Παναγής Δρακουλόγκωνας, Θεόδωρος Γαλιατσάτος, Μάρκος Κοτσιλίνης και Αγγελοδιονύσης Δεμπόνος..
Ο Μάρκος Κοτσιλίνης και ο Αγγελοδιονύσης Δεμπόνος, τα λένε λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση.

Ο Σ. Παπαδάτος και η Ι. Δόριζα, ανοίγουν την βραδιά.

Ο πρόεδρος της ΚΕΤΑΠ Σάμης Γεράσιμος Στανίτσας, απευθύνει χαιρετισμό.

<Θεατρικό Εργαστήρι>> του Δήμου Σάμης.

Ο πρόεδρος της ΚΕΤΑΠ Γεράσιμος Στανίτσας, παραδίνει στον Αγγελοδιονύση Δεμπόνο, αντίγραφο του νομίσματος της αρχαίας Σάμης.

<Θέατρο στη Κεφαλονιά>>.

Η Ι. Δόριζα, διαβάζει το μήνυμα για τη << Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου>>.

Ο Βαγγέλης Χριστάτος και η Ιωάννα Βρεττού, ερμηνεύουν το μονόπρακτο του Γ. Σκούρτη << Ο Άνεργος>>.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΤΗ ΣΑΜH

(27-3-2010 , Σάββατο 20:00 στο γυμνάσιο )

Κεντρικός ομιλητής :Συγγραφέας-Ιστορικός ΑΓΓΕΛΟΣ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΕΜΠΟΝΟΣ
Θέμα : Ο ΣΚΗΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ…
-Διδασκαλείο Τέχνης και Στίβος Κοινωνικής Αγωγής-
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «Ο ΑΝΕΡΓΟΣ» Του Γ.Σκούρτη
Παίζουν: Βρεττού Ιωάννα , Χρηστάτος Βαγγέλης
Σκηνοθεσία: Δόριζα Ι. Παπαδάτος Σ.
Θ Ε Α Τ Ρ Ι Κ Ο Ε Ρ Γ Α Σ Τ Η Ρ Ι ΔΗΜΟΥ ΣΑΜΗΣ
Οργάνωση ΚΕΤΑΠ Σάμης

ΑΝΑΦΟΡΑ

Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων



Προς τον Υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, την Υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Λ. Κατσέλη και τον Υπουργό Εσωτερικών και Η.Δ κ. Γ. Ραγκούση

Ο βουλευτής επικρατείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α Βασίλης Μουλόπουλος,
κατέθεσε ΑΝΑΦΟΡΑ το με αριθμό πρωτ. 1484/8-3-2010 ομόφωνο ψήφισμα του Νομαρχιακού Συμβουλίου Κεφαλληνίας και Ιθάκης, με το οποίο ζητούνται μικρότεροι συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά του Ιονίου, στα πλαίσια της ίσης μεταχείρισης με τα νησιά του Αιγαίου.

Αθήνα, 19-3-2010
Ο καταθέτων βουλευτής
Βασίλης Μουλόπουλος
-----------------------------------------------------------------------------------------

Συνασπισμός Κεφαλονιάς και Ιθάκης
Η γραμματέας Σοφία Αράβου-Παπαδάτου

«Μονομαχία» στη Μεσόγειο για τον Πυθαγόρα

Από την εφημερίδα << Τα Νέα >>.
Ελλάδα και Ισπανία διεκδικούν τα γυρίσματα της ταινίας με θέμα τον μεγάλο Σάμιο μαθηματικό και φιλόσοφο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέτρος Στεφανής pstefanis@dolnet.gr

