Κυριακή 10 Μαΐου 2009

ΑΤΙΜΩΡΗΤΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.
Εκτελεσθέντες απο τους Γερμανούς, Ιταλοί στρατιώτες της μεραρχίας Άκουι, στα Τρωιαννάτα Κεφαλονιάς. «Στο τελευταίο βιβλίο του ο Βαγγέλης Σακκάτος έχει συγκεντρώσει πλούσιο υλικό γύρω από τις πρόσφατες εξελίξεις για το θέμα της σφαγής της ιταλικής μεραρχίας Ακουι από τους Γερμανούς το Σεπτέμβρη του 1943 στην Κεφαλονιά. Η εν ψυχρώ εκτέλεση από τους Γερμανούς χιλιάδων Ιταλών, στρατιωτών και αξιωματικών, στο πλαίσιο της σύγκρουσης των δύο πρώην συμμάχων στην Κεφαλονιά λίγο μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας συνιστά ένα από τα πιο αποτρόπαια ναζιστικά εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Και το γεγονός αυτό το κάλυψαν για ένα μεγάλο διάστημα με βαριά σιωπή το γερμανικό, το ιταλικό και το ελληνικό κράτος. Η, τότε, Ομοσπονδιακή Δυτική Γερμανία προσπάθησε να εξαφανίσει τα τεκμήρια της σφαγής, αλλά και ανέχθηκε ή και προώθησε στον κρατικό και στρατιωτικό μηχανισμό της κάποιους από εκείνους τους δράστες. Ενα παράδειγμα: Ο στρατηγός Hebert Lanz, ενώ δικάστηκε σε 12 χρόνια φυλακή, εξέτισε μόνο τα 5 και στη συνέχεια σταδιοδρόμησε στο στρατό της χώρας του, φτάνοντας μάλιστα να γίνει σύμβουλος Πολιτικής Ασφάλειας του γερμανικού Φιλελεύθερου Κόμματος του Γκένσερ.
Τρωγιανάτα 22/9/1943. Πτώματα 31 αξιωματικών και 601 υπαξιωματικών και στρατιωτών του 2ου τάγματος του 17ου συντάγματος πεζικού και άλλων τμημάτων της Ακουι που εκτελέστηκαν από τον ταγματάρχη Κλέμπε. Τα πτώματα θαφτήκανε από τους κατοίκους σε τρεις δεξαμενές. Ξεθάφτηκαν μετά τον πόλεμο και αναπαύονται σήμερα στο μνημείο πεσόντων στο Μπάρι
Η Ιταλία αμέσως μετά τον Πόλεμο δε ζήτησε την τιμωρία των Γερμανών ενόχων. Αντίθετα, μια ομάδα υψηλόβαθμων Γερμανών αξιωματικών απαλλάχθηκε από τις σχετικές κατηγορίες, ενώ λίγο έλειψε να τιμωρηθούν επιζήσαντες Ιταλοί αξιωματικοί ως υπεύθυνοι για τη σύγκρουση και τις ανθρώπινες απώλειες.
Το ελληνικό κράτος εξασφάλισε το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για τη μη δίωξη των Γερμανών εγκληματιών πολέμου και την απεμπόληση των δίκαιων ελληνικών διεκδικήσεων. Το 1959, επί πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή, Γερμανός εγκληματίας καταδικάζεται σε φυλάκιση 25 χρόνων, αλλά μετά από 8 μήνες αποφυλακίζεται, ενώ άλλος υπόδικος φυγαδεύεται - στην πραγματικότητα απολύεται από την ελληνική κυβέρνηση. Και στις δυο περιπτώσεις - Ιταλία και Ελλάδα - δεν έπρεπε να ενοχληθεί η από το 1955 γερμανική παρουσία στη ΝΑΤΟική συμμαχία...
Και όταν, μετά από πιέσεις μαζικών φορέων και κυρίως συγγενών των νεκρών, θα ξεκινήσει το 1964 - 20 χρόνια μετά τη σφαγή - δικαστική έρευνα, θα κλείσει το 1968 χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αλλά και μετά την πάροδο άλλων 40 περίπου χρόνων από τότε, το 2001, που θα ξεκινήσει νέα δικαστική έρευνα, θα κλείσει και αυτή, το 2007, χωρίς να τιμωρηθεί κανένας... Αυτή, λοιπόν, η πλευρά της σφαγής της ιταλικής μεραρχίας Ακουι αποτελεί μία από τις ενότητες του βιβλίου του Β. Σακκάτου Κεφαλονιά 1943. Περιλαμβάνει άρθρα του ίδιου αλλά και άλλων, κυρίως Γερμανών, για το θέμα αυτό, καθώς και επιστολή και συνέντευξη του Ανώτερου Εισαγγελέα Ulrich Maass, του Γερμανού δηλαδή δικαστικού λειτουργού που είχε τελευταία αναλάβει τη δικαστική έρευνα για τη σφαγή.
Πηγή: Ριζοσπάστης.

