Στην πυρά τα βιβλία του Οδυσσέα Ελύτη. Στο απόσπασμα της ιστορίας, ο Άρης Βελουχιώτης

ithacanet.gr

Ο αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα, παριστάμενος στο υπουργικό συμβούλιο των μεγάλων εκκαθαρίσεων άκουσε με προσοχή το σοσιαλιστή σύντροφο του:
Ο κ. Παπαϊωάννου αναφέρθηκε  στο Διαδίκτυο και συγκεκριμένα στα blogs που, όπως διαβεβαίωσε, «θα παύσουν να φιλοξενούν κουκουλοφόρους». Εξήγγειλε πως θα συγκροτήσει άμεσα νομοπαρασκευαστική επιτροπή, υπό τον αντιπρόεδρο του ΣτΕ Α. Ράντο, για την ταυτοποίηση των διαχειριστών των blogs, την ταυτοποίηση των χρηστών υπηρεσιών Διαδικτύου και τη διεύρυνση του καταλόγου των εγκλημάτων για τα οποία επιτρέπεται η άρση των απορρήτου των επικοινωνιών. Πληροφόρησε δε ότι η επιτροπή θα παραδώσει τις προτάσεις της μέχρι το τέλος του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.
Είναι όλα ξεκάθαρα:
- Αποκήρυξη της εθνικής αντίστασης και όσων χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμο.
- Αποκήρυξη του αντιδικτατορικού αγώνα και της ανωνυμίας των αγωνιστών του.
- Αποκήρυξη των Μακεδονομάχων και της ψευδωνυμίας αυτών.
- Αποκήρυξη των ποιητών, που έγραφαν και δοξάστηκαν, , με ψευδώνυμα, τιμώντας την ποίηση και την πατρίδα που τους γέννησε.
- Αποκήρυξη της αρθρογραφίας, δίχως όνομα, στη διαχρονική ιστορία του γραπτού λόγου.
- Αποκήρυξη των "συνεργατών χωρίς όνομα" ή με ψευδώνυμο, που λάμπρυναν με το λόγο τους τον ερτζιανό και γραπτό λόγο.
Η πανικόβλητη μη κυβερνητική οργάνωση, που εκτελεί κυβερνητικές εντολές της "παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης" (των τοκογλύφων), οργανώνεται ενάντια στον εχθρό λαό και τη φωνή του.
Βρε Παπουτσή και Παπαϊωάννου, με την παρέα σας, εσείς έχετε δώσει στον εαυτό σας τα ψευδώνυμα "κυβέρνηση" και "βουλή των ελλήνων" και κανείς δε σας έχει πάρει, ακόμα, με τις πέτρες, για αυτό το έγκλημα.
Με λένε Άρη Βελουχιώτη, Μίκη Ζέζα, Οδυσσέα Ελύτη και νιώθω κατάθλιψη που δεν τους μοιάζω.
Θα διωχθώ;
Να απαγορευτούν τα βιβλία που οι συγγραφείς  τους, χρησιμοποίησαν ψευδώνυμο. Είναι κακές επιρροές για τη νεολαία και δικαιολογία δική μας, για να παλεύουμε για την ψευδωνυμία ή την ανωνυμία μας.
Υπογραφή:
Λαός με ονοματεπώνυμο και δίχως τη σκούφια της "παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης..." . (Εκείνο το "...των τοκογλύφων", γιατί δε το συμπληρώνετε στον τίτλο της δικής σας πραγματικότητας; Ανακριβής τίτλος= ψευδώνυμο)

Y.Γ. : Για εκείνο το "Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα", δε λέω τίποτα. Αυτό δεν είναι ψευδώνυμο. Είναι ανέκδοτο.
Είστε η "Μαρία Αντουανέτα", στα τελευταία της. Πώς σας φαίνεται, για ψευδώνυμο;
  Σιγά, μη δε ξέρουν ποιος ή ποιοί διαχειρίζονται το ithacanet.gr και τόσα άλλα διασημότερα, απειλητικότερα και σοβαρότερα blogs και ιστοσελίδες, από τη δική μας διαδικτυακή αθλιότητα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΡΟΥ!

POROSNEWS

ΠΑΛΑΙΟΣ ΛΙΜΕΝΑΣ ΠΟΡΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2011

Την Τρίτη 2 Αυγούστου ζήσαμε στο λιμάνι του Πόρου για ακόμη μια φορά τριτοκοσμικές εικόνες με δεκάδες πλεονάζοντα τουριστικά σκάφη να προσπαθούν να δέσουν μέχρι τα αγρία μεσάνυχτα, άλλα να αποχωρούν, μικροατυχήματα και συγκρούσεις σκαφών λόγω έλλειψης χώρου, ανθρώπους να τσακώνονται για μια ελεύθερη δέστρα και το μοναδικό λάστιχο νερού.

Tο μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού και το μόνο με έτοιμη λιμενική υποδομή για τουριστικό αγκυροβόλιο, είναι εγκαταλελειμμένο στην τύχη του. Όλα τα υπόλοιπα λιμάνια της Κεφαλονιάς έχουν έστω μια στοιχειώδη υποδομή για την υποδοχή τουριστικών σκαφών. Ο Πόρος που σύμφωνα με όλες τις εταιρείες ενοικίασης και διαχείρισης σκαφών που δραστηριοποιούνται στον χώρο, είναι το ιδανικότερο γεωγραφικά και χωροταξικά λιμάνι σε όλο το κεντρικό Ιόνιο για να φιλοξενεί τουριστικά σκάφη, είναι εντελώς αποκλεισμένος από αυτή την αγορά.

Το λιμενικό ταμείο Κεφαλονιάς με τεράστια έσοδα από τον Πόρο και ένα πολύ μεγάλο ταμειακό διαθέσιμο επί προεδρίας κ. Αρτελάρη ειδικά δεσμευμένο ύστερα από συμφωνία με τον τ. Δήμο Ελειού-Πρόννων μόνο για λιμενικά έργα στον Πόρο αφού θα κατασκευαζόταν ο νέος λιμένας, μας έχει ξεχάσει εντελώς. Που «φυλάσσονται» αυτά τα χρήματα, 850.000 ευρώ περίπου; Σε ποιο κωδικό βρίσκονται και γιατί δεν διατίθενται επιτέλους για το σκοπό που είχαν δεσμευθεί; Τι έχει αλλάξει από τότε, με ποιού/ποιών απόφαση και ποια ενημέρωση είχε η περιοχή μας για οτιδήποτε;

Άραγε γιατί δεν υπάρχει έστω ένας εκπρόσωπος από την περιοχή μας στο ΔΣ του ταμείου και πως αποφασίζονται πράγματα από το λιμενικό ταμείο χωρίς να κατατίθεται η άποψη της περιοχής μας, του βασικότερου εμπορικού λιμανιού της Κεφαλονιάς και αιμοδότη του λιμενικού ταμείου επί τόσα χρόνια; Τι σκοπιμότητες εξυπηρετούν όλα αυτά τα ακατανόητα πράγματα; Μπορεί να θεωρηθεί συμπτωματική η αντιμετώπιση της περιοχής μας σε σχέση με αυτό το γεγονός;

Αλλού βλέπουμε τη μέγιστη φροντίδα και ενδιαφέρον για διακοσμητικά (!!!) συντριβάνια και έξοδα για εγκαταστάσεις ώστε να έχει ο καθένας τη… «βαρκούλα» του,  με τυμπανοκρουσίες στον τοπικό τύπο, ενώ την ίδια ώρα στον Πόρο σε λίγο θα σχηματιστεί παραλία στο παλιό λιμάνι και δεν συμβαίνει τίποτα. Υποδομές για παροχή ρεύματος και νερού (τα αυτονόητα) στα τουριστικά σκάφη ανύπαρκτες… πλωτές εξέδρες που όλο έρχονται και μετά βγάζουν πόδια και εξαφανίζονται. Ζώνες, μελέτες και χαράξεις που καθυστερούν χρόνια και σχετικά έγγραφα που «εξαφανίζονται» ή «χάνονται». Απίστευτες δικαιολογίες που εξοργίζουν ακόμα και τους πιο συγκαταβατικούς ανθρώπους και εξαφανίζουν κάθε περιθώριο καλής πίστης και συνεργασίας.

Σε μια χρονιά που η αύξηση της κίνησης μικρών τουριστικών σκαφών στο λιμάνι του Πόρου αγγίζει το 30% υφιστάμεθα αποκλεισμό και από τις αυτονόητες ανταποδοτικές επενδύσεις και από την έστω τυπική μας συμμετοχή ως περιοχή στη λήψη αποφάσεων. Ο τόπος μας εμποδίζεται να κρατήσει και να αναπτύξει αυτό το είδος τουρισμού που είναι από τα τελευταία που μπορεί να στηρίξει τις εμπορικές επιχειρήσεις μας. Το λιμενικό ταμείο Κεφαλονιάς ως υπεύθυνος φορέας για τα λιμάνια στο νησί και διαχειριστής σχετικών κονδυλίων και εσόδων, είναι υποχρεωμένο να αποκαταστήσει αμέσως αυτές τις αδικίες μέχρι κεραίας.