«Είμαστε στο στάδιο των τελικών διαπραγματεύσεων, για να οριστικοποιηθεί ότι η νέα ταινία με θέμα τον Πυθαγόρα θα γυριστεί τελικά στην Ελλάδα, σε Σάμο, Πίνδο και Μετέωρα. Έχουμε όμως και ισχυρούς ανταγωνιστές απέναντί μας. Οι Ισπανοί αγωνίζονται να κάνουν στη χώρα τους την παραγωγή του ίδιου φιλμ». O Πυθαγόρας ο Σάμιος προκαλεί μεσογειακή κινηματογραφική μονομαχία! Ελλάδα και Ισπανία διεκδικούν μέχρι την τελευταία στιγμή, καθεμία για λογαριασμό της, το ίδιο «λάφυρο»: το «ναι» της αγγλικής εταιρείας παραγωγής Fountain Οf Life Ρroductions, που, όχι μόνο έχει αποφασίσει να βγάλει στη μεγάλη οθόνη ταινία για τον μεγάλο Έλληνα μαθηματικό και φιλόσοφο, αλλά έχει ήδη εξασφαλίσει και τη συμμετοχή-«δέλεαρ» σ΄ αυτήν μιας σειράς σπουδαίων, βραβευμένων και με Όσκαρ, ηθοποιών. «Οι Ισπανοί έχουν εγγυηθεί ισχυρά κίνητρα και φιλοδοξούν να είναι εκείνοι που θα πάρουν τη δουλειά. Ανάλογα, όμως, κινούμαστε κι εμείς, που προσπαθούμε επίσης να πείσουμε τους ξένους παραγωγούς να μας την αναθέσουν. Γι΄ αυτό και θα χρειαστούμε την άμεση χρηματική υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού, που έχει ενημερωθεί για τις προθέσεις μας, αλλά και την κινητοποίηση από τους τοπικούς φορείς της Σάμου. Στο τέλος, δεν θα μετρήσει μόνο το οικονομικό, αλλά και οι λοιπές διευκολύνσεις», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Λιλέτ Μπόταση, διευθύνουσα σύμβουλος της ελληνικής εταιρείας Ιnkas Film Ρroduction, που διεκδικεί αυτές τις μέρες ρόλο οικοδέσποινας- την οργάνωση των γυρισμάτων, σ΄ ένα... μπρα ντε φερ με τους Ισπανούς. «Θα ξέρουμε την απόφαση των Βρετανών μέσα στις επόμενες δεκαπέντε μέρες. Αυτή τη στιγμή έχουμε αυξημένες πιθανότητες, βαδίζουμε σε καλό δρόμο. Στη Σάμο ο «συναγερμός» μόλις σήμανε, την τελευταία εβδομάδα, οπότε και γνωστοποιήθηκε η είδηση για τη νέα ταινία. Η τοπική κοινωνία δεν θέλει να χάσει με τίποτα αυτή τη μεγάλη ευκαιρία για το νησί. «Είμαστε σε συνεννοήσεις με την ελληνική εταιρεία που θα αναλάβει την παραγωγή. Σε πρώτη φάση, εμείς έχουμε να οργανώσουμε το κομμάτι της φιλοξενίας και διατροφής του πολυπληθούς κινηματογραφικού συνεργείου. Υπολογίζουμε πως θα χρειαστούμε ένα ποσό περίπου 150.000- 200.000 ευρώ, ελπίζουμε να βρούμε και τους απαραίτητους χορηγούς. Ήδη συγκροτήσαμε Συντονιστική Επιτροπή (τηλ. 22730-61.238, 61.140), ενώ σκοπεύουμε να ενημερώσουμε και τον απλό κόσμο. Με αυτήν την ταινία θα εκτιναχθούμε πολύ ψηλά, είναι μεγάλη υπόθεση για μας!», εξηγεί ο αντιδήμαρχος Τουρισμού και Πολιτισμού στον Δήμο Πυθαγορείου κ. Νίκος Λύκος. Τηλεοπτικοί αστέρες προ των «Πυλών του Φωτός» ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ της έβδομης τέχνης, αλλά και τηλεοπτικοί αστέρες, βρίσκονται προ των «Πυλών του Φωτός» («Ρythagoras: Τhe Gates Οf Light»), της μεγάλης παραγωγής, που προτίθεται να κινηματογραφήσει η αγγλική εταιρεία Fountain Οf Life Ρroductions, σε σκηνοθεσία του Ραούλ Ρουίζ. Δυνατό καστ, με πρωταγωνιστές όπως οι Τζον Μάλκοβιτς, Σοφί Μαρσό, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Κρίστιν Σκοτ Τόμας, Ρέιτσελ Βάις, Μπρένταν Φρέιζερ, Πίτερ Σάρσγκααρντ, Ντάνι Χιούστον, Τέι Ντιγκς, Τόφερ Γκρέις κ.ά., αναμένεται να ενσαρκώσουν τους ρόλους που περιγράφει στο βιβλίο της «Πυθαγόρας ο Σάμιος» (Εκδόσεις Διόπτρα, 2005), η διάσημη συγγραφέας Μia Sperber. «Αρπάξτε την ευκαιρία...» «ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ γαλάζιο», «Μamma mia!», «Το παιδί και το δελφίνι», «Λάρα Κροφτ» και άλλες διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές γυρισμένες στην Ελλάδα, αποδείχθηκαν από τους καλύτερους πρεσβευτές της χώρας μας στο εξωτερικό. Έφεραν κέρδη εκατομμυρίων ευρώ στα ελληνικά ταμεία κι έκαναν τους ντόπιους, εκεί όπου κινηματογραφήθηκαν, να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση. «Η ταινία “Το μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι”, που γυρίστηκε το 2000 στην Κεφαλονιά, λειτούργησε ευεργετικά για το νησί μας. Ειδικά τον καιρό των γυρισμάτων, έγινε χαμός! Από τότε και μετά πήραμε... φόρα: είχαμε αύξηση των αφίξεων για τα επόμενα τρία χρόνια. Έρχονταν εδώ Έλληνες και ξένοι κι έλεγαν ότι έμαθαν για τις ομορφιές μας από τον Κορέλι», λέει στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Σάμης κ.Μανώλης Ξενάκης - Βαλέττας. Συμβουλές «Στο τέλος, ωστόσο, έγινε και το εγκληματικό λάθος, από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή: δεν μερίμνησε να κρατήσουν υλικό από τα σκηνικά και τα κοστούμια, ώστε να δημιουργηθεί ένα μουσείο με τα εκθέματα της ταινίας. Δεν έμεινε δηλαδή κάτι που να θυμίζει και σήμερα πως εδώ στήθηκε μια σπουδαία ταινία», υποστηρίζει, ενώ σπεύδει να δώσει και τις συμβουλές του προς τους Σαμιώτες. «Έχουν καλύτερες υποδομές, περισσότερα ξενοδοχεία από μας. Ας φροντίσουν λοιπόν να αξιοποιήσουν αυτά τα πλεονεκτήματά τους. Θα πρέπει όλοι τους να εξυπηρετήσουν άψογα τους συντελεστές της ταινίας, να αναπτύξουν σχέση αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ τους. Και, βεβαίως, να μην εκμεταλλευτούν οικονομικά τους τουρίστες που θα έρθουν μετά την προβολή του έργου, για να μην τους γυρίσει όλο αυτό μπούμερανγκ».

Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΟ 2Ο ΛΥΚΕΙΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ

Σοφία Αράβου- Παπαδάτου
Δρ Κοινωνικής Ψυχολογίας-Οδοντίατρος
Το πρώτο που αισθάνομαι ότι πρέπει να κάνω, είναι να ζητήσω συγνώμη που δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω όλες τις εκδηλώσεις που έγιναν στο 2ο Λύκειο του Αργοστολίου, με την ευθύνη, την αγάπη και την επίβλεψη του γνωστού μας καθηγητή Πέτρου Πετράτου. Εντούτοις η έκθεση βιβλίου και η παρουσίαση από μαθήτριες, του βιβλίου «Το έπος του λυκόφωτος» που παρακολούθησα, ήταν αρκετά για να μου προκαλέσουν ενθουσιασμό.
Η έκθεση περιείχε μία μεγάλη γκάμα από βιβλία που μπορούσες να περιεργαστείς, να ξεφυλλίσεις και να αγοράσεις. Μέσα στο χώρο της έκθεσης είχε στηθεί το τραπέζι του πάνελ των ομιλητών και εδώ με περίμενε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Ένα βήμα δημόσιου διάλογου, για τους μαθητές του σχολείου. Τρεις μαθήτριες στο πάνελ των ομιλητών, με τις δέουσες μικροφωνικές εγκαταστάσεις και δύο μαθήτριες όρθιες, επίσης μπροστά σε μικρόφωνο, για τις εισαγωγικές παρουσιάσεις και την επικοινωνία των ομιλητριών με το κοινό που παρακολουθούσε. Ο μεγάλος αριθμός των ακροατών ήταν μία επιπλέον ευχάριστη έκπληξη. Η παρουσίαση του βιβλίου περιλάμβανε την περιληπτική αφήγηση της υπόθεσης του έργου, καθώς και την υπέρ και κατά επιχειρηματολογία, αντίστοιχα από τις τρεις μαθήτριες - ομιλήτριες του πάνελ. Η υπόθεση μιλά για τον έρωτα ενός βρυκόλακα για μια κοπέλα, όπου το βαμπίρ δεν έχει καμία σχέση με τις αιμοσταγείς εικόνες που έχουμε συνηθίσει. Τα επιχειρήματα υπέρ του βιβλίου αφορούν τη διέγερση της φαντασίας, το χαλαρωτικό και εύληπτο περιεχόμενο. Τα εναντίον του βιβλίου επιχειρήματα αφορούν την κερδοσκοπική διάσταση τής διαφήμισης που έγινε στο βιβλίο και στην κινηματογραφική υπερπαραγωγή, με στόχο πάντα το κέρδος. Ο διάλογος με το κοινό ήταν έντονος και δημιουργικός.
Σαν κοινωνική ψυχολόγος των μοντέλων επιρροής, πρέπει να συγχαρώ για τη συνθετική και ολόπλευρη παρουσίαση, στην ανάλυση περιεχομένου που έκαναν οι μαθήτριες. Στο έργο γνώμης που συνθέσανε, με την επιρροή που μπορεί να ασκήσει αυτό, καθώς και στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, τόσο της δικής μας σαν ακροατήριο, όσο και της δικής τους σαν ομιλητές. Από την άλλη μεριά, σαν οδοντίατρος της Κοινωνικής Οδοντιατρικής με διατριβή στην μελέτη του φόβου, πρέπει επίσης να συγχαρώ τόσο τον Πέτρο Πετράτο, όσο και τις μαθήτριες για τη συμβολή τής εκδήλωσης παραδειγματικά, στην αντιμετώπιση της κοινωνικής φοβίας (πιθανότατα χωρίς να το ξέρουν), που βασανίζει μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, και εξηγούμαι αμέσως. Η Κοινωνική Φοβία, εκτός των άλλων, αφορά το φόβο για τις δημόσιες παρουσιάσεις, που όμως μπορεί να ξεπεραστεί με άσκηση στο λόγο. Μία συνθήκη που παρέχεται από πολλά ιδιωτικά σχολεία, αλλά σπάνια στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης και πάντα με την πρωτοβουλία εμπνευσμένων καθηγητών, που καλλιεργούν την αγάπη για το βιβλίο.
Εύχομαι στις μαθήτριες, αλλά και στους μαθητές, μέσα από τη λογοτεχνία και την διαδρομή που μπορούν να δείξουν τα βιβλία, να αποκτήσουν την αυτογνωσία και τις αξίες που τόσο χρειάζεται η εποχή μας. Να κατακτήσουν εντέλει, δυνητικά, την αρχαιοελληνική έννοια του πολιτικού όντος. Ειδικά για τις μαθήτριες, εύχομαι μέσα από την πορεία της ζωής τους, μεταξύ άλλων, να εκπληρώσουν την έννοια της γαλλικής parité, δηλαδή της ισότιμης αντιπροσώπευσης ανδρών και γυναικών στα κοινά. Για μία ακόμη φορά, Συγχαρητήρια!

ΑΝΑΛΓΗΤΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

Αρνείται πεισματικά να δώσει τον ξενώνα Μονής για να στεγαστούν 70 γέροντες μέχρι να φτιαχτεί το νέο σύγχρονο γηροκομείο
Σελίδες: 1
Ξεπέρασε τα εσκαμμένα ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας κ. Σπυρίδων. Δεν φθάνει που 20 χρόνια θητείας του στον μητροπολιτικό θρόνο του νησιού δεν έχει προσφέρει το παραμικρό κοινωνικό φιλανθρωπικό έργο, ούτε ένα ίδρυμα δεν έφτιαξε.
Παρά τα εκατοντάδες εκατομμύρια έσοδα και δωρεές που έχει η τοπική Εκκλησία από τη θαυματουργή Μονή του Πολιούχου της Κεφαλονιάς Άγιου Γεράσιμου, έφθασε πλέον στο απροχώρητο.Αρνείται να απλώσει χέρι βοηθείας στους 70 γέροντες τροφίμους του Δημόσιου Γηροκομείου Αργοστολίου. Να τους φιλοξενήσει για κάποιο χρονικό διάστημα στον ξενώνα της Μονής Αγίου Ανδρέα, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Μέχρι να κατασκευαστεί στον ίδιο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα το Γηροκομείο το νέο σύγχρονο κτίριο με όλες τις ανέσεις, με χρήματα των κεφαλονιτών ευεργετών Γεωργίου και Μάρης Βεργωτή. Μήνες τώρα οι εκκλήσεις όλης της τοπικής κοινωνίας, διά στόματος του δημάρχου Γ. Τσιλιμιδού, προς τον δεσπότη να δεχθεί τους 70 γέροντες, αλλά αυτός ανένδοτος. Απορρίπτει κάθε συζήτηση. Η αναλγησία του, η έλλειψη ανθρωπιάς, δεν έχει προηγούμενο. Πού είναι ο λόγος του Χριστού; Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο; Ποια τελικά είναι η αποστολή του; Πού είναι η ευαισθησία του για τους ανήμπορους, τους εγκαταλελειμμένους, τους φτωχούς;Προκαλεί και στην Κεφαλονιά απειλείται έκρηξη. Ο δήμαρχος Αργοστολίου αναγκάστηκε αυτές τις μέρες να επισημάνει τις ευθύνες του Μητροπολίτη, με επιστολή του που έστειλε, στην οποία τονίζει:«Το Γηροκομείο Αργοστολίου φιλοξενεί αυτή την περίοδο 72 τροφίμους, αλλά παρέχει και γεύματα σε άλλους 30 φτωχούς συνδημότες μας. Και αναρωτιέται κάθε καλοπροαίρετος συμπολίτης μας και σωστός πιστός χριστιανός, γιατί απουσιάζει από αυτό το κοινωνικό έργο η τοπική Εκκλησία. Δεν γνωρίζει ότι υπάρχουν ενάριθμοι ανήμποροι γέροι, που έχουν ανάγκη στέγης; Δεν έχει ακούσει ότι υπάρχουν φτωχοί, που δεν έχουν ούτε ένα πιάτο φαγητό; Γιατί σ' αυτήν την περίπτωση δεν μιμείται το έργο άλλων Μητροπόλεων, οι οποίες έχουν αναλάβει σε καθημερινή βάση να προμηθεύουν φαγητό όσους έχουν ανάγκη;Είναι γνωστό ότι αυτήν την περίοδο αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα ένα όνειρο αρκετών διοικήσεων του Δημοτικού Γηροκομείου Αργοστολίου: η κατασκευή νέου, σύγχρονου κτιρίου για τη (μετα)στέγαση του Γηροκομείου - χάρη στο κληροδότημα Γεωργίου και Μάρης Βεργωτή. Η άμεση, όμως, έναρξη των κατασκευαστικών εργασιών σκοντάφτει στην αδυναμία εκκένωσης του υπό κατεδάφιση κτιρίου και μετεγκατάστασης των τροφίμων του σε άλλο κτίριο. Είχαμε και στο αμέσως προηγούμενο παρελθόν απευθυνθεί σε Εσάς με το αίτημα να μας διατεθεί, για όσο χρονικό διάστημα διαρκέσουν οι εργασίες της ανέγερσης, ο ξενώνας της Ι. Μονής του Αγίου Ανδρέα, χωρίς όμως να υπάρξει ικανοποίηση αυτού του αιτήματος.Ωστόσο, πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό ότι είναι αναγκαία η μετεγκατάσταση των τροφίμων του Γηροκομείου, προκειμένου να αρχίσουν οι εργασίες της ανέγερσης του νέου κτιρίου. Και τούτο διότι δεν είναι ούτε σωστό ούτε δυνατό να συνεχίσουν να μένουν στο υπό κατεδάφιση κτίριο οι τρόφιμοι - οι έντονοι θόρυβοι των μηχανημάτων, η συνεχής σκόνη κ.ά. θα κάνουν τη ζωή τους αφόρητη, ενώ πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο κατάρρευσης τμημάτων του κτιρίου κατά τη διαδικασία της κατεδάφισης».Του πληρώνουν και νοίκι!Σε μια προσπάθεια να κάμψει την επίμονη άρνηση του Μητροπολίτη έφτασε να του προτείνει ο δήμαρχος ότι «θα καταβληθεί μηνιαίο μίσθωμα και άλλα...», όπως σημείωσε στην επιστολή!Απίστευτο θα πείτε... Κι όμως ο κ. Σπυρίδων έχει στυλώσει τα πόδια του. Και αφού δεν καταλαβαίνει ότι με αυτήν την ανάλγητη συμπεριφορά του εκθέτει, πλήττει την Εκκλησία, θα πρέπει πλέον να παρέμβει δυναμικά ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, αλλά και όλη η Ιεραρχία.Αρκετά... Κι αν επιμείνει να λέει όχι στην ανθρωπιά, στην αγκαλιά για τους 70 γέροντες, υπάρχει και η οδός της εξόδου... Ογδόντα και πάνω χρονών είναι... Ώρα, μετά την περιπέτεια με τον μακαρίτη Προκόπιο και τον σημερινό, που κάθε άλλο παρά ανόρθωσε την Εκκλησία της Κεφαλονιάς, η Κεφαλονιά να αποκτήσει έναν φωτισμένο και φιλάνθρωπο Ιεράρχη. Που θα είναι δίπλα στον ανήμπορο πιστό...

Από την εφημερίδα: << Το Παρόν >>.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ 100ΧΡΟΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

Μας ταξιδεύει ώς το Τζιμπουτί και της Ίντιας τα φανάρια
Της Χάρης Ποντίδα

Από << Τα Νέα>>.

Εκατό χρόνια κλείνουν από τη γέννηση του ποιητή της θάλασσας και των μεγάλων ταξιδιών. Αφιερώματα, συναυλίες, εκθέσεις, ομιλίες θα τον φέρουν ξανά ανάμεσά μας Λίγους μήνες μετά την κηδεία του Νίκου Καββαδία, το 1975, ο Κόλιας για τους φίλους του ζούσε ξανά και γνώριζε επιτυχία μέσα από το πρώτο του μελοποιημένο ποίημα «Ιδανικός και ανάξιος εραστής» (βασισμένο στο ποίημα «Μal du Depart») με τη φωνή του Κώστα Καράλη στην «Τρίτη ανθολογία» του Γιάννη Σπανού. Η συνέχεια θα ερχόταν λίγο αργότερα και θα είχε διάρκεια και δόξα: Τo 1977 η Μαρίζα Κωχ μελοποιεί οκτώ ποιήματα του Καββαδία (τα πιο γνωστά είναι το «Φάτα Μοργκάνα» και το «Πούσι») και ένα χρόνο μετά εμφανίζεται ένας κύκλος τραγουδιών που έμελλε να γίνει από τους δημοφιλέστερους της ελληνικής δισκογραφίας . «Ο Σταυρός του Νότου» από τον ανατέλλοντα τότε Θάνο Μικρούτσικο (Λύρα), με τις φωνές των Γιάννη Κούτρα, Αιμιλίας Σαρρή, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, είναι ο δίσκος που θα μεταφέρει τα θαλασσινά ταξίδια του Καββαδία στις επόμενες γενιές. Και μαζί με τις δυο επόμενες εκδοχές («Γραμμές των οριζόντων» και «Σταυρός του Νότου live» θα πουλήσει περισσότερα από 1 εκατομμύριο αντίτυπα. Η διαχρονικότητα του έργου του Καββαδία, κατά τον Θάνο Μικρούτσικο, «και κυρίως η αγάπη που δείχνουν σήμερα 17χρονα και 18χρονα», οφείλεται στην εσωτερική διάσταση της ποίησής, που ουσιαστικά μιλάει για την περιπέτεια του ονείρου. «Λέει στον νέο άνθρωπο πως αξίζει να ζούμε για να ξεπεράσουμε τις καταγεγραμμένες μας δυνατότητες. Για να σπάσουμε το τσόφλι. Για να σπρώξουμε τα όριά μας». Δεν είναι δύ σκολο να διαπιστώσει κανείς πόσο σημερινός ποιητής είναι (και να δικαιώσει τον Θάνο Μικρούτσικο). Με ένα κλικ στο Ίντερνετ παρουσιάζονται δεκάδες σάιτ, αφηγήσεις, τηλεοπτικές εκπομπές, τραγούδια, δημοσιεύματα. Σε σχέση με τη μετρημένη (ποσοτικά) συγγραφική του πορεία, η εκδοτική του ζωντάνια είναι εντυπωσιακή. Από το 1987 που ο εκδοτικός οίκος Άγρα συνέδεσε το όνομά του με το έργο του (πριν ήταν ο Κέδρος), ο Καββαδίας είναι σταθερή αξία στο δυναμικό του. Κάθε τρεις και λίγο ανατυπώνει όλους τους τίτλους (3.000 αντίτυπα κάθε φορά) και τις χρονιές που υπάρχει μουσική δραστηριότητα, κυρίως από τα λάιβ του Θάνου Μικρούτσικου, τότε εξαντλούνται όλα τα αντίτυπα μέσα σε ένα εξάμηνο. Αν σκεφτεί κανείς ότι η ποίηση είναι το ασθενέστερο (εμπορικά) κομμάτι του εκδοτικού χώρου, τα νούμερα αυτά είναι από μόνα τους μικρό θαύμα. Δεν ήταν πάντα έτσι. Αν και έγινε αμέσως αποδεκτός, σαν ανατέλλουσα δύναμη στην ποίηση από την πρώτη του ποιητική συλλογή («Μαραμπού»), η ιδιόμορφη στάση του απέναντι στους κύκλους της διανόησης (δεν συμμετείχε σε παρέες κ.λπ.), ο τρόπος ζωής του- από τα 20 στα καράβια- αλλά και η ίδια του η ποίηση δεν συμπορεύονταν με τις διαμορφωμένες τάσεις. «Ο Καββαδίας για πολλούς διετέλεσε μονάχα "ιδανικός και (μάλιστα) ανάξιος εραστής/των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων" που δεν έχει μεγάλη σχέση με το "βαθύ γαλάζιο που αγαπήσαμε στον Ελύτη», λέει ο Δημήτρης Καλοκύρης στο βιβλίο του «Χρυσόσκονη στα γένια του Μαγγελάνου» (Εκδ. Ερμής, 1995). Για τους ποιητές της γενιάς του ο Καβαδίας υπήρξε «ο ποιητής της θάλασσας και της αμαρτίας», όπως έλεγε ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος. Και ελάχιστοι ξεχώρισαν ότι το «θαλασσινό φολκλόρ» διατηρείται μόνο στα εξωτερικά του στοιχεία. Για να καταλαβαίνουμε... Αϊ-Γιώργηδες: αγγλικά νομίσματα που έχουν την εικόνα του Αγ. Γεωργίου Αθάλη: καπνιά Αλάντσια: η λάντζα (βάρκα) Αμπαριτζής: επιστάτης του αμπαριού Αποσπόρι: στερνοπαίδι. Βατσιμάνης: αυτός που κάνει βάρδια και επιτηρεί Γεμιτζής: o παλιός ναύτης, ο θαλασσόλυκος Γιατάκι: κατάλυμα Γλίνα: λίπος, βρωμιά, γλοιώδης άνθρωπος Γραδάρω: μετρώ (από το ιταλικό graduare) Γύφτος: ναύτης της μηχανής Καβατζάρω: παρακάμπτω ακρωτήρι Κατραμόκωλος: ο ναύτης της κουβέρτας Κιαλάρω: κοιτώ με το κιάλι Κουίνα: έκφραση για τους ομοφυλόφιλους των λιμανιών (από το queen) Μαλαφράντζα: η σύφιλη Μαρκόνης: ασυρματιστής Μοράβια: χρώμα μεγάλης αντοχής που βάφουν τα ύφαλα του πλοίου Μπούκα: το στόμιο των ιχθυοτροφείων Ξενερίζω: χάνω τα νερά μου Ξεστελλιάζω: διαλύω Παραπέτο: το στηθαίο της γέφυρας Προυσαλίδικο: το χασίς της Προύσας Ρισάλτο: έφοδος από πειρατές Τραβέρσο: αναγκαστική πορεία σε περίπτωση θαλασσοταραχής (από το «Γλωσσάρι στο έργο του Ν. Καββαδία » του Γιώργου Τράπαλη, Εκδ. Άγρα) Για τη θάλασσα και τις γυναίκες Ο Νίκος Καββαδίας σε κουβέντα με τον συγγραφέα των βιβλίων «Νίκος Καββαδίας, ΓυναίκαΘάλασσα- Ζωή» και «Ο δαίμονας χόρευε μέσα του» (Εκδ. Καστανιώτης) Μήτσο Κασόλα: - Τι προβλήματα λύνεις με τη θάλασσα; - Λύνω τη ζωή μου, τη μοίρα μου, την υγειά μου, τη δουλειά μου, τους φόβους μου, τις δειλίες μου, τίποτα άλλο. Φοβάμαι τη στεριά, τον έρωτα, αυτόν τον φοβόμουνα πάντα, ή μάλλον τον κορόιδευα, δεν τον πίστευα. - Μα και η θάλασσα έχει κινδύνους. - Δεν τη φοβάμαι αυτήν. - Τους καρχαρίες; - Έχω φιλίες, συμπάθειες μ΄ αυτούς... - Για τον έρωτα; - Δεν τον πίστευα, δεν τον ήθελα. Δεν μπορούσα μακριά απ΄ τη θάλασσα. Ίσως τον φοβόμουνα, γιατί όχι. Αν με κρατούσε μια γυναίκα στη στεριά, θα ΄χανα τη θάλασσα. - Να επιμείνω; Γιατί τον φοβόσουνα; - Δεν ξέρω, τον φοβόμουνα σαν δύσκολο. Ακόμα το ψάχνω να βρω το γιατί. «Τι κρίμα να καταρρεύσει ένας συνθέτης!» Mε καχυποψία και μάλλον μετρημένες (εμπορικές) επιδιώξεις αντιμετωπίστηκε και ο Θάνος Μικρούτσικος όταν δήλωσε ότι έχει μελοποιήσει Καββαδία στον ιδιοκτήτη της Λύρα, Αλέκο Πατσιφά: «"Άντε, σου κάνω δώρο 2.000 αντίτυπα", μου είπε, την εποχή που οι δίσκοι έκαναν 30 και 40 χιλιάδες αντίτυπα. Ένας άλλος που αγαπούσε πολύ τη μουσική μου κι έγραφε σε ένα σοβαρό περιοδικό της εποχής, είχε γράψει "τον αγαπάμε πολύ τον Θάνο Μικρούτσικο, είναι ο καλύτερος της νέας γενιάς, αλλά γιατί δεν έβγαλε μαζί με τον δίσκο και ένα λεξικό άγνωστων λέξεων; Τι κρίμα να καταρρεύσει ένας συνθέτης!"». Η εξήγηση που δίνει ο Θάνος Μικρούτσικος στην αντιμετώπιση της δουλειάς του είναι απλή: «Όλο αυτό απηχούσε ένα κλίμα που αφορούσε τον ποιητή. Όλη η φιλολογική κριτική είχε παρανοήσει τον καββαδιακό λόγο. Από τότε που εκδόθηκε μέχρι το τέλος του, οι κριτικές κινούνταν μέσα σε ένα όριο, από το ότι είναι στιχοπλόκος ημερολογίου μέχρι- το θετικό όριο- ότι είναι ελάσσων ποιητής της ζωής των ναυτικών. Σε σχέση δηλαδή με τον Ρίτσο, τον Καβάφη, τον Σεφέρη ή ακόμα και με τον Αναγνωστάκη, τον Σαχτούρη κ.λπ. εθεωρείτο ελάσσονος σημασίας. Αλλά δεν πρόκειται για νατουραλιστή ποιητή. Διαβάστε οποιοδήποτε ποίημά του, ακόμα και το πιο απλό, και θα δείτε ότι πρόκειται για έναν εξπρεσιονιστή- κάτι που τολμώ να πω ότι κατάφερα να εκφράσω με τη μουσική μου». Στη διαρκή ενασχόλησή του όλα αυτά τα χρόνια με την ποίηση του Καββαδία ο Θάνος Μικρούτσικος είδε ότι κάθε φορά προκύπτει (και μουσικά) κάτι νέο, κάτι που φρεσκάρει ακόμα και τις υπάρχουσες εκδοχές και του δίνει έμπνευση: «Είναι η μοναδική μουσική που έχω κάνει και είναι έργο εν εξελίξει. Δεν είναι μουσική που απλά ενορχηστρώνεται αλλιώς. Ο αρχικός πυρήνας είναι εκεί με 11 τραγούδια ("Σταυρός του Νότου") και μετά αν θα δείτε την εξέλιξη, είτε στις "Γραμμές των οριζόντων" είτε στο λάιβ του Μεγάρου, θα δείτε ότι σε ορισμένα κομμάτια αλλάζει το μελωδικό υλικό, σε άλλα το αρμονικό, στα περισσότερα το ρυθμικό και σε αρκετά έχουν περάσει αυτοσχεδιασμοί. Όλα αυτά δεν έγιναν βιάζοντας το αρχικό υλικό. Έβγαιναν σαν φυσιολογική εξέλιξη. Αυτό δεν μου έχει τύχει ξανά». Για την ιστορία: Το 1986 είχε εμφανιστεί ένας ακόμα Καββαδίας (S/S "Ιόνιον" 1934) με υπογραφή από τους Ξέμπαρκους- Ηλίας Αριώτης και Νότης Χασάπης- και σε ένα τραγούδι στη Δήμητρα Γαλάνη. Το 1987 ο Πάνος και ο Χάρης Κατσιμίχας στον δίσκο τους «Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις» (ΕΜΙ) μελοποιούν το «Η μαϊμού του ινδικού λιμανιού». Το 1989 ακούμε τον Δημήτρη Ζερβουδάκη να τραγουδάει «Μακριά, πολύ μακριά, να ταξιδεύουμε...» στον δίσκο του «Ακροβάτης» (Μinos). Και όσο ψάχνει κανείς βρίσκει... Στα λάιβ ακόμα περισσότερο: Από τον Γιάννη Κούτρα που αυτή την εποχή συμπράττει με τα Υπόγεια Ρεύματα και τον Θάνο Μικρούτσικο στο «Κύτταρο», μέχρι τα μέλη της Νυχτερινής Κυβέρνησης-με κεντρικό τραγουδιστή τον Κωνσταντίνο Μάτσικα- που έπαιξαν, σε πιο ροκ εκδοχή, Καββαδία σε μικρές μουσικές σκηνές. Ή το γκρουπ Έμμελον, που αφιερώνει μέρος της συναυλίας του, τη Δευτέρα στο «Ρυθμός Stage», στον ποιητή του «Σταυρού του Νότου». Αφιερωμένη στον Νίκο Καββαδία είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Από αύριο, οι στίχοι του θα ταξιδεύουν στην πόλη, στο Μετρό, σε λεωφορεία κ.λπ. Ο διαδικτυακός ιστότοπος http://www. ekebi. gr θα φιλοξενεί χρονολόγιο, εργογραφία, βιβλιογραφία και επιλογή κριτικών για το έργο του. Επίσης το ΕΚΕΒΙ θα οργανώσει, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Άγρα, ημερίδα και ομιλίες στο πλαίσιο του προγράμματος «Συγγραφείς και εικονογράφοι στα σχολεία». Πάνω στο φτερό του καρχαρία «Ο Καββαδίας μας προτρέπει να κατακτήσουμε το αδύνατο» λέει ο Θάνος Μικρούτσικος. «Αυτό σημαίνει ο στίχος του "χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία": Δεν είναι ότι ξύπνησε μια μέρα στον Ατλαντικό και σκέφτηκε τη σκηνή. Είναι ή άποψη του, ότι το ζώο αυτό που είναι το πιο άγριο και αντέχει από την εποχή των δεινοσαύρων, το ζώο αυτό είναι που αξίζει να δαμάσεις και δαμάζοντάς το να χορέψεις πάνω στο φτερό του. Μ΄ αυτό λυσσάει κάθε φορά η νέα γενιά και το ΄χω δει με τα μάτια μου χιλιάδες φορές. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι έχω ακούσει από παιδιά 16, 17 και 18 ετών. Τριάντα χρόνια τα ακούω να μου μιλάνε, γιατί έχουν την ανάγκη να συνομιλήσουν μετά τις συναυλίες μου». Χρονολόγιο Γεννιέται στις 11 Ιανουαρίου στο Νικόλσκι Ουσουρίσκι της Μαντζουρίας. Ο πατέρας του Δημήτρης (Μίκα) έχει ρωσική υπηκοότητα και διατηρεί γραφείο εισαγωγών/εξαγωγών. 1914: Η οικογένεια έρχεται στην Κεφαλονιά και στον Πειραιά από το 1921. 1928: Πρώτη δημοσίευση ποιήματός του στην εφημερίδα «Σημαία»: «Ο Θάνατος της Παιδούλας». Γράφεται στην Ιατρική, αλλά τα παρατάει για να εργαστεί σε ναυτιλιακό γραφείο. 1929: Πεθαίνει ο πατέρας του και μπαρκάρει στο φορτηγό «Άγιος Νικόλαος». 1933: Πρώτη ποιητική συλλογή «Μαραμπού». Το κυκλοφορεί με δικά του έξοδα σε 245 αντίτυπα. 1939: Αποφασισμένος να μείνει στη θάλασσα παίρνει δίπλωμα ραδιοτηλεγραφητή Β΄. 1940: Υπηρετεί στο αλβανικό μέτωπο και παίρνει μέρος στην Αντίσταση. 1945: Μπαρκάρει ξανά. Παίρνει δίπλωμα ασυρματιστή Α΄. 1947: Κυκλοφορεί η δεύτερη ποιητική συλλογή του «Πούσι». 1954: Κυκλοφορεί το πεζογράφημα «Βάρδια». 1957: Αυτοκτονεί ο μικρός του αδελφός Αργύρης (ήταν καπετάνιος). 1961: Επανεκδίδονται το «Μαραμπού» και το «Πούσι» σε έναν τόμο (από τον «Γαλαξία» της Ελένης Βλάχου). 1968: Γράφει τη νουβέλα «Λι» (που κυκλοφόρησε πολύ μετά) και το 1969 το «Πεζογράφημα του Πολέμου» (ιστορία από το αλβανικό μέτωπο). 1972: Γράφει το ποίημα «Guevara». 1973: «Μαραμπού» και «Πούσι» επανακυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Κέδρος. 1975: Πεθαίνει στις 10 Φεβρουαρίου από εγκεφαλικό. Δεν πρόλαβε να δει τυπωμένο το «Τραβέρσο» (Εκδ. Κέδρος), ούτε ποιήματά του μελοποιημένα.

«Καμπανάκι» για Aegean, Ολυμπιακή

«EΘΝΟΣ» 19/3

Το ενδεχόμενο συντονισμένων δραστηριοτήτων των δύο μεγαλύτερων ελληνικών αεροπορικών εταιρειών, της Olympic Air και της Aegean Airlines, πριν καν εγκριθεί η σχεδιαζόμενη συγχώνευσή τους, καταγγέλλει ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νίκος Σηφουνάκης.
Ο ίδιος μάλιστα παρέπεμψε χθες το θέμα στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, αποστέλλοντας σχετική επιστολή στον πρόεδρό της, Δημήτρη Κυριτσάκη. Ο κ. Σηφουνάκης επισημαίνει ότι τόσο ο Τύπος όσο και οι ίδιες οι εταιρείες με επιμέρους ανακοινώσεις τους "γνωστοποιούν ότι προβαίνουν άμεσα σε διακοπές γραμμών του εσωτερικού, παρά τη δέσμευσή τους να εκτελέσουν αυτά τα δρομολόγια".
ΥποχρέωσηΟ υφυπουργός επικαλείται την υποχρέωση των δύο εταιρειών να λειτουργούν ανεξάρτητα, δεδομένου ότι ακόμα δεν έχει προχωρήσει η συγχώνευση: "Παρακαλούμε, όπως ασκήσετε τα δέοντα εντός των ορίων της αρμοδιότητάς σας ώστε, έως ότου και εάν εγκριθεί η σχεδιαζόμενη συγχώνευση, οι δύο εταιρείες να λειτουργούν ανεξάρτητα, χωρίς συντονισμό των δραστηριοτήτων τους και σε πλήρη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τους κανόνες ανταγωνισμού και, κυρίως, από τα άρθρα 101 και 102 της Συνθήκης της Λισαβόνας και των άρθρων 1 και 2 του Νόμου 703/77", καταλήγει η επιστολή.
Αιτία για την αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου αποτελεί η απόφαση διακοπής πτήσεων της Aegean προς την Κεφαλονιά και τη Λήμνο από τις 7 Απριλίου, αλλά και οι πληροφορίες που φτάνουν στο υπουργείο για αντίστοιχες κινήσεις και στην Olympic Air. Σχολιάζοντας την επιστολή του κ. Σηφουνάκη, ο πρόεδρος της Aegean, Θ. Βασιλάκης, τόνισε ότι η συνέχιση της λειτουργίας των συγκεκριμένων γραμμών ήταν ασύμφορη, ενώ άλλα στελέχη προσέθεταν ότι η εταιρεία διευρύνει διαρκώς το πτητικό της πρόγραμμα με νέους προορισμούς. Τη δυσαρέσκεια του υπουργείου προκαλεί επίσης ανακοίνωση της Aegean για πτήσεις σε δύο άγονα δρομολόγια, το Αθήνα - Σητεία και το Θεσσαλονίκη - Κέρκυρα πριν από τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού από την ΥΠΑ.
ΜΑΡΙΑ ΛΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