4 σχόλια:

Λεων είπε...

Τώρα να κάνω τον υποστηρικτή του διαβόλου; Για πέστε μου παρακαλώ εάν εμείς ήμασταν φασίστες Γερμανοί τι θα κάναμε αν οι μέχρι πρότινος κολλητοί μας μας ξεπούλαγαν; Δεν θα τους μετράγαμε σαν προδότες; Κατά τη γνώμη μου ο Ιταλικός λαός ας πρόσεχε τα mare- nostrum του αρχηγού τους. Όταν έμπαιναν οι μελανοχίτωνες στη Ρώμη το καμάρωναν οι περισσότεροι. Μετά ίσχυσε το γνωστό πάρε να ΄χεις. Όταν μας ψόφησαν στην πείνα εδώ στην Κεφαλονιά από το πλιάτσικο, ήταν καλά; Λόγω ειδικών λόγων βρέθηκε ο πατέρας μου στο υπόγειο της Κομαντατούρας στην Αγιά Θημιά 3-4 μέρες πριν τη σφαγή και είχαν κλέψει μέχρι και χρυσαφικά που γύρευε ποιος τα έκλεγε. Όταν κρύβανε οι δικοί μου το λιγοστό λάδι για να μη ψοφήσουν από την πείνα ήταν καλά; Πέντε πέθαναν στο χωριό μου από την πείνα. Μήπως θέλετε να κλαίω για τέτοιους κατακτητές; Όχι και ήρωες ντε!!
Οι Γερμανοί καλώς η κακώς ήταν ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ όχι τσίρκουλα. Και γιατί πάμε στάς Ευρώπας; ¨όλα τα ΦΑΣΙΣΤΟΜΟΥΤΡΑ και τους ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΕΣ εμείς εδώ τι τα κάναμε; Λόγω «ειδικών καταστάσεων» ΗΡΩΕΣ και τους αποκαταστήσαμε πλήρως. Αμ τα μνημόσυνα στον Μελιγαλά; Ευρωπαίοι τα κάνουν; Απλώς οι συγκυρίες παίζουν πολλά ιστορικά παιχνίδια.

Λέων είπε...

Και συνεχίζω να κάνω το υποστηριχτή του διαβόλου. Ο πόλεμος είναι πόλεμος. Κανείς στρατηγός δεν θέλει στρατιώτες με συναίσθημα, αλλιώς είναι χαμένος από χέρι. Μετά τη λήξη του και ανάλογα την έκβαση εμείς βλέπουμε τα πράγματα άσπρα όλα, αν είμαστε με τους νικητές, ή αντίθετα αν είμαστε στους ηττημένους. Με ποια αρχή σαν Έλληνες έχουμε δεχθεί μνημείο πεσόντων Ιταλών ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ; Το ότι σφαχτήκανε μεταξύ τους εμάς έπρεπε να μας ευχαριστεί μετά από αυτά που τραβήξαμε. Το ότι εξ ανάγκης συνθηκολόγησαν τους αθωώνει; Αμ δε, εγώ τους βλέπω πάντα σαν εχθρούς. Τους τότε Ιταλούς ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ εννοώ. Και να εξηγούμε δεν είμαι υπέρ κανενός πολέμου, όταν όμως συζητάω για εμπόλεμη κατάσταση δεν κάνω την μυξοπαρθένα και σε όποιον αρέσει.

Λέων είπε...

Και τελευταίο. Εγκληματίες πολέμου από εμάς τους συμμάχους δεν υπήρξαν; Ποιος τους έψαξε; Κανείς γιατι ήμασταν οι νικητές. Τόσοι άμαχοι που σκοτώθηκαν στους βομβαρδισμούς γερμανικών πόλεων για το ψυχολογικό «τσάκισμα» του εχθρού σε τι έφταιξαν; Έχετε δεί το Βερολίνο μετά τον πόλεμο και την εξαθλίωση του ρημαγμένου Γερμανικού λαού; Αλλά Γερμανοί ήταν ε; Δεν απαυτώνονται.
Α ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΟΥΓΚΛΑ.

Κεφαλονιά Βόρειος Πόλος είπε...

Αγαπητέ Λέωντα, η εν ψυχρώ δολοφονία αμάχων και αιχμαλώτων εν καιρό πολέμου, αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας εν καιρό πολέμου, πέρα από κάθε νομιμότητα και από διεθνείς συνθήκες. Και η δολοφονία 9000 Ιταλών άοπλων στρατιωτών σαν τέτοια καταγράφεται. Όσο για τα υπόλοιπα που γράφεις συμφωνώ μαζί σου και τα προσυπογράφω.