Αν δεν καταστεί ξεκάθαρη δημόσια δέσμευση και απόλυτη καταστατική κατοχύρωση ότι από τα διαθέσιμα του λιμενικού ταμείο ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ θα επενδύονται ή θα δεσμεύονται για τον Πόρο όσα του αναλογούν δίκαια και αντικειμενικά, ο σύλλογός μας θα αντιδράσει με όποιο τρόπο είναι δυνατό και νόμιμο. Επιπλέον θα αποδοθούν αναδρομικά όσα μας οφείλονται ως τοπική οικονομία. Δεν γίνεται πλέον ανεκτό να επενδύονται χρήματα σε λιμάνια (και όχι μόνο) της Κεφαλονιάς που έχουν πλήθος από άλλες αναπτυξιακές διεξόδους και ο Πόρος που βιώνει ήδη μια συστημική τουριστική/οικονομική κρίση να στερείται το βασικό του αναπτυξιακό πλεονέκτημα και επιπλέον αυτό να απαξιώνεται. Ο εμπορικός κόσμος της περιοχής μας δεν πρέπει να συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο από μια πλήρη και σωστή επένδυση και όχι να λέει ευχαριστώ σε μερεμέτια, «τυράκια» και «χάρες».

Εδώ και χρόνια ο Πόρος είναι η αγελάδα που παράγει γάλα για το λιμενικό ταμείο και ανταποδοτικά δεν έχει δει παρά 10 ξύλινα παγκάκια… Αναρωτιόμαστε ποιος λογικός άνθρωπος θα παρέλειπε να συμπεριλάβει στο ΔΣ του λιμενικού ταμείου (τουλάχιστον) έναν εκπρόσωπο από το μεγαλύτερο λιμάνι της Κεφαλονιάς που να έχει τη δυνατότητα και το αυτονόητο δικαίωμα να μεταφέρει την άποψη της περιοχής μας. Από ότι φαίνεται κάποιοι μηχανισμοί λειτουργούν εις βάρος της κοινωνίας μας και των επιχειρήσεων της και η διαφυγή κερδών που υφίσταται ο εμπορικός κόσμος της περιοχής μας συνιστά διαρκές συνειδητό αδίκημα από αυτούς που το διαπράττουν…

Θα επανέλθουμε σύντομα με αυτό το θέμα λεπτομερώς όπως και ακόμα περισσότερο με άλλα «περίεργα» που συμβαίνουν εις βάρος της περιοχής μας. Δεν γίνεται πλέον να παριστάνουμε τα άλαλα και καλόβουλα ερίφια. Είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε στο βαθμό που μας αναλογεί τα συμφέροντα των μελών μας και του τόπου που ζούμε. Ξώμερο δεν γινόμαστε ξανά και αυτό να το βάλουν καλά στο κεφάλι τους ορισμένοι…

ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΝΝΩΝ

ΤΟ Δ.Σ.

Υ.Γ. Όποιος αρμόδιος θεσμικός φορέας κρίνει το θέμα σημαντικό ας ασχοληθεί επιτέλους μαζί του, αφού οι καθ’ ύλη αρμόδιοι δεν μας κάνουν την τιμή…

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΑΡΤΗΣΗ
 ΚΑΛΑ ΤΑ ΣΥΝΡΙΒΑΝΙΑ ΑΛΛΑ???

Αναμόρφωση και βελτίωση της Σάμης με στόχο την αύξηση της επισκεψιμότητας του οικισμού

Αντιγραφή από το kefaloniaphotonews.gr
Ο Δήμος Κεφαλλονιάς δίνει σε δημόσια διαβούλευση τις προτεινόμενες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την Σάμη, όπως αυτές συντάχθηκαν από την ερευνητική ομάδα του Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Ευάγγελου Ματσούκη. Σκοπός της διαβούλευσης είναι να υπάρξουν παρατηρήσεις ή διορθώσεις ή συμπληρώσεις , ώστε οι προτάσεις να οριστικοποιηθούν και να διαμορφωθεί μία τελική εισήγηση προς το Δημοτικό Συμβούλιο και λήψη απόφασης. Διαβάστε περισσότερα
Δείτε τα σχέδια.

Σύλληψη ενός (1) ημεδαπού για κατοχή ναρκωτικών ουσιών

Αργοστόλι, 5 Αυγούστου 2011
 
 
                            Α.Δ.Κ.ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 
             
 
       Συνελήφθη νυχτερινές ώρες της 3-8-2011, από αστυνομικούς της  
υπηρεσίας μας στην περιοχή Αργοστολίου, ένας ημεδαπός ηλικίας 48 ετών,  
κατηγορούμενος για κατοχή ναρκωτικών ουσιών.
       Ειδικότερα, αστυνομικοί της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του  
Τμήματος Ασφαλείας Αργοστολίου, στα πλαίσια της  προσπάθειας που  
καταβάλλουν για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, περί  
ώρα 01:30 της ιδίας ημέρας διενέργησαν έλεγχο σε Ι.Χ.Ε. που επέβαινε ο  
ανωτέρω, όπου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν μικροποσότητα κάνναβης καθώς  
και δισκία φαρμακευτικού σκευάσματος που εμπίπτουν στις διατάξεις του  
Νόμου περί Ναρκωτικών.
      Συλληφθείς οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κεφαλληνίας.-
 
 

Δερβενάκια: Προκλήσεις της «Χρυσής Αυγής» στην επέτειο της μάχης

Και όμως.... είναι δυνατόν!!!!

Την περασμένη Τρίτη γιορτάστηκε, όπως κάθε χρόνο, στα Δερβενάκια, η επέτειος της ομώνυμης μάχης. Η φετινή επέτειος, ωστόσο, σημαδεύτηκε από προκλήσεις της «Χρυσής Αυγής», η οποία προχώρησε σε μια «επίδειξη μιλιταριστικής ισχύος» και μάλιστα υπό την ανοχή του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας του νομού, σύμφωνα με τη νομαρχιακή επιτροπή του ΣΥΝ Κορινθίας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της νομοαρχιακής επιτροπής του ΣΥΝ Κορινθίας, τα μέλη της Χρυσής Αυγής «παρατάχτηκαν σε στρατιωτικούς σχηματισμούς, πριν την τελετή, φώναζαν τα γνωστά προκλητικά τους συνθήματα και κατέθεσαν στεφάνι χαιρετώντας στρατιωτικά μπροστά στα μάτια των τοπικών μας αρχόντων, πολιτικών, στρατιωτικών και εκκλησιαστικών. Στη συνέχεια έκαναν και δηλώσεις αποτίοντας φόρο τιμής στον Κολοκοτρώνη, τα κόκκαλα του οποίου θα έτριζαν σίγουρα από τη βεβήλωση της μνήμης του».

«Ο Συνασπισμός καταδικάζει απερίφραστα την καπήλευση της τελετής από τους Χρυσαυγίτες και δηλώνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση οι προκλήσεις, στις οποίες τον τελευταίο καιρό προβαίνει η φασιστική και ρατσιστική οργάνωση στην Κορινθία (άνοιγμα των διοδίων του Σπαθοβουνίου με την παρουσία του άτυπου αρχηγού της οργάνωσης Μιχαλολιάκου, μοίρασμα χιλιάδων φυλλαδίων στην Κόρινθο την παραμονή της τελετής -στις 25/7- που παραποιούσαν τα λεγόμενα του Κολοκοτρώνη και προκαλούσαν κάθε δημοκρατικό πολίτη, να γίνουν ανεκτές» συνεχίζει η ανακοίνωση.

Η νομαρχιακή επιτροπή του ΣΥΝ απαιτεί από την πολιτική ηγεσία του τόπου, τον αντιπεριφερειάρχη κ. Δέδε, τους δημάρχους Κορίνθου, κ. Πνευματικό και Νεμέας κ. Ανδριανάκο, να απαντήσουν γιατί ανέχτηκαν την παρουσία της συγκεκριμένης ομάδας στον χώρο και της επέτρεψαν να αμαυρώσει την τελετή και να καταθέσει στεφάνι. Επιπλέον ζητά από την αστυνομική διεύθυνση Κορίνθου «μια σοβαρή και υπεύθυνη απάντηση, για το ποια μέτρα πρόληψης έλαβε προκειμένου να εμποδίσει τις ενέργειες της συγκεκριμένης οργάνωσης, οι οποίες ήταν φανερές από την προηγούμενη μέρα, με το μοίρασμα των χιλιάδων φυλλαδίων στο κέντρο της Κορίνθου».

«Επειδή δεν αμφισβητούμε το δημοκρατικό ήθος και φρόνιμα των πολιτικών που συμμετείχαν στην τελετή -και πολύ περισσότερο των πολιτών που άθελα τους έγιναν το σκηνικό γι' αυτήν την κακοπαιγμένη και επικίνδυνη παράσταση των Χρυσαυγιτών- τους καλούμε να καταδικάσουμε από κοινού τις φασιστικές προκλήσεις της εν λόγω οργάνωσης και να δηλώσουμε την απερίφραστη θέλησή μας να μην επιτρέψουμε τη ρατσιστική και φασιστική πρακτική να νομιμοποιηθούν στη συνείδηση των πολιτών. Το παράδειγμα των ρατσιστικών επιθέσεων στη Νορβηγία δεν είναι τόσο μακριά όσο νομίζουμε» καταλήγει η ανακοίνωση.

Aντιγραφή από το http://tvxs.gr

ΕΚΘΕΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: - Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΘΕΩΝ, ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΕΡΑΜΙΚΗ -.

Bazzar για το Χαμόγελο του παιδιού, στο Αργοστόλι

Αντιγραφή από το kefaloniapress.gr 

Βazaar  του Εθελοντικού Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στην Κεφαλονιά    Ο Εθελοντικός Οργανισμός για τα παιδιά «Το χαμόγελο του παιδιού » το Σάββατο 6, την Κυριακή 7, την Δευτέρα 8 και την Τρίτη 9 Αυγούστου 2011 και ώρες 20:00 μμ– 24:00  μμ χάρη στην αμέριστη συμπαράσταση και στήριξη του Δήμου Κεφαλονιάς, θα λειτουργεί περίπτερο στην Πλατεία Αργοστολίου εκθέτοντας προς πώληση είδη του Οργανισμού, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση ,την ενημέρωση για το έργο του Χαμόγελου του παιδιού και την ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας.   Απευθυνόμαστε λοιπόν σε όλους εσάς, γιατί πιστεύουμε ότι μοιραζόμαστε τα ίδια συναισθήματα για τα παιδιά και το δικαίωμά τους στη ζωή. Με την δική σας συμμετοχή ο Εθελοντικός Οργανισμός για τα παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού», βρίσκεται τα τελευταία 15 χρόνια στο πλευρό των παιδιών που έχουν ανάγκη προσφέροντας άμεσες και ποιοτικές λύσεις στα κάθε είδους προβλήματά τους. Παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, κακοποίησης, εκμετάλλευσης, παραμέλησης- οικογένειες, που δεν διαθέτουν τα απαραίτητα για να καλύψουν ζωτικές τους ανάγκες, που έχουν ανάγκη από ένα στήριγμα για να διατηρήσουν υγιή και λειτουργικό τον οικογενειακό πυρήνα. Η καταλυτική συμμετοχή σας μας δίνει τη δύναμη να συνεχίζουμε το δύσκολο έργο μας και καθημερινά να καλύπτουμε όλο και περισσότερα παιδιά. Ας είμαστε όλοι εκεί! «Αν ενωθούμε όλοι………, θα τα καταφέρουμε»

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ "Ο ΚΕΦΑΛΟΣ"

Θέλω ναρκωτικά και 500ρικα

Αντιγραφή από το ithacanet.gr

Όχι, δε θα μιλήσουμε με το γνωστό τρόπο για την πρόθεση της "κυβέρνησης" να "νομιμοποιήσει" τη χρήση και καλλιέργεια του χασίς.
Θέλουμε τον πλήρη έλεγχο του κυκλώματος που έχουν στήσει οι παγκόσμιοι βαρώνοι της καταστροφής. Με άλλα λόγια, θέλουμε δημοκρατία, αλλιώς άσπρη μέρα θα βλέπουμε, μόνο όταν σνιφάρουμε την άσπρη σκόνη.

Στο άγριο παιχνίδι, απαγορεύσεων, πληροφοριών, καταγγελιών και αποπροσανατολισμού, χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα, στην κυριολεξία.
Σε μια κοινωνία, χαμένη στο τρόμο, τον ατομισμό, την έχθρα και τη σύγχιση, δεν υπάρχει αρχή, μέση και τέλος. Αυτά που ο καθένας έχει στο μυαλό του σαν άποψη και γνώση, είναι αυτά που του έχουν φυτέψει. Και παριστάνουμε τους "ξερόλες", την ώρα, που τα "ημίμετρα" συντηρούν, αναπαράγουν και διευρύνουν τη μεθοδευμένη εξόντωση της νέας γενιάς.
Οι "κρατούντες" τη ζωή μας από τα γκέμια δεν έδειξαν κάποιο ίχνος ευαισθησίας, όταν είχαν στα χέρια τους το πόρισμα έρευνας, το οποίο έλεγε (τα παιδιά έλεγαν) πως "είναι εύκολο να βρεθούν ναρκωτικά στα σχολεία και το 25% των αγοριών έχουν κάνει χρήση "απαγορευμένων" ουσιών". (Στην Κεφαλονιά, αυτά, αλλά όπως διαβεβαίωνε η επικεφαλής καθηγήτρια πανεπιστημίου, το φαινόμενο είναι ανάλογο σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας). Δεν δείχνουν καμιά ευαισθησία, για τα παιδιά που σέρνονται στα πεζοδρόμια και τους δρόμους της Αθήνας, μπροστά στον κάθε περαστικό.
Εκατομμύρια ευρώ και δολλάρια τροφοδοτούν εικονικές ή πραγματικές επιχειρήσεις, δημόσιους λειτουργούς, πολιτικούς, δικαστές και αστυνομικούς.  Άνιση μεταχείριση και αθέμιτος ανταγωνισμός, πέραν όλων των άλλων. (Αυτό το τελευταίο, το γράφουμε, γιατί υπάρχουν κι αυτοί που έτσι μετράνε τη ζωή και τέτοια κίνητρα έχουν).
Δε με χαλάει καθόλου η "νομιμοποίηση" της καλλιέργειας της ινδικής κάναβης, αλλά θέλω επίσης αλλαγή πολιτεύματος. Και τότε, η ζωή και οι "αγροτικές" δραστηριότητες θα αποκτήσουν νόημα. Ίσως, όχι αυτόματα, αλλά θα είμαστε στο σωστό δρόμο. Το "κακό" ΠΑΣΟΚ και η καλή "αντιπολίτευση" δε μας λένε τίποτα, ως θέμα που πρέπει να μας απασχολεί. Τα ναρκωτικά μοιράζονται δωρεάν στα σχολεία, από πολύ καιρό και πριν "νομιμοποιηθεί" οτιδήποτε. Όποιος τα πάει καλά με τα παιδιά θα του το πουν. Μοιράζεται σε νόμιμα μπαρ, καφετέριες, σουβλατζίδικα, σούπερ μάρκετ, που πωλούν φτηνότερα την επίσημη πραμάτεια τους. 
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ υποκριτές και φαρισαίοι. (και ημίν)
- Θέλω τα 500ρικα που τυπώνει η ΕΚΤ, για να διευκολύνει το μαύρο χρήμα και να κάνει ελαφρύτερες της βαλίτσες του, να τα τυπώνει και για μένα.
- Θέλω, επίσης, να μου διαθέτουν κάθε είδους ναρκωτικά, υπό δημοκρατική διαφάνεια, ώστε να αποσπάσω  τα παιδιά, από τα χέρια του θανάτου και των εμπόρων του. Να έχουν τη δόση τους, χωρίς κόστος , αλλά και μια συμβουλή και υποστήριξη, με την ελπίδα πως κάποιο παιδί θα σωθεί.
Όχι άλλα σκουπίδια στη ζωή μας.Όχι άλλοι άνθρωποι - σκουπίδια.
Όχι στα ψεύτικα θέματα.
Το 30% του χρήματος που τυπώνει η ΕΚΤ είναι 500ρικα. Και όλοι ξέρουμε πόσο μικρή χρήση 500ρικων έχουμε στις συναλλαγές μας. Πολλοί δεν ξέρουν καν τι χρώμα έχει.
Γύρω στο 50%  του κατατεθειμένου χρήματος στην ΕΚΤ είναι μαύρο και άγνωστης προέλευσης χρήμα.
Η διακίνηση ναρκωτικών πάει χέρι - χέρι με τις κεντρικές τράπεζες. Από κοινού,  αυτοί με τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ κατασκευάζουν τη ζήτηση και τις ψευδείς συνειδήσεις.
Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, το ΚΚΕ και τα άλλα καθεστωτικά κόμματα, παρέα με τους παρατρεχάμενους "αντιστασιακούς" και μη, ας μη μας πρίζουν με τον κώνωπα, όταν καταπίνουν την κάμηλο. Όταν ξέρουν πως, την ώρα που οι χρηματοπιστωτικές "αγορές" μας πηδάνε τοκογλυφικώς και μας παίρνουν αντί να μας δίνουν ευρουλάκια,  συνεχίζουν να τροφοδοτούν με άφθονο χρήμα το εμπόριο των ναρκωτικών και ξεπλένουν τα κέρδη του.
Έχουν το σκοπό τους όλα.
- Θέλω 500ρικα.
- Θέλω ναρκωτικά.
- Θέλω δημόσιες συχνότητες, για την ελεύθερη προβολή απόψεων.
- Θέλω δημοκρατία.

ΥΓ: Τα "θέλω" μας και τα "δε με νοιάζει"  σε μεμονωμένες προσεγγίσεις έχουν σαν σκοπό να θέσουν το θέμα μιας "ολιστικής προσέγγισης". Τα παιχνίδια της μεμονωμένης προσέγγισης θεμάτων είναι για να περνά η ώρα και σε δουλειά να βρισκόμαστε. Η δική μας απάντηση είναι "θέλουμε 500ρικα και δημοκρατία". Θέλουμε το χρήμα σε δημοκρατική - δημόσια ιδιοκτησία, διανομή και διαχείριση. Τότε, τα προβλήματα των ναρκωτικών, όπως της ανεργίας, της δυστυχίας και της ανθρώπινης καταστροφής θα έχουν λυθεί, χάρις σε ένα  "θαύμα".  Που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τόσο δα μικρό αίτημα ,που ποτέ δεν θα το ακούσετε από τις δημόσιες συχνότητες, που έχουν καταλάβει ιδιώτες καναλάρχες. Τόσο απλό. Τόσο δύσκολο.

φοτό: Γιώργος Κρεμμύδας

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΞΗΛΩΝΕΙ ΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του εθνικού τυπογραφείου για τον νόμο 3852/2010 ,τον γνωστό και ως «Καλλικράτη», και η κυβέρνηση δια του υπουργού κ. Παπακωνσταντίνου ξεκίνησε το …ξέφτισμα του θεσμού της αιρετής Περιφέρειας αφαιρώντας αρμοδιότητες! Συγκεκριμένα, με το άρθρο 15 του νομοσχεδίου για τα αυθαίρετα και το περιβάλλον που συζητείται αυτές τις ημέρες, αφαιρούνται όλες οι αρμοδιότητες της αιρετής περιφέρειας για σοβαρά θέματα περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος όπως υδατοκαλλιέργειες, αιολικά πάρκα, απόβλητα, εργοστάσια γαλακτοκομικών κ.α. Οι αρμοδιότητες αυτές επανέρχονται στην κρατική αποκεντρωμένη διοίκηση και στο ίδιο το υπουργείο! Ο πολιτικός κυνισμός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ σε όλο του το μεγαλείο. Βλέποντας η κυβέρνηση ότι τα Περιφερειακά συμβούλια επηρεαζόμενα από την πίεση των τοπικών φορέων και των κατοίκων είναι πιθανόν σε ορισμένες περιπτώσεις να δυσκολέψουν τα περιβαλλοντοκτόνα σχέδια των μεγάλων συμφερόντων που λυμαίνονται τις δραστηριότητες αυτές, σπεύδει να αναλάβει η ίδια μέσω των διορισμένων διοικητών της αποκεντρωμένης διοίκησης. Εδώ στα Ιόνια έχουμε ήδη πικρή πείρα από τις αποφάσεις των διορισμένων περιφερειαρχών στο πρόσφατο παρελθόν αλλά και του αποκεντρωμένου διοικητή τις προηγούμενες ημέρες. Η ΑΝ.Α.Σ.Α καταγγέλλει σε όλους τους τόνους την αντιλαϊκή και αντιπεριβαλλοντική εξέλιξη που παράλληλα υποβαθμίζει ακόμη περισσότερο την ήδη αναιμική Περιφερειακή αυτοδιοίκηση του «Καλλικράτη». • Καλεί τον περιφερειάρχη να αφήσει την …επιστολογραφία και επιτέλους να αντιδράσει, να θέσει το θέμα στην Ένωση των Περιφερειών. • Καλεί τα κόμματα και τους φορείς να τοποθετηθούν δημόσια απέναντι στην εξέλιξη αυτή. • Καλεί τον πρόεδρο και τις παρατάξεις του ΠΣ να προχωρήσουν σε έκτακτη σύγκλιση του ΠΣ. Η ανάλογη συμπεριφορά του ιστορικού παρελθόντος όπου αμέσως μετά την ψήφιση του Ν. 2218/94 για την νομαρχιακή αυτοδιοίκηση άρχισε το ξήλωμα του θεσμού με αφαίρεση αρμοδιοτήτων από τα υπουργεία, δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού. θεόδωρος Γαλιατσάτος Περιφερειακός σύμβουλος Επικεφαλής ΑΝ.Α.Σ.Α

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΣΩΣΤΗ ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΓΙΑΛΕΝΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ

Η επίσχεση των εργαζομένων (απλήρωτων για 7 ½ μήνες) στο Κοργιαλένειο Ίδρυμα - πράξη αναγκαία και νόμιμη αλλά, κατά τη γνώμη μας, αρκετά καθυστερημένη - μπορεί να σταματά ουσιαστικά τη λειτουργία της Βιβλιοθήκης και του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου – όχι ευχάριστο γεγονός για μας, για τους επισκέπτες του νησιού αλλά και τους ίδιους τους εργαζόμενους - μπορεί όμως και πρέπει να αποτελέσει επιτέλους αφορμή για να δοθεί η σωστή λύση στο όλο πρόβλημα. Είχα προσπαθήσει πριν από τρία περίπου χρόνια (τέλη Απριλίου έως αρχές Ιουνίου 2008) να ανοίξει ένας διάλογος για την τύχη της Κοργιαλένειας Βιβλιοθήκης μέσα από τη δημοσίευση/ανάρτηση στον τοπικό και ηλεκτρονικό τύπο μιας σειράς σχετικών κειμένων μου. Με τα κείμενα εκείνα κατέθετα τις εκτιμήσεις και τις απόψεις μου αρκετά, πιστεύω, τεκμηριωμένα για τη λειτουργία και γενικότερα το μέλλον της Βιβλιοθήκης. Υποστήριζα τότε ότι ο μόνος δρόμος για να διασφαλιστεί σε μόνιμη και σταθερή βάση η απρόσκοπτη λειτουργία της ήταν η μετατροπή της σε Δημόσια. Τώρα, με την επίσχεση των εργαζομένων, τίθεται θέμα και για το Μουσείο. Πιστεύω ότι επιτέλους το Κοργιαλένειο Ίδρυμα οφείλει «με αρετή και τόλμη» να πάρει την ιστορική απόφαση, δεδομένου ότι, όπως πολύ σωστά επισημαίνουν οι εργαζόμενοι στην ανακοίνωσή τους και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κάθε καλοπροαίρετο συμπολίτη, «δεν υπάρχει προοπτική οικονομικής ανάκαμψης του Ιδρύματος» και «δεν μπορεί κανείς να χαράζει στρατηγική ή να διατυπώνει κάποιο όραμα για το Ίδρυμα χωρίς εξασφάλιση των λειτουργικών αναγκών και της μισθοδοσίας». Είναι καιρός, λοιπόν, να συντονιστούν οι προσπάθειες όλων μας για την άρση του προβλήματος. Οι πρωτοβουλίες, όμως, ανήκουν στο Κοργιαλένειο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να μην ακούσει τούτη τη φορά, με όλη τη σοβαρότητα που επιβάλει η περίσταση, τη φωνή διεκδίκησης αλλά και φωνή απόγνωσης των εργαζομένων του: «Διεκδικούμε τη δική μας αξιοπρέπεια αλλά και τη σωτηρία του Ιδρύματος που όλοι υπηρετούμε. [...] Διεκδικούμε μια οριστική και μόνιμη λύση, που θα βάλει τέρμα στη σημερινή ανασφάλεια, αβεβαιότητα και κυριολεκτική απόγνωση». ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Email που λάβαμε...

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ . Η FED ΜΟΙΡΑΖΕΙ 16 ΤΡΙΣ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΤΖΑΜΠΑ ΣΤΟΥΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ΤΗΣ

Στις 24 Ιουλίου έπεσα πάνω σε ένα δημοσίευμα ενός Αμερικάνικου Blog (http://www.countercurrents.org/bailout240711.htm) με τίτλο
Audit Of The Federal Reserve Reveals $16 Trillion In Secret Bailouts
Μεταφράζω τμήμα του κειμένου που είναι από τα πιο σοκαριστικά σκάνδαλα του αιώνα μας.

[Η πρώτη οικονομική επιθεώρηση που έγινε ποτέ στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Αμερικής τη γνωστή FED πραγματοποιηθηκε εξαιτιας του Ron Paul ρεπουμπλικάνου γερουσιαστής του Τεξας.Ο Jim DeMint, ένας Ρεπουμπλικάνος Γερουσιαστής και ο Bernie Sanders, ένας ανεξάρτητος γερουσιαστής, προσπάθησαν να γίνει μια πλήρης επιθεώρηση της FED αλλα «τους βάλανε πολυ νερο στο κρασί» εξαιτίας των Ben Bernanke και του Alan Greenspan που λέγοντας ψέματα στο Κογκρέσο οτι η επιθεώρηση θα είχε κακό αντίκτυπο στις αγορές, οδηγησε τελικά σε μερικό έλεγχο της FED. Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα του πρώτου ελέγχου της Fed σχεδόν στα 100 χρόνια ιστορίας της έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του γερουσιαστή Sanders στις 21/7/2011.
Αυτό που αποκαλύφθηκε κατά τον έλεγχο ήταν εκπληκτικό: 16,000,000,000,000 $ έχουν δοθεί κρυφά σε αμερικανικές τράπεζες , εταιρείες και ξένες τράπεζες παντού από τη Γαλλία έως τη Σκωτία. Από την περίοδο μεταξύ Δεκεμβρίου 2007 και Ιουνίου 2010, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ είχε κρυφά διασώσει πολλές διεθνεις τράπεζες, επιχειρήσεις και κυβερνήσεις. Η Federal Reserve αρέσκεται στο να αναφερει αυτές τις μυστικές διασωστικές δανειοδοτησεις σαν «ΟΛΑ σε ΕΝΑ πακέτο» ( all-inclusive) αλλά σχεδόν κανένα από τα χρήματα δεν έχουν επιστραφεί και όλα ειναι δανεισμένα ΜΕ ΕΠΙΤΟΚΙΟ 0%. Το γιατι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα δεν είχε ποτέ τίποτα πει δημόσια γι 'αυτό και ούτε καν ενημέρωσε το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με το σχέδιο διάσωσης 16 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δολάριο είναι προφανές. Η αμερικανική κοινή γνώμη θα είχε εξοργισθεί όταν θα ανακάλυπτε ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα διέσωσε τις ξένες τράπεζες, ενώ οι Αμερικανοί αγωνίζονται να βρουν μια θέση εργασίας.
Για να τοποθετήσουμε τα 16 τρισεκατομμυρία δολάρια σε μια προοπτική, να θυμάστε ότι το ΑΕΠ των Ηνωμένων Πολιτειών είναι μόνο $ 14.12 τρισεκατομμύρια. Το σύνολο του εθνικού χρέους της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών στα 200 + χρόνια της ιστορίας της είναι «μόνο» 14.5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο προϋπολογισμός που συζητείται τόσο πολύ στο Κογκρέσο και στη Γερουσία είναι «μόνο» 3.5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Γινεται ενας μεγαλος θόρυβος για το έλλειμμα του 1.5 τρις και όλοι ζητάνε να καταπιουν το κόκκινο χαπάκι για τα 16 τρισεκατομμυρια που δοθηκαν για διάσωση τραπεζών και εταιρειών σόλο τον κόσμο. Στα τέλη του 2008, το νομοσχέδιο Bailout TARP ψηφίστηκε και δοθηκε το ποσό των 800 δισ. δολαρίων σε τράπεζες και επιχειρήσεις. Αυτό ήταν μια κραυγαλέα απάτη λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η Goldman Sachs και μόνο έλαβε 814 δισεκατομμύρια δολάρια. Όπως αποδεικνύεται, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα δώρισε $ 2.5 τρισεκατομμύρια για την Citigroup, ενώ η Morgan Stanley έλαβε 2.040 δισεκατομμύρια δολαρια. Η Royal Bank of Scotland και η Deutsche Bank, μια γερμανική τράπεζα, μοιραστηκαν περίπου ένα τρισεκατομμύριο και πολλές άλλες τράπεζες έλαβαν βαριά κομμάτια των 16 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. ]


Εδω ο Πινακας με τα ποσά που δοθηκαν (σε δις $)


Η Ελλάδα ξεπουλιέται για δανεισμό 50 δις ευρώ με συνολικό χρέος 500 δις ευρω (~ 700 δις δολλάρια) όταν μόνο η Goldmann Sachs παίρνει 814 δις δολλαρια με 0% επιτοκιο.Μονο για το περίφημο swap επι Σημίτη υψους 1 δις δολλαριων η Goldmann Sachs απέσπασε 300.000.000 αμοιβή.Στον πίνακα και η Deutche Bank με 354 δις και η γνωστή μας Dexia με 159 δις.Από τον Πινακα είναι κατανοητό πως χρησιμοποιούνται οι εκτυπωτικές μηχανές της FED.Απλή ανταλλαγή χαρτιών με κεφάλαιο απο τα Εθνη της Γης.Εχει περάσει πάνω από μια εβδομάδα από την ανακοίνωση της επιθεώρησης και η σιωπή ειναι ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ.

--
Επισκεφτείτε τον Γιαννακοχωρίτης
http://johnvillage.blogspot.com/

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΔΑΝΑΛΗ.

 Από αριστερά: Ο πρόεδρος του Συλλόγου Σάμης  << Ο Αιγιαλός >> Γιώργος Αποστολάτος, ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης Παύλος Καρούσος, η κόρη του Γρηγόρη Δανάλη  Βρισηίδα και ο φιλόλογος και ιστορικός Πέτρος Πετράτος, λίγο πριν την έναρξη της εκδήλωσης.

Έγινε χτες στον προαύλιο χώρο  του λιμνοσπηλαίου Μελισσάνη, η εκδήλωση- αφιέρωμα στον << παππού >> του ελληνικού κινηματογράφου, Γρηγόρη Δανάλη. Η εκδήλωση έγινε στα πλαίσια των << Εορτίων Σάμης>>, που φέτος είναι αφιερωμένα στην μνήμη του μεγάλου κινηματογραφιστή. Παρόντες, η κόρη του  Βρισηίδα και πολλοί κάτοικοι της Σάμης και του Καραβομύλου.

 Ο Γιώργος Αποστολάτος προλογίζει την εκδήλωση.

Την εκδήλωση προλόγισε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Σάμης << Ο Αιγιαλός >> και καλλιτεχνικός Διευθυντής των Εορτίων, Γιώργος Αποστολάτος.

Παραθέτουμε αποσπάσματα από την ομιλία του.

<<Αγαπητοί συγχωριανοί και φίλοι,

Σήμερα έχω την τιμή και την περηφάνια να προλογίσω μια εκδήλωση που αποτελεί «φόρο τιμής» σε ένα συμπατριώτη μας που με την καλλιτεχνική και πολιτιστική του δράση σηματοδότησε την ποιότητα στις «χρυσές εποχές» του ελληνικού κινηματογράφου. Τον ΓΡΗΓΟΡΗ ΔΑΝΑΛΗ.

Και είναι ιδιαίτερη η τιμή γιατί αυτή η εκδήλωση πραγματοποιείτε εδώ, στο χωριό του ένα χωριό με μοναδική ιστορία και προσφορά στην πολιτιστική ζωή του τόπου.    

Είναι μια εκδήλωση που πιστεύω την χρωστούσαμε σε όλους εκείνους τους ανθρώπους του τόπου μας που με την δράση τους και την κουλτούρα τους έγιναν φορείς πολιτισμού για τις επόμενες γενιές.

Και εδώ θέλω να αναφέρω δύο στιγμές του Γρηγόρη Δανάλη που έχουν καταγραφεί στην συλλογική μνήμη:

Την Τρίτη 10 Αυγούστου 1953 μέσα στην δίνη των σεισμών και του πανικού ο Γρ. Δανάλης προμηθεύεται και προβάλλει στην Σάμη την ταινία «προπαντός Ψυχραιμία»…

Το καλοκαίρι του 1992 μας προέτρεπε συνεχώς: «Κάντε κάτι για τον τόπο, δημιουργήστε πολιτισμό, κάντε κάτι εσείς οι νέοι…»

Και κάναμε, δημιουργήσαμε τα Εόρτια Σάμης, ένα θεσμό πολιτιστικής δημιουργίας στην Σάμη με συνεχή παρουσία 18 χρόνων.

Και η σημερινή εκδήλωση - αφιέρωμα που είναι ενταγμένη στα πλαίσια του θεσμού αποκτά ιδιαίτερη σημασία, είναι ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον Γρ. Δανάλη και σε όλους εκείνους που απαιτούσαν από εμάς τους νεότερους «κάντε κάτι για τον τόπο μας, για το μέλλον σας…»

 

Αγαπητοί μου φίλοι,

Η αποψινή βραδιά μας είναι ειδική, ιδιαίτερη και μοναδική.

Είναι ειδική γιατί σκοπό έχει να αναδειχθούν οι προσωπικότητες τους χθες και να αποτελέσουν πρότυπο ζωής για το αύριο, για τις νέες γενιές, και ταυτόχρονα να μας ψυχαγωγήσει.

Μια εκδήλωση φτιαγμένη από την Τοπική Κοινότητα Καραβομύλου και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Σάμης («Ο ΑΙΓΙΑΛΟΣ») γιατί και οι δύο συνδέονται με κοινές μνήμες με την οικογένεια Δανάλη.

Ο πατέρας του Γρηγόρη, Γεώργιος Δανάλης καθηγητής μαθηματικός, αμέσως μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 1953 διέγνωσε την εξέλιξη της τοπικής κοινωνίας και συνέβαλε με τον τότε Πρόεδρο Δημήτρη Βιτωράτο τα μέγιστα στην μετεγκατάσταση του οικισμού των Βλαχάτων στην παραλία και την μετονομασία του σε Καραβόμυλος.

Οι δε Σαμικοί με πρωτοβουλίες και θυσίες του Γεωργίου Δανάλη απέκτησαν Γυμνάσιο στο οποίο για πολύ καιρό ο καθηγητής Γεώργιος Δανάλης παρέδιδε αφιλοκερδώς μαθήματα μέχρι αυτό να στηθεί και να λειτουργήσει.

Είναι ιδιαίτερη και μοναδική γιατί είναι αφιερωμένη σε ένα από τα παιδιά της περιοχής των ΠΑΛΙΩΝ ΒΛΑΧΑΤΩΝ, τον αείμνηστο Γρηγόρη Δανάλη την ξεχωριστή μορφή του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Ένα αφιέρωμα που θέλει να ξεδιπλώσει και να παρουσιάσει την άγνωστη σε πολλούς, καλλιτεχνική και πολιτιστική δράση του συντοπίτη μας Γρηγόρη Δανάλη, του ανθρώπου που άφησε εποχή στον Ελληνικό κινηματογράφο.

                     

 Ο Παύλος Καρούσος ήταν ο  κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση.

  Παραθέτουμε αποσπάσματα από την ομιλία του.

Γρηγόρης Δανάλης

Γρηγόρης Δανάλης. Ο «Παππούς» του Ελληνικού κινηματογράφου. Όποια από τις παλιές καλές ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου της περιόδου 1950-1974 παρακολουθήσεις, στους συντελεστές της θα υπάρχει πάντα το όνομα Δανάλης. Γρηγόρης Δανάλης, οπερατέρ, διευθυντής παραγωγής, διευθυντής ήχου, Φωτογράφος, Διευθυντής φωτογραφίας.

Μέσα σε αυτές τις υπέροχες νοσταλγικές ταινίες, ψυχαγωγίας και χαράς, του παλιού καλού καιρού, βρίσκεται ένας μεγάθυμος Κεφαλλήνας.

Ένας Σαμικός, ένας συντοπίτης μας.

Σε τούτα τα χώματα είδε το πρώτο φώς της ζωής του και έκανε το πρώτο του βήμα.

Από εδώ, δίπλα στο Ομηρικό σπήλαιο των Νυμφών, όπου άφησαν οι Φαίακες τον Οδυσσέα, στον τελευταίο σταθμό της επιστροφής του στην Ιθάκη, ο Γρηγόρης Δανάλης ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι της ζωής. Κληρονόμος και αυτός της οδυσσειακής περιπλάνησης στον κόσμο.

Τη φλόγα της ιστορίας την έκανε μνήμη. Διότι ο κινηματογράφος είναι μνήμη.

Είναι η καταγραφή της ιστορίας και της ζωής μιας εποχής.

Είναι η τέχνη που ψυχαγωγεί.

Δεν είναι τυχαίο ότι με τον κινηματογράφο της εποχής εκείνης ο Έλληνας οδηγεί την ψυχή του. Με φανερή την αντίθεση των σημερινών εικόνων που προβάλλουν οι δημιουργοί της εποχής μας.

Ο κινηματογράφος είναι τέχνη. Σε κάθε περίπτωση που επικρατεί ο καιροσκοπισμός και η χρηματιστική αντίληψη παράγεται άφθονο τηλεοπτικό «σκουπίδι».

Ο Γρηγόρης Δανάλης υπήρξε ένας μεγάλος Κεφαλλήνας και ένας μεγάλος Κινηματογραφιστής. Η εργασία του άφησε ανεξίτηλο καλλιτεχνικό αποτύπωμα.

Το γεγονός ότι ο Γρηγόρης Δανάλης πέρασε από διαφορετικές θέσεις συντελεστών στην παραγωγή μιας ταινίας, καλλιέργησε το λεπτό ταλέντο της λεπτομέρειας και της δύναμης της εικόνας.

Στη φωτογραφία.

Διέπρεψε ως διευθυντής φωτογραφίας στον Ελληνικό Κινηματογράφο.

Γεννήθηκε το 1916 στα Βλαχάτα (σημερινός Καραβόμυλος) Σάμης. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργάστηκε στον Κινηματογράφο ως ηλεκτρολόγος, βοηθός οπερατέρ, βοηθός ηχολήπτη, διευθυντής παραγωγής, αλλά καθιερώθηκε ως φωτογράφος και διευθυντής φωτογραφίας.

Εργάστηκε κυρίως στις κινηματογραφικές εταιρείες ΑΝ-ΖΕΡΒΟΣ και ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ, αλλά και σε μικρότερες εταιρείες παραγωγής ταινιών.

Ξεκίνησε την κινηματογραφική του σταδιοδρομία το 1948, ως τεχνικός και κινηματογραφιστής.

Το 1953 συμμετέχει στην πρώτη του ταινία ως βοηθός φωτογράφος, την «Μαγική Πόλη» του Νίκου Κούνδουρου, τον οποίο είχε γνωρίσει στη Μακρόνησο όπου βρισκόταν συγκρατούμενοι.

Η εργατικότητά του, η ευστροφία και το καλλιτεχνικό του ταλέντο τον αναδεικνύουν. Από τα πρώτα χρόνια της εργασίας του καθιερώνεται στον κινηματογραφικό χώρο.

Το 1956 ως διευθυντής φωτογραφίας γυρίζει την πρώτη του ταινία η “Αρπαγή της Περσεφόνης” σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.

Το 1962 στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης παίρνει το εθνικό βραβείο φωτογραφίας για τον “Ουρανό” του Τάκη Κανελλόπουλου, σε μια εποχή που ο κινηματογράφος διανύει τις καλύτερες ημέρες του.

Ήταν διευθυντής φωτογραφίας σε πάνω από 80 ταινίες. Σε πολλές από αυτές συνεργάστηκε με τον αδελφό του Συρράκο, φωτογράφο και κινηματογραφιστή.

Η συνεχής του εργασία τον συμπεριέλαβε στα κορυφαία μέλη της κινηματογραφικής οικογένειας. Επί πολλά έτη διετέλεσε μέλος των οργανωτικών επιτροπών του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ την περίοδο 1988-1991 ήταν Διευθυντής του. Ανέλαβε το φεστιβάλ σε περίοδο πλήρους απραξίας και εργάστηκε για την αναβάθμισή του. Πέτυχε πάρα πολλά. Λόγοι υγείας τον υποχρέωσαν να αφήσει τη θέση αυτή νωρίς.

Υπήρξε δραστήριος συνδικαλιστής των σωματείων κινηματογράφου-τηλεόρασης από το ξεκίνημά τους.

Διετέλεσε ιδρυτικό στέλεχος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος.

Το 1948 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης, επί σειρά ετών πρόεδρος, γενικός γραμματέας και επίτιμος πρόεδρός της. Σχεδόν το σύνολο των δικαιωμάτων των κινηματογραφικών τεχνικών κατοχυρώθηκαν επί προεδρίας του.

Πολιτικά δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της αριστεράς από νεαρή ηλικία. Από το 1934 ήταν μέλος του ΚΚΕ. Ανέπτυξε δράση κατά την διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά με αποτέλεσμα να φυλακιστεί και να μην αποπερατώσει τις σπουδές του στη νομική σχολή.

Κατά την διάρκεια της Ιταλo-Γερμανο-Βουλγαρικής κατοχής της Ελλάδος, συμμετείχε στην οργάνωση του ΕΑΜ στην Αθήνα. Πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του ΕΑΜ στη Δ. Ελλάδα και στην Κεφαλληνία. Σε κάποια από αυτές το 1944, αναγκάστηκε να περάσει κολυμπώντας από την Ιθάκη, όπου υπήρχε γερμανική κατοχή, στον Αστακό.

Μεταπολεμικά κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών, συνελήφθη και βασανίστηκε. Διεσώθη χάρις στο γιατρό Παπαδημητρίου όπου τον περιέθαλψε για έξι μήνες στο σπίτι του.

Κατά την διάρκεια του εμφυλίου εξορίστηκε στην Ικαρία και την Μακρόνησο. Αποφυλακίστηκε το 1952 λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του.

Είχε το παρατσούκλι «Παππούς». Πολλοί νόμιζαν ότι προερχόταν από την πληθωρική γενειάδα του, αλλά η έρευνα έδειξε ότι κόλλησε το παρατσούκλι όταν γεννήθηκε το πρώτο παιδί της κόρης του Βρισηίδας, ο Θανάσης και πειράζοντάς τον οι συνάδελφοί του στα συνεργεία, του κόλλησαν το παρατσούκλι παππούς, που ταίριαζε με την μακριά πάντα γενειάδα του. Έμεινε πλέον στην ιστορία ως ο «παππούς του Ελληνικού κινηματογράφου».

Η τεχνική του τον ανέδειξε στους κορυφαίους του κινηματογράφου. Σε αυτόν ανήκει η τεχνική του traveling (τράβηγμα εν κινήσει). Χαρακτηριστικά αναφέρεται το εξής γεγονός.

Ένα βράδυ στο στούντιο, του επάνω ορόφου του κινηματογράφου Παλλάς στον Πειραιά, όταν δούλευε με τον Ζερβό, έβαλαν τη μηχανή πάνω σε μια κουρελού και τραβώντας την έκαναν το πρώτο αυτοσχέδιο traveling του Ελληνικού κινηματογράφου και ίσως του παγκόσμιου.

Βραβεύθηκε από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών (ΕΕΕ) και από την Πανελλήνια Ένωση Θεάματος και Ακροάματος (ΠΟΘΑ) για την συνολική του προσφορά στον πολιτισμό και στον κινηματογράφο.

Ήταν υπεύθυνος φωτογραφίας στην ταινία με τον τίτλο «Τραγωδία» (1954) του Νίκου Κούνδουρου η οποία αναφέρεται στους σεισμούς της Κεφαλληνίας και στην πυρκαγιά του ακολούθησε το σεισμό στη Ζάκυνθο. Η ταινία αυτή παραδόθηκε στο Υπουργείο Προεδρίας, αλλά με εντολή της Κυβέρνησης απαγορεύτηκε η προβολή της και από τότε αγνοείται η τύχη της.

Απεβίωσε το 1993 σε ηλικία 77 ετών.

Ήταν παντρεμένος με την Ναξιώτισσα Κούλα Μαντζιάκου.με την οποία απέκτησε μία κόρη την Βρισηίδα, καταξιωμένη σκηνοθέτη, που συνεχίζει το έργο του.

Στο σημείο αυτό θέλω να σας αναγνώσω τη δήλωση του Νίκου Κούνδουρου. Ο Νίκος Κούνδουρος υπήρξε φίλος και συνεργάτης του Γρηγόρη Δανάλη και είναι ο χορηγός της σημερινής μας ταινίας. Σ’ αυτήν ο Γρηγόρης Δανάλης εμφανίζεται και σαν ηθοποιός.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΔΑΝΑΛΗ

«Την πρώτη μου ταινία, όταν ελευθερώθηκα από το Μακρονήσι, την γύρισα με φίλους που είχα γνωρίσει στην εξορία, το Δανάλη και όλους τους άλλους τεχνικούς. Έτσι γνώρισα τον Δανάλη.

Ο Γρηγόρης Δανάλης ήταν φίλος μου, ήταν συνεργάτης, ήταν ηλεκτρολόγος, ήταν οπερατέρ-καμεραμάν.

Ήταν άσχημος, καθώς ο ίδιος δεν φρόντιζε ποτέ να απαλλαγεί από ένα παλτό που έφτανε στον αστράγαλο και κρεμόταν άχαρο στα δύο του χέρια.

Ήταν όλα τα παραπάνω και χωρίς να κάνει τίποτε για να κατακτήσει τους άλλους ήταν πάντοτε το κεντρικό πρόσωπο.

Μου παραστάθηκε από τον πρώτο καιρό που τον γνώρισα και με βοήθησε να τα βγάλω πέρα. Εγώ, ένας πρωτάρης με τον περίεργο κόσμο του κινηματογράφου. Τον θυμάμαι να κουβαλάει μόνος του, την ασήκωτη μηχανή Ντεμπρί και τις ακόμα πιο ασήκωτες μπαταρίες.

Ψύχραιμος πάντα. Πρώτος και έσχατος στο συνεργείο. Ήρεμος και πειστικός, στη διαφωνία και στους καυγάδες των συντρόφων.

Τώρα που τον φέρνω στο μυαλό μου, την αδύνατη ασκητική φιγούρα του και μια λαϊκή αρχοντιά, που από μόνη της όριζε το σεβασμό, τόσο των αφεντικών, όσο και των τεχνικών ενός κινηματογραφικού συνεργείου».

Αθήνα 5.7.2011

Ο Γρηγόρης Δανάλης εργάστηκε στις παρακάτω ταινίες:

Ως κινηματογραφιστής (τεχνικός), φωτογράφος και Διευθυντής φωτογραφίας:

Γυναικοκρατία (1973), Η Τελευταία Άνοιξη (1972), Το Ξενοδοχείο των Διεφθαρμένων (1972), Αγάπησα μιαν Άγνωστη (1970), Η Λιτανεία των Ηρώων (1970), Ο Ντιρλαντάς (1970), Όμορφες Μέρες (1970), Τα Αδέλφια ορκίστηκαν Εκδίκηση (1970), Το Όνειρο της Κυριακής (1970), Η Δίκη ενός Αθώου (1969), Ο Αντάρτης του Βάλτου (1969), Στο Δάσκαλό μας... με Αγάπη (1969), Τα Κορόϊδα, η Βαλίτσα μου κι Εγώ (1969), Ο Μπούφος (1968), Οικογένεια Χωραφά (1968), Δάκρυα Οργής (1967), Κολωνάκι Διαγωγή Μηδέν (1967), Ο Κόσμος Τρελλάθηκε... (1967), Πέντε Γυναίκες για έναν Άνδρα (1967), Το Κορίτσι της Οργής (1967), Το Πλοίο της Χαράς (1967), Γεύση από Έρωτα (1966), Ενα Καράβι Παπαδόπουλοι (1966), Να Ζη Κανείς ή να μη Ζη; (1966), Οι Ένοχοι (1966), Το Σπίτι των Ανέμων (1966), Φίφης ο Ακτύπητος (1966), Φουσκοθαλασσιές (1966), Άγγελοι Χωρίς Φτερά (1965), Γλυκειά, Γλυκειά μου Αγάπη (1965), Εγκατάλειψη (1965), Εξιλέωσις (1965), Η Ζωή μου Ανήκει σε Σένα (1965), Κλαίω και σ` Αναζητώ (1965), Τα Δίχτυα της Ντροπής (1965), Το Μπλόκο (1965), Υιέ μου... Υιέ μου (1965), Αμφιβολίες (1964), Διωγμός (1964), Ο Αριστείδης και τα Κορίτσια του (1964), Τα 201 Καναρίνια (1964), Μεσάνυχτα στη Βίλλα Νέλλη (1963), Ο Αδελφός Άννα (1963), Ο Άσωτος (1963), Συντρίμμια της Ζωής (1963), Το Μεγάλο Μυστικό (1963), Τρελλοί Πολυτελείας (1963), Εξομολόγησις μιας Μητέρας (1962), Λαφίνα (1962), Ο Λουστράκος (1962), Ο Χρυσός και ο Τενεκές (1962), Ουρανός (1962), Τα Χριστούγεννα του Αλήτη (1962), Το Ματωμένο Πέπλο (1960), Ένας Ήρωας με Παντούφλες (1958), Η Λίμνη των Πόθων (1958), Μια Λατέρνα μια Ζωή (1958), Ο Λεφτάς (1958), Ο Φανούρης και το Σόι του (1957), Όπου Φτώχεια και Φιλότιμο (1957), Η Αρπαγή της Περσεφόνης (1956).

Ως Διευθυντής ήχου: Η Εβδόμη Μέρα της Δημιουργίας (1966), Ο Μπαμπάς Εκπαιδεύεται (1953).

Ως διευθυντής παραγωγής: Στρατιώτες Δίχως Στολή (1960), Η Λίζα το ‘σκασε (1959), Σαρακατσάνισσα (1959), Τζιπ Περίπτερο κι Αγάπη (1957).

Ως παραγωγός: Με τη Φλόγα της Ειρήνης (1982).

Ως ηθοποιός: Μαγική Πόλη (1954), Πύργος των Ιπποτών, Τα 4 σκαλοπάτια, Λούφα και Παραλλαγή (1984), Μινόρε της Αυγής.

Τα Εόρτια Σάμης, που ξεκίνησαν το 1994, στηρίχθηκαν σε μια ιδέα που είχε καταθέσει στα παιδιά της Σάμης σε ανύποπτο χρόνο ο Γρηγόρης Δανάλης, «κάντε κάτι για τον τόπο σας …», τους είχε πει.

Τα Εόρτια Σάμης, στην διάρκεια των 17 χρόνων, καθιερώθηκαν ως ο διαχρονικός πολιτιστικός θεσμός της Κεφαλληνίας, που άντεξαν στον χρόνο.

Φέτος αποφασίστηκε ο Γρηγόρης Δανάλης να είναι το τιμώμενο πρόσωπο.

Για το λόγο αυτό τα Εόρτια Σάμης έχουν αποφασίσει την διοργάνωση το χειμώνα Κινηματογραφικής Εβδομάδας με τις καλύτερες ταινίες.

Για τη συγκέντρωση του υλικού θέλω να ευχαριστήσω τον Νίκο Κούνδουρο, την Βρισηίδα Δανάλη και το Ζήσιμο Βαγγελάτο.

Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω θερμά, την Οργανωτική Επιτροπή για την τιμή που μου έκαναν να παρευρίσκομαι για μια ακόμη φορά στα Εόρτια Σάμης και να τιμώ την πατρίδα μου. Ιδιαιτέρως θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του Συλλόγου κο Γιώργο Αποστολάτο και το μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής Ζήσιμο Βαγγελάτο.

ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛη

Σκηνοθέτης: ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ ΝΙΚΟΣ

Σενάριο: ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ

Δ/ντής Φωτογραφίας: ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

Μοντάζ: ΤΣΑΟΥΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Σκηνογράφος: ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΝΙΚΟΣ

Ενδυματολόγος: ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΝΙΚΟΣ

Μουσική Σύνθεση: ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΜΑΝΟΣ

Βοηθ. Σκηνοθέτη: ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Βοηθ. Δ/ντή Φωτογραφίας: ΔΑΝΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ

Μακιγιάζ: ΒΑΡΒΕΡΗΣ ΝΙΚΟΣ

Μουσική Εκτέλεση: ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ Τραγουδιστής: ΜΑΓΓΟΥ ΖΩΗ

Χορευτές: ΛΙΝΤΑ ΕΦΗ, MAYER SIEGLINDE, MIRELLA

Μηχανικός Ήχου: ΝΙΑΓΑΣΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Φωτογράφος-Πλατώ: VON KALKREUTH JO, LIST HERBERT

Δ/ντής Παραγωγής: ΣΚΑΛΟΘΕΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

Ειδικός Συνεργάτης: ΣΚΛΑΒΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΚΑΠΑΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΚΩΣΤΑΝΤΑΣ ΣΠΥΡΟΣ

Παραγωγή: ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

Παραγωγός: ΣΚΑΛΟΘΕΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ ΝΙΚΟΣ

Ηθοποιοί: ΦΟΥΝΤΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ, ΒΕΓΓΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, ΚΑΤΡΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ, ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΜΗΣ, ΝΤΟΥΖΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΠΑΥΛΟΓΙΑΝΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ, ΚΑΤΡΑΠΑΣ ΤΑΣΟΣ, ΚΑΜΠΑΝΗΣ ΦΑΝΗΣ, ΚΑΛΠΙΔΟΥ ΝΑΤΑΣΑ, ΜΠΡΙΚΑ ΕΥΑ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΧΑΡΗΣ, ΒΛΑΧΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ.

Χρώμα: Α/Μ

Σύνοψη της υπόθεσης: Μια λαϊκή συνοικία της Αθήνας (Δουργούτι) αποτελεί το σκηνικό στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία ενός σκληρά εργαζόμενου νέου (Γιώργος Φούντας) που βρίσκεται μπλεγμένος σε μια παράνομη δοσοληψία με ένα απατεώνα (Στέφανος Στρατηγός). Με τη βοήθεια των γειτόνων του θα βγει αλώβητος από αυτήν την περιπέτεια και θα κερδίσει την καρδιά της αγαπημένης του (Μαργαρίτα Παπαγεωργίου).

Φιλμογραφία Νίκου Κούνδουρου:

Κινηματογραφικές ταινίες: Μαγική πόλη (1954), Ο δράκος (1956), Οι παράνομοι (1958), Το ποτάμι (1960), Μικρές Αφροδίτες (1963), Vortex ή Το πρόσωπο της Μέδουσας (1967), Τραγούδια της φωτιάς (1975), «1922» (1978), Μπορντέλο (1984), Μπάυρον: Μπαλλάντα για ένα δαίμονα (1992), Οι φωτογράφοι (1998).

Τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ: Ιφιγένεια εν Ταύροις (1991), Αντιγόνη (1994), Ελληνιστί Κύπρος.

Η Κανέλα

Αντιγραφή από το  http://www.lifo.gr/mag/features/2789

Ο Φώτης Βαλλάτος γράφει για τις περιπλανήσεις ενός καφέ σκύλου που απολάμβανε ν’ ακολουθεί ηλιοκαμένες γάμπες τουριστών.

Είχε καφέ στιλπνό τρίχωμα, με μια βούλα λίγο γκρίζα κάτω απ’ το αριστερό αφτί. Κοιμόταν έξω, στο πίσω μέρος της αυλής, κάτω απ’ τη μεγάλη συκιά, αυτή που έκανε τα μεγάλα λευκά σύκα, που αγαπούσε ο παππούς και τα μάζευε με το σταγονόμετρο (και, δεν άφηνε κανέναν να τ’ αγγίξει). Κάθε ξημέρωμα, γύρω στις τέσσερις που ξυπνούσε ο παππούς, ξυπνούσε κι αυτή. Τον περίμενε καρτερικά να φτιάξει τον καφέ του και καθόταν δίπλα στην ξύλινη καρέκλα του που δεν χρησιμοποιούσε ποτέ κανένας άλλος. Το τελετουργικό του παππού ήταν πάντα σχεδόν το ίδιο.

Φόραγε έναν συνδυασμό από πανομοιότυπα ζεστά ρούχα, μια τραγιάσκα στο κεφάλι, έβγαινε στον κήπο, έκοβε μερικά τσαμπιά σταφύλια από την κληματαριά, τα έβαζε σε μια νάιλον σακούλα, περπατούσε μέχρι το διπλανό χωράφι, όπου ήταν δεμένος ο γάιδαρος, καθόταν πάνω του πλάγια, κατέβαινε τη μικρή κατηφόρα που διέσχιζε τον «δημόσιο δρόμο» (δηλαδή την επαρχιακή οδό) κι έφτανε μέχρι τον μόλο, όπου ήταν δεμένο το καΐκι του, η «Ελευθερία». Αυτή τον ακολουθούσε πάντα παρά πόδα ήσυχη, χωρίς ποτέ να γαβγίζει, και στεκόταν στην άκρη του μόλου, τρομάζοντας τα καβούρια, που έτρεχαν έντρομα να κρυφτούν μέσα στις πέτρες. Κοιτούσε το καΐκι ν’ απομακρύνεται μέσα στη σιγαλιά της νύχτας και όταν πια χανόταν απ’ το οπτικό της πεδίο, κουλουριαζόταν για λίγο κι ύστερα έκοβε βόλτες στο ποτάμι με τις καλαμιές, μπροστά απ’ το μεγάλο ξενοδοχείο (εκεί που κάποτε, σαν σε μπεργκμανική σκηνή, είχε μαζευτεί ένα καλοκαίρι όλο το χωριό με φτυάρια, σκάβοντας στον βυθό για χάβαρα – έκτοτε δεν επανεμφανίστηκε ούτε μισό χάβαρο στην περιοχή).

Ήξερε γιατί καθόταν εκεί. Με το πρώτο φως ζευγάρια από γκρουπ Αυστριακών και Γερμανών που ξυπνούν νωρίτερα από ό,τι αυτά των Ιταλών ή των Γάλλων κατέβαιναν στην παραλία μπροστά απ’ το ξενοδοχείο για μια βουτιά στα κρύα νερά. Κανείς δεν κατάλαβε ποτέ πιο ήταν το κριτήριό της, πώς επέλεγε το «θύμα» της. Μόνο αστείες υποθέσεις κάναμε, ότι έχει κάποιες αγαπημένες γλώσσες. Έδειχνε μια ροπή προς γλώσσες των βορειοευρωπαϊκών χωρών, ελληνικά δεν ήθελε ν’ ακούει ούτε γι’ αστείο. Επέλεγε, λοιπόν, τη γλώσσα και ξεκινούσε την περιπλάνηση πίσω απ’ τις καμένες από τον ήλιο γάμπες των τουριστών, ακούγοντας το πλατάγισμα των πεδίλων τους. Όπως και στον παππού, δεν τους γάβγιζε ποτέ.

Απλώς τους ακολουθούσε. Όσο και να περπατούσαν. Όσες βόλτες και να έκαναν ήταν από πίσω τους. Ήταν τα εφήμερα αφεντικά της. Οι τουρίστες με τις καμένες γάμπες την αγαπούσαν όλοι. Είχαν κι αυτοί ένα κατοικίδιο για μερικές ώρες. Περπατούσε μέσα στον ήλιο, πάνω στον τσιμεντένιο δρόμο, πάνω στην άμμο, μέσα στα χωράφια, έφτανε έξω απ’ τις καφετέριες, τα καταστήματα λαϊκών ειδών όπου σταματούσαν για να ψωνίσουν ένα περίτεχνο τάβλι, μια patchwork πουκαμίσα ή μια παραδοσιακή βάρκα μινιατούρα που έγραφε πάνω με μαρκαδόρο το όνομα του χωριού, αλλά ήταν φτιαγμένη στην Κίνα.

Μάλιστα, κάποτε, ακολουθώντας ένα απ’ τα καθημερινά «θύματά» της, μπήκε μαζί του στο καράβι, ανέβηκε στο κατάστρωμα, έφαγε το μισό απ’ το τοστ του με ζαμπόν τυρί, ταξίδεψε τρεις ώρες μέχρι το απέναντι νησί κι επέστρεψε με το επόμενο δρομολόγιο του ίδιου πλοίου. Τη βρήκαμε μερικές μέρες μετά, τυχαία, στον κήπο του Τμήματος, δεμένη σε μια βερικοκιά, μ’ ένα θλιμμένο βλέμμα στα μάτια.

Την επομένη μπήκε ξανά στην καθημερινότητά της. Ξημέρωμα με τον παππού, ένα ζευγάρι γυμνιστών σε μια απόμερη παραλία με πλάκες, κάτω από μια ελιά, που την έβαλαν στη θάλασσα κι έκανε μπάνιο μαζί τους, ένα τσούρμο από Ολλανδούς που είχαν φτάσει στο νησί με τροχόσπιτο κι έκαναν μεσημεριανό πάρτι με μπάφους στην παραλία κάτω απ’ το απόκοσμο νταμάρι, διαφορετικές ιστορίες, διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικοί ιδιωματισμοί, διαφορετικές καμένες γάμπες, διαφορετικές μάρκες από σανδάλια.

Πολλές φορές μαθαίναμε τα νέα της και τις περιπέτειές της απ’ τους συγχωριανούς, σαν να ήταν παιδί χαμένο που το αναζητάει ο Ερυθρός Σταυρός με αγγελίες στα κρατικά ραδιόφωνα και αφίσες στα δέντρα, κάτω από αναγγελίες για τα πανηγύρια του νησιού. Κάποτε, ένα πρωί, εκεί που στεκόταν στην άκρη του μόλου, αναμένοντας τον ήχο απ’ τη μηχανή του καϊκιού, ο παππούς τής έγνεψε ν’ ανέβει πάνω, πράγμα περίεργο. Ο παππούς θεωρούσε γρουσουζιά τις γυναίκες και τα ζώα πάνω στο καΐκι. Όταν ανοίχτηκε αρκετά και σχεδόν είχε φτάσει στο απέναντι νησί, ξεκίνησε να σηκώνει τα δίχτυα για τους μπακαλιάρους που είχε ρίξει στην ξέρα που είχε σταμπαρισμένη. Είχε κύμα πολύ και δυσκολευόταν να σηκώσει την ψαριά του απ’ το σκουριασμένο βίτζι που αγκομαχούσε. Αυτή είχε κάτσει πίσω στην πρύμνη, στο χαμηλό σημείο του σκάφους.

Σ’ ένα απότομο κούνημα γλίστρησε κι έπεσε στη θάλασσα. Ο παππούς δεν την είδε. Το καΐκι ξεμάκρυνε. Όταν το κατάλαβε, ήταν αργά. Κοίταξε γύρω του και δεν την έβλεπε πουθενά. Έπρεπε να πάει γρήγορα προς το επόμενο δίχτυ, πριν ξημερώσει. Γύρισε πίσω, πούλησε την πενιχρή ψαριά του στις κυρίες του χωριού που τον περίμεναν υπομονετικά στον μόλο για ν’ αγοράσουν μπακαλιάρους και να φτιάξουν ψαρόσουπες στα εγγόνια τους που είχαν έρθει απ’ την Αθήνα για διακοπές. Ο παππούς γύρισε σπίτι με τον γάιδαρο, έκατσε στην ξύλινη καρέκλα του και διηγήθηκε την ιστορία της, χωρίς περιττούς μελοδραματισμούς.

Τα παιδιά στενοχωρήθηκαν και μετά έβαλαν τα μαγιό τους και πήγαν για μπάνιο στην παραλία δίπλα απ’ το μεγάλο ξενοδοχείο, προσπερνώντας τα γκρουπ από Αυστριακούς, Γερμανούς και Γάλλους που είχαν απλώσει τις πετσέτες τους πάνω στα μυτερά βότσαλα. Μερικές ημέρες μετά, κάποιος την είδε στον δρόμο, μπροστά απ’ το σπίτι, κάτω από την καρυδιά, μ’ ένα θλιμμένο βλέμμα στα μάτια. Έκανε μερικές βόλτες γύρω απ’ το σπίτι κι ύστερα έφυγε προς αναζήτηση ενός νέου θύματος, ενός νέου ζευγαριού ηλιοκαμένης γάμπας. Από τότε ερχόταν αραιά και πού στο ίδιο σημείο. Αλλά δεν ξαναμπήκε ποτέ μέσα